Δεν είναι παράδοξο ο Οκτώβριος να είναι ένας στεγνός μήνας αλλά φέτος ο καιρός στη μικρή πατρίδα μας πέρασε φειδωλός στις βροχές και αυτό ταλαιπώρησε ιδιαίτερα τα δέντρα, τα καρπερά αλλά και του δάσους καθώς φυσικά τα χωράφια, τις βοσκές, τα δάση. Ο τόπος έχει να δει βροχή από τις αρχές του καλοκαιριού, λίγες σταγόνες που έπεσαν στα μέσα του Σεπτεμβρίου δεν βοήθησαν να ανατραπεί αυτή η κατάσταση κι έτσι στέγνωσαν πάνω στα δέντρα φύλλα και καρποί ενώ στα χωράφια δεν βγήκε ούτε ένα χορταράκι...

Το γεγονός σχολιάζεται από τους ντόπιους αλλά ελάχιστα επηρεάζει τη ζωή τους καθώς η ζωή τους δεν εξαρτάται πλέον από την παραγωγή των χωραφιών και των κήπων, ούτε έχουν ζωντανά που θα γυρίσουν στο μαντρί πεινασμένα και διψασμένα. Αντιθέτως, βλέπουν πως αυτή η κατάσταση τους διευκολύνει στην οικονομία των καυσίμων, είτε πρόκειται για πετρέλαιο, είτε για καυσόξυλα. Ακούγοντας συνέχεια πως θα δυσκολευτούμε τον χειμώνα στην θέρμανση αλλά και σε άλλα πράγματα λόγω της ακρίβειας μετράνε τα κέρδη της... καλοκαιρίας και απολαμβάνουν αμέριμνοι τον ωραίο καιρό του Οκτωβρίου.

Το ότι στέγνωσαν τα ρέματα και στέρεψαν οι πηγές ουδόλως απασχολεί κανέναν καθώς οι περισσότερες «πιάστηκαν» για να γεμίζουν τις δεξαμενές των χωριών χωρίς να ληφθεί μέριμνα να κυλάει λίγο νερό στον φυσικό του δρόμο ενώ πολλές άλλες εγκαταλείφθηκαν και τις κατάπιε το δάσος. Ούτε καν σημαδεύουν που ήταν αυτές κάποτε, όπως και τα χωράφια που πότιζαν έχουν χαθεί κι αυτά μέσα σε στην πυκνή, ασύδοτη βλάστηση. Οι λίγες πηγές που φαίνονται και είναι σε χρήση, βγάζουν με το ζόρι μετρημένες σταγόνες και μόνο εκεί γύρω τους βλέπουμε λίγα φρέσκα χορταράκια. Εκεί πηγαίνουν να πιούν νερό και ότι ζωντανά έχει απομείνει στο ύπαιθρο. Ερπετά, έντομα, πουλιά και το γεγονός κάνει τον γάτο να έχει στήσει εκεί γιατάκι και να παραμονεύει το απρόσεκτο θύμα του. Απ’ όλους τους γάτους του σπιτιού, τρεις - τέσσερις, αυτός είναι πιο αυτόνομος και δεν περιμένει πότε θα του δώσει φαγητό η μάνα μου αλλά συνεχίζει να βγαίνει στα χωράφια και να φροντίζει μόνος του την τροφή του και ξέρει ότι στη βρύση όλο και κάτι θα βρει κι έτσι χορταίνει. 

Η εμπειρία του γάτου αυτά λέει για την επιβίωσή του. Η εμπειρία των ανθρώπων απέναντι σε τέτοια φαινόμενα όλο και αδυνατίζει και για κάθε ερμηνεία καταφεύγει στα λογής ιερατεία που τα προσεγγίζουν και τα προβάλΛουν  όπως τους συμφέρει. Έτσι μια δυσαρμονία του καιρού, κάτι που συχνά παρατηρείται βαφτίζεται καλοκαιρία γιατί εξυπηρετεί πλείστα όσα συμφέροντα και επιδιώξεις. Ένας εκφωνητής μάλιστα σε κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό ακούστηκε να λέει αφελώς ότι «διανύουμε Αλκυονίδες του φθινοπώρου» και φυσικά δεν το είπε «ποιητικῇ ἀδείᾳ» αλλά λόγω της βαθιάς αποξένωσης από την λειτουργία του καιρού που έχει αποδεχθεί ο πολύς κόσμος και απ’ όσα πραγματικά συμβαίνουν γύρω μας και την διάχυτη πλέον αδυναμία να κατανοήσει τα φαινόμενα...