Η σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων και η επαναλειτουργία των σχολικών μονάδων αποτελεί μία πρόκληση με αβεβαιότητες για την Πολιτεία και την επιστημονική κοινότητα και ταυτόχρονα πηγή ανησυχίας για πολλές οικογένειες στις οποίες είτε ένα παιδί, είτε ένας γονέας ζει με χρόνια ασθένεια. 

«Η επιτυχημένη μέχρι τώρα εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση της πανδημίας εξακολουθεί να συνοδεύεται από μία σκιά, οι συνέπειες της οποίας ενδέχεται να ενταθούν κατά την αποκλιμάκωση των περιορισμών. Η Πολιτεία έχει ορθά αναδείξει την ανάγκη προστασίας των ευπαθών ομάδων, ωστόσο δεν έχει προβεί μέχρι τώρα στο αυτονόητο, τον ακριβή προσδιορισμό των χρόνιων παθήσεων που περιλαμβάνονται σε αυτές και τα μέτρα που οφείλουν να ακολουθήσουν οι ασθενείς της κάθε θεραπευτικής κατηγορίας», επισημαίνει με ανακοίνωση της η Ένωση Ασθενών Ελλάδας και συνεχίζει: 

«Η επαναλειτουργία των σχολείων τις επόμενες εβδομάδες, μας φέρνει και πάλι αντιμέτωπους με το ερώτημα ποιοι μαθητές είναι σε θέση να παρακολουθήσουν δια ζώσης τα μαθήματα χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους ή την υγεία μελών της οικογένειάς τους, εφόσον είναι χρόνιοι ασθενείς. Πώς θα προστατεύσουμε τους μαθητές που ζουν με σακχαρώδη διαβήτη, κυστική ίνωση ή μεσογειακή αναιμία; Πώς θα επιστρέψουν στο σχολείο μαθητές που ο γονέας τους είναι ογκολογικός ασθενής, ανοσοκατεσταλμένος ή μεταμοσχευμένος;».

Για το λόγο αυτό, η Ένωση Ασθενών Ελλάδας καλεί, την Κυβέρνηση με επιστολή της προς το Υπουργεία Παιδείας και Υγείας, να προβεί αμέσως στη συγκεκριμενοποίηση των κριτήριων και των θεραπευτικών κατηγοριών που οφείλουν να συνεχίσουν την κοινωνική απομόνωση και με ποιους όρους. 

«Για τους μαθητές και τις μαθήτριες που συνίσταται η μη επιστροφή στις σχολικές μονάδες, θα πρέπει να προβλεφθεί η απαλλαγή από τις απουσίες και η περαιτέρω αξιοποίηση της τηλε-εκπαίδευσης, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα χάσουν την τάξη. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να δημιουργηθεί στο σχολικό περιβάλλον η σύγχυση που προκλήθηκε από τις αποφάσεις των υπουργείων Εργασίας και Εσωτερικών, τα οποία δεν περιέλαβαν την πλειονότητα των χρόνιων παθήσεων στους δικαιούχους άδειας ειδικού σκοπού. Ως αποτέλεσμα, άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες υποχρεώνονται να συνεχίσουν να εργάζονται σε συνθήκες συγχρωτισμού, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία τους. 

Η ταχύτερη δυνατή διασαφήνιση των ασθενών που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες και επομένως συνίσταται προς το παρόν η αποχή από τις σχολικές αίθουσες ή η λήψη επιπρόσθετων προστατευτικών μέτρων αποτελεί αναγκαία συνθήκη για να κερδίσουμε το στοίχημα της επαναλειτουργίας των σχολικών μονάδων και να εξαλείψουμε το ενδεχόμενο εσφαλμένης ερμηνείας και επομένως εφαρμογής των σχετικών συστάσεων».