Ο πρόσφατος νόμος 4624/2019 σχετικά με μέτρα εφαρμογής του Γενικού Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 για την προστασία προσωπικών δεδομένων (GDPR) προβλέπει, μεταξύ άλλων, ρητή απαγόρευση της επεξεργασίας των γενετικών δεδομένων για σκοπούς ασφάλισης υγείας και ζωής.

Η απαγόρευση αυτή έχει σαν συνέπεια να μη μπορεί η ασφαλιστική επιχείρηση ή ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής να υποβάλει ερωτήσεις, γραπτά ή προφορικά, στον αιτούντα ασφάλιση σχετικά με τα γενετικά του δεδομένα, δηλαδή, σύμφωνα και με τον σχετικό ορισμό του GDPR, σχετικά με δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν τα γενετικά χαρακτηριστικά προσώπου που κληρονομήθηκαν ή αποκτήθηκαν (κυρίως με ανάλυση βιολογικού δείγματος) και τα οποία παρέχουν μοναδικές πληροφορίες σχετικά με την φυσιολογία ή την υγεία του, καθώς τυχόν απάντηση θα είχε ως αποτέλεσμα τη συλλογή και επεξεργασία γενετικών δεδομένων και θα προσέκρουε στην απαγόρευση. Μάλιστα δεν έχει καμία σημασία πλέον, αν ενδεχομένως ο αιτών ασφάλιση παρέχει αυθόρμητα στην ασφαλιστική επιχείρηση ή στον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή, γενετικά του δεδομένα, καθόσον με οποιονδήποτε τρόπο και αν περιέλθουν τα δεδομένα αυτά σε γνώση του ασφαλιστή ή διαμεσολαβητή, αυτοί οφείλουν να τα διαγράψουν, σε συμμόρφωση με την σχετική νόμιμη απαγόρευση. 

Με την διάταξη του νέου νόμου, τα γενετικά δεδομένα πρακτικά δεν περιέχονται πλέον στα «αντικειμενικά ουσιώδη περιστατικά για την εκτίμηση του κινδύνου», που πρέπει να τα δηλώνει ο αιτών ασφάλιση, ιδιαίτερα αν θέτει σχετική γραπτή ερώτηση ο ασφαλιστής, και η από πρόθεση παράλειψη δήλωσής τους από τον λήπτη της ασφάλισης, μπορεί να οδηγήσει στην απαλλαγή του ασφαλιστή της υποχρέωσης προς καταβολή ασφαλιστικής αποζημίωσης, σύμφωνα με το άρθ. 3 παρ. 6 του νόμου 2496/1997 για την ασφαλιστική σύμβαση. 

Ο νέος νόμος 4624/2019 δεν παρέχει όμως αντίστοιχη προστασία στον λήπτη της ασφάλισης, σχετικά με τα βιομετρικά δεδομένα του, δηλαδή δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα οποία προκύπτουν από ειδική τεχνική επεξεργασία συνδεόμενη με φυσικά, βιολογικά ή συμπεριφορικά χαρακτηριστικά φυσικού προσώπου και τα οποία επιτρέπουν ή επιβεβαιώνουν την αδιαμφισβήτητη ταυτοποίηση του εν λόγω φυσικού προσώπου, όπως εικόνες προσώπου ή δακτυλοσκοπικά δεδομένα, καθώς και με δεδομένα που σχετίζονται με τη σωματική ή ψυχική υγεία του. Συνεπώς στοιχεία ή περιστατικά που σχετίζονται με τέτοιου είδους (ευαίσθητα) προσωπικά δεδομένα, μπορούν να περιέχονται κατ΄ αρχήν στα αντικειμενικά ουσιώδη περιστατικά για την εκτίμηση του κινδύνου, που πρέπει να δηλώνει ο αιτών ασφάλιση, ιδιαίτερα αν θέτει σχετική γραπτή ερώτηση ο ασφαλιστής και που η από πρόθεση μη δήλωσή τους μπορεί να οδηγήσει σε μη καταβολή της ασφαλιστικής αποζημίωσης. 

Καρανικόλας Κοσμάς, LL.M. - Ρόκας Δικηγορική Εταιρία