Περπατάς στη λαϊκή και βλέπεις τα φρούτα, όλα ίδια σαν να βγήκαν από ένα καλούπι. Άψογα, λαμπερά, προκλητικά, έχουν περάσει μέχρι να φθάσουν στον πάγκο και μια και δυο διαλογές όπου όσα κρίνονται ακατάλληλα πάνε για τη βιομηχανία χυμών και μαρμελάδας. Χώρια που οι ποικιλίες σε κάθε είδος έχουν περιοριστεί σε δυο – τρεις, αυτές που υποτίθεται είναι εύκολες στην καλλιέργεια και ανθεκτικές σε κάθε τι που απειλεί την καρποφορία και εν γένει την υπόσταση του δέντρου…

Από την άλλη όταν περιπλανιέσαι στο διαδίκτυο βλέπεις συχνά αναρτήσεις για δέντρα και καρπούς που για τους περισσότερους είναι πλέον άγνωστα καθώς αυτοί έχουν χάσει την επαφή τους με την ύπαιθρο όπου ακόμη αυτά υπάρχουν. Έτσι, χάρη σε ανθρώπους που αγαπούν την ελληνική ύπαιθρο βλέπουμε και χαιρόμαστε την ύπαρξη αυτών των ελεύθερων δέντρων που καρπίζουν μόνο με την βοήθεια της φύσης και δεν υπόκεινται σε κανέναν έλεγχο ενώ πολλές φορές δεν νιώθουν ούτε τη χαρά της συγκομιδής από ανθρώπινο χέρι παρά των άγριων ζώων που τυχαίνει να τα εντοπίσουν.

Έτσι χαρήκαμε τις φωτογραφίες από άγριες αχλαδιές που δημοσίευσε ο Γιάννης Φωτιάδης από τα Ιωάννινα. Αχλαδιές που επιζούν στις εξοχές του χωριού Μαζαράκι απ’ όπου κατάγεται οι οποίες αν και πιέζονται από τον διαρκώς αυξανόμενη διάθεση του δάσους να επικρατήσει παντού συνεχίζουν να καρπίζουν ευωδιαστούς και γεμάτους χυμό καρπούς. Τέτοια δέντρα παλιότερα ήταν γεμάτες οι εξοχές και τους καρπούς τους απολάμβαναν τόσο οι άνθρωποι αλλά και τα πουλιά και τα άλλα ζωντανά. Με ελάχιστη περιποίηση ή και καθόλου, κάρπιζαν ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες κάθε χρόνο (κάποια για λόγους αυτοσυντήρησης κάρπιζαν κάθε δυο χρόνια) και μπορούσε να τα τρυγήσει όποιος προλάβαινε ή ήταν κοντά στα χωράφια του αλλά δεν υπήρχε και παρεξήγηση να απλώσει και άλλος τα χέρι του στα κλαδιά τους. Κάποιες ποικιλίες απ’ αυτά τα μάζευαν οι άνθρωποι και τα συντηρούσαν με προσοχή στα υπόγεια μέχρι να ωριμάσουν ενώ τα ψιλά απ’ αυτά τα προόριζαν για τα γουρούνια και τα άλλα ζωντανά τους.

Τώρα που ελάχιστοι ασχολούνται με αυτά τα δέντρα, οι καρποί τους χορταίνουν τις αρκούδες όπου υπάρχουν και τα αγριογούρουνα που έχουν πλημμυρίσει την ηπειρωτική χώρα και αυτά είναι που με τον τρόπο τους, φροντίζουν και για την εξάπλωσή τους!  

Στη φωτογραφία 1 και 2, αχλάδια τα λεγόμενα καμπάνες με εξαιρετική γεύση που ωριμάζουν τον Οκτώβριο και στην 3 άγρια αχλαδιά (απίδια) γεμάτη καρπούς.