Ακούω πολλούς συναδέλφους να λένε: «εγώ έχω 30 χρόνια, στην αγορά» και άλλα παρόμοια, διότι με τα χρόνια υπολογίζεται η εμπειρία.

Ωστόσο αυτό που πραγματικά μετράει στην επαγγελματική αρένα , είναι όπως και σε κάθε άλλο κλάδο, τα πόσα χρήματα κανείς κερδίζει από την εργασία.

Τι συμβαίνει λοιπόν και αρκετοί επαγγελματίες μετά από 20 και 30 χρόνια,  κερδίζουν 25.000€ ή 20.000€ ή και ακόμη λιγότερα;

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα μιας καριέρας στα Ασφαλιστικά είναι το επαναλαμβανόμενο εισόδημα. Φανταστείτε να λέγανε σε έναν υπάλληλο, «φέτος ο μισθός σου θα είναι 800€ αλλά του χρόνου θα πάρεις τα 800€ του τρέχοντος και τα 800€ του προηγούμενου έτους και θα προχωράμε έτσι κάθε χρόνο»!

Ας δούμε λίγο κάποια νουμεράκια μαζί:

Ας υποθέσουμε ότι ένας νέος Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής έχει φτάσει το σταθερό εισόδημα των 500€/ μήνα. Αυτό στην πραγματικότητα είναι 600€ για 10 μήνες γιατί τόσο μπορεί να εργαστεί αν εξαιρέσουμε τους καλοκαιρινούς μήνες, Χριστούγεννα και Πάσχα.
Το δεύτερο και τρίτο έτος, αν συνεχίσει να κάνει ακριβώς ότι έκανε, χωρίς να προσθέσει τεχνογνωσία θα πρέπει να κερδίζει 500€/ μήνα σε πρωτοετείς προμήθειες και 1.000€/ μήνα από ανανεώσεις σύνολο 1.500€/ μήνα.

Τον τέταρτο χρόνο, λίγο από το χαρτοφυλάκιο, λίγο από τις συστάσεις έχει φτάσει να κερδίζει 800€/ μήνα ενώ τον πέμπτο χρόνο τα 1.000€.

Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι από εδώ και πέρα δεν μπορεί να κάνει παρά μόνο μικρή παραγωγή, διότι λόγω λάθος επιλογών «πνίγεται στο service, ουσιαστικά θα έχει ένα εισόδημα σχεδόν 40.000€/ έτος χωρίς να υπολογίσουμε τα bonus.

Με αυτόν τον χοντρικό υπολογισμό, λίγο πάνω λίγο κάτω ή και περισσότερο κάτω, πάντως δεν πρέπει Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής που βρίσκεται 5 χρόνια στον χώρο να εμφανίζει ως εισόδημα 20.000€!

Κάτι πάει πολύ λάθος! Μπορεί να χάνει πολλά συμβόλαια, μπορεί να μην έχει σταθερή παραγωγή και να χρειάζεται καθοδήγηση, μπορεί να μην ξέρει να παίρνει συστάσεις ή να προσεγγίζει και να χρειάζεται επανεκπαίδευση, πάντως κάτι πάει πολύ λάθος!

Ποιος όμως ευθύνεται για αυτό; Ο Διευθυντής ομάδας. Δική του δουλειά είναι η εκπαίδευση, η παρακολούθηση, το field training και το role playing.

Ας με συγχωρήσουν οι φίλοι Διευθυντές, αλλά αυτά δεν είναι δική μου σκέψη, προκύπτει από το επαγγελματικό τους περίγραμμα. Πως λοιπόν περιμένουν να κάνει ο Α.Δ ότι χρειάζεται για την παραγωγή όπως προκύπτει από το επαγγελματικό του περίγραμμα, όταν δεν κάνουν οι ίδιοι ότι πρέπει;

Να ξέρετε πως «δεν κρίνω, απλά παρατηρώ»…