Μέχρι που τελειοποιήθηκαν τα ανυψωτικά μηχανήματα, ειδικά αυτά που έχουν κάδους όπου μπορεί να μπει ένας άνθρωπος και να κάνει κάποια δουλειά, τα δέντρα άπλωναν τα κλαδιά τους όπως το καθένα είχε συνηθίσει χωρίς τον φόβο του πριονιού. Για την ανανέωσή τους, καθένα πάλι με τον τρόπο του έριχνε τα ξερά, άλλοτε με τη βοήθεια του αέρα κι άλλοτε του χιονιού κι άλλα σάπιζαν στο έδαφος κι άλλα τα μάζευαν οι άνθρωποι.

Οι άνθρωποι πάλι, από τότε που περπάτησαν στη γη η πρώτη τους στέγη ήταν τα δέντρα και ήξεραν πως να κινηθούν κάτω απ’ αυτά έχοντας πάντα στο νου τους τα κλαδιά. Η εμπειρία τους ήταν εκείνη που τους προστάτευε από πιθανούς κινδύνους που έρχονταν από ψηλά και σέβονταν πάντα τον χώρο του δέντρου, καρποφόρο, καλλωπιστικό ή απλά ένα του δάσους. Κάποια μάλιστα για να τα προστατεύσουν από τις ιδιοτροπίες των ανθρώπων, τα κήρυτταν ιερά κι έτσι προσπαθούσαν να αποτρέψουν την καταστροφή τους.

Οι άνθρωποι πάλι, εκτιμώντας την προσφορά των δέντρων ή και την παρουσία τους μόνο σε κάποιο χώρο, ειδικά στις πόλεις όπου ο ρόλος τους είναι πολύτιμος στην αντιμετώπιση της ρύπανσης αλλά και της ισορροπίας του κλίματος, έχουν θεσπίσει μάλιστα και κανόνες για την προστασία τους, την ανανέωσή τους και εν γένει την ευεξία τους είτε αυτά ζουν μόνα τους ή κατά ομάδες. Στην περίπτωση, αρμόδιοι επιστήμονες, δενδροκόμοι, γεωπόνοι και άλλοι ειδικοί έχουν το νου τους και παρεμβαίνουν όταν προκύπτει κάποιο πρόβλημα.

Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ένα περίεργο κλάδεμα των δέντρων στις πόλεις και συχνά βλέπουμε πλήθος διαμαρτυριών από πολίτες πάνω σε αυτό αλλά από πλευράς αρμοδίων, ουδείς φαίνεται να δίνει σημασία και συνεχίζουν ακάθεκτα το «έργο» τους. Έτσι ξεσκεπάζουν ολόκληρους δρόμους, αφήνουν τα πουλιά χωρίς φωλιές, κάνουν όπως τους κατηγορούν πράγματα που όχι μόνο δεν υποστηρίζουν τα δέντρα αλλά αντίθετα, τα προσβάλλουν. Αρκεί να περπατήσει κάποιος στην πόλη και θα καταλάβει τι κάνουν.

Δεν έφτανε όμως αυτό το κλάδεμα στις πόλεις αλλά άρχισε να γίνεται και στην περιφέρεια, στους επαρχιακούς δρόμους για λόγους ασφαλείας, ακούγεται. Έτσι συνεργεία με ανυψωτικά μηχανήματα πέρασαν πριν από λίγες ημέρες και από τον δρόμο που οδηγεί από τη Λαμία στο Καρπενήσι και ξύρισαν μέχρι την μέση τα πλατάνια και σε σημεία μακριά από τον δρόμο. Ακόμα και στον Πλατανιά, ένα παλιό εξοχικό κέντρο που είχε πάρει το όνομά του από τα πλατάνια, ούτε εκεί έδειξαν κάποια προσοχή και γέμισαν τον κόσμο κούτσουρα.

Είναι δε ο άγριος τρόπος που έκοψαν τα προαναφερόμενα πλατάνια αλλά και ότι άλλο δέντρο βρίσκονταν δίπλα στο δρόμο που δείχνει πως το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να τελειώσει η εργολαβία με τα ανυψωτικά μηχανήματα και από εκεί και πέρα, όλα θα ξεχαστούν. Ακόμα και πως ήταν κάποτε ο τόπος και ο Πλατανιάς…