Οι πυρκαγιές δεν είναι πλέον είδηση. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό!

Οι πυρκαγιές δεν είναι πλέον είδηση. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό!

Το πιο ανησυχητικό είναι η εξοικείωσή μας με την καταστροφή.

Ξέρουμε ότι από τα σπίτια που κάηκαν, μόνο λίγα ήταν ασφαλισμένα, αλλά κάθε χρόνο λέμε ακριβώς τα ίδια για το ασφαλιστικό κενό ώσπου τελικά σχεδόν το συνηθίσαμε.

Κάθε καλοκαίρι οι εικόνες μοιάζουν ίδιες. Δάση που χάνονται, σπίτια που γίνονται στάχτη, άνθρωποι που εγκαταλείπουν βιαστικά όσα έχτιζαν μια ζωή. Για λίγες ημέρες όλοι μιλούν για τις φλόγες. Ύστερα, η επικαιρότητα προχωρά.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι άνθρωποι προσπαθούν να σώσουν τις περιουσίες τους, βρέχοντας νύχτα και μέρα με το λάστιχο το σπίτι.

Τους έχει πει κανείς ότι η Ασφάλιση κοστίζει λιγότερο από το λογαριασμό αυτού του νερού;

Η ασφάλιση δεν μπορεί να αποτρέψει μια πυρκαγιά. Μπορεί όμως να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στην απόγνωση και στην επανεκκίνηση. Προσφέρει χρόνο, πόρους και προοπτική, όταν όλα μοιάζουν να έχουν χαθεί.

Η αξία της ασφάλισης δεν αποδεικνύεται τη στιγμή της καταστροφής, αλλά την επόμενη μέρα. Εκεί όπου η κοινωνία χρειάζεται αλληλεγγύη, το κράτος αποτελεσματικότητα και ο ασφαλιστικός θεσμός συνέπεια, ταχύτητα και αξιοπιστία.

Η δουλειά του Α.Δ είναι να μην θεωρήσει την καταστροφή, την απώλεια και το Ασφαλιστικό Κενό, κανονικότητα. Κυρίως όμως να μην αφήσει τους δυνητικούς πελάτες να θεωρούν τις εικόνες καταστροφής, κανονικότητα.