Από τον προηγούμενο αιώνα (για εμάς τους παλιούς στο επάγγελμα) ως έδρα του Ασφαλιστικού Διαμεσολαβητή δηλώνεται η κατοικία του. 

Άσχετα με ποιες εταιρίες συνεργάζεται, το να είναι η κατοικία έδρα, ειδικά για τους νέους στον χώρο, είναι το πιο συμφέρον φορολογικά. Συγκεκριμένα για τα πρώτα χρόνια που εργάζεται έχει απαλλαγή από την τεκμαρτή φορολόγηση:

«…σε όσους αμείβονται σύμφωνα με την περ. στ’ της παρ. 2 του άρθρου 12, εφόσον συμβάλλονται με έως και τρία (3) φυσικά ή νομικά πρόσωπα, και σε ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές που συμβάλλονται με έως και δύο (2) ασφαλιστικές επιχειρήσεις και δηλώνουν ως επαγγελματική έδρα την κατοικία τους».

Μπορεί στην πράξη κάποιες φορές να είναι δύσκολο, ειδικά όταν νοικιάζει κατοικία ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής, αλλά αρκεί να εξηγήσει στον ιδιοκτήτη, πως η έδρα διαφοροποιείται από την επαγγελματική στέγη.

Μέχρι εδώ ωραία, αυτό όμως που αντιβαίνει στην κοινή λογική είναι το εξής:

Σύμφωνα με το άρθρο 28 του νόμου 4583/2018 που αφορά την παροχή γενικών πληροφοριών από τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή ή την ασφαλιστική επιχείρηση στον πελάτη, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων ταυτότητας και διεύθυνσης του διαμεσολαβητή, καθώς και άλλων πληροφοριών που πρέπει να γνωστοποιηθούν πριν τη σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης. 

Όλοι ξέρουμε πως δεν υπάρχει δείκτης κλεισίματος 100% και συνεπώς στους 10 ανθρώπους τους οποίους θα προσεγγίσουμε, τελικά θα κάνουμε συμφωνία με τους 2 ή τους 3. Όμως θα πρέπει να δώσουμε τα στοιχεία της διεύθυνσης του σπιτιού μας σε όλους.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι άνθρωποι οι οποίοι τελικά δεν προχώρησαν σε σύμβαση και άρα δεν παρακολουθούμε τα στοιχεία τους, όπως η κατοικία τους, θα ξέρουν τα δικά μας γιατί είναι υποχρεωτικό να τα δώσουμε και άλλωστε είναι κοινοποιημένα στο Ενιαίο Σημείο Πληροφόρησης. 

Έχει αυτό λογική, ειδικά για νέες γυναίκες που θέλουν να μπουν στον ασφαλιστικό χώρο; Για κανέναν αυτό δεν είναι ασφαλές, αλλά φανταστείτε μια νεαρή και όμορφη κοπέλα, που έπεσε σε κάποιον «περίεργο» τύπο, ο οποίος νόμιμα, ξέρει που μένει!

Ξεκίνησα το επάγγελμα 18 ετών και έχω και εγώ όπως πολλές άλλες συνάδελφοι, συναντήσει «παράξενους» και το θέτω ήπια, ανθρώπους, που μόνο την ασφάλιση δεν είχαν στο μυαλό τους κατά τη συνάντηση. Αλλά τότε δεν γνώριζαν που μέναμε. Είχαν τη διεύθυνση του γραφείου και μάλιστα υπήρχαν διευθυντές ομάδας, που όταν είχαμε απογευματινή συνάντηση με κάποιον άγνωστο, έπαιρναν τα στοιχεία της διεύθυνσης του για παν ενδεχόμενο. Να ξέρουν που είμασταν αν τυχόν μας συνέβαινε κάτι. 

Αναφέρομαι στις γυναίκες γιατί είναι πιο συχνό το φαινόμενο, αλλά υπάρχουν και άντρες που έχουν πέσει θύματα εμμονής και παρενόχλησης.

Κατά τη γνώμη μου και μετά από τόσα που ακούγονται και γίνονται, ο δυνητικός πελάτης, ο άγνωστος, θα πρέπει να αρκεστεί στη διεύθυνση του γραφείου της Ασφαλιστικής επιχείρησης. 

Σε ποιο άλλο επάγγελμα, γνωρίζουν τη διεύθυνση του σπιτιού άγνωστοι;

Άλλωστε  η διεύθυνση κατοικίας είναι πράγματι ένα προσωπικό δεδομένο σύμφωνα με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR) και την εθνική νομοθεσία, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την άμεση ή έμμεση ταυτοποίηση ενός ατόμου.

Είναι κοινή λογική να αντικατασταθεί η διεύθυνση της έδρας με τη διεύθυνση του γραφείου, πραγματικά κοινή λογική…