Στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε και καλούμαστε να διαχειριστούμε συσσωρευμένα προβλήματα υπασφάλισης, κακής νοοτροπίας, έλλειψης εμπιστοσύνης και στρουθοκαμηλισμού, που με την πάροδο των δεκαετιών και τις πανευρωπαϊκές και ιδιαιτέρως τις εγχώριες κακές οικονομικές συγκυρίες έχουν μεγεθυνθεί σημαντικά. Όπως διαπίστωσε και ο πρόεδρος της ΕΑΕΕ, κος Α. Σαρρηγεωργίου στο Costa Navarino, το πρόβλημα της υπασφάλισης δεν είναι μόνον Ελληνικό, αλλά και παγκόσμιο. Έτσι δείχνουν τα στατιστικά μεγέθη και οι αποζημιώσεις σε επελθόντες κινδύνους. Αυτό όμως δεν είναι λόγος για να υποβαθμίσουμε το ιδιαιτέρως σημαντικό Ελληνικό κενό, συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ. 

Εδώ, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι μόνο το 16% (ίσως και κάτι λιγότερο) των σπιτιών είναι ασφαλισμένο έναντι κινδύνων πυρός και φυσικών καταστροφών. Και αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, αυτό το πενιχρό 16% έχει επιτευχθεί επειδή πολλά απ’ αυτά τα σπίτια που είναι ήδη ασφαλισμένα, αγοράστηκαν μέσω δανείων και ασφαλίστηκαν υποχρεωτικά μέσω τραπεζών! 

Αν θέλουμε να μιλήσουμε με νούμερα και στοιχεία, τα 6,5 εκατομμύρια σπίτια που υπάρχουν στην Ελλάδα, αξίζουν περίπου 560 δισ. €. Απ’ αυτά είναι ασφαλισμένα για φωτιά και φυσικές καταστροφές, μόνο τα 88 δισ. € περίπου! 

Σκεφτείτε πόσο μεγαλώνει αυτό το πρόβλημα της επιβίωσης όλης αυτής της περιουσίας των 560 δισ. €, αν προσθέσουμε σε αυτό και άλλη μια παράμετρο. Την επιβίωση της περιουσίας από γενιά, σε γενιά. Δηλαδή, το πώς θα περάσει όλη αυτή η περιουσία στα παιδιά μας αλώβητη και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Εδώ πλέον το πρόβλημα επηρεάζεται εκτός από τους κινδύνους πυρός και φυσικών καταστροφών και από τους οικονομικούς και τους συνεχώς αυξανόμενους φορολογικούς κινδύνους που προστίθενται. 

Η νοοτροπία των Ελλήνων ως προς τη διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων πρέπει και επιβάλλεται πλέον να αλλάξει. Οι νομοθετικές αλλαγές που έγιναν ήδη, αλλά και αυτές που ακολουθούν (επερχόμενο Solvency III), η περισσότερο οργανωμένη και στοχευμένη εποπτεία των ασφαλιστικών επιχειρήσεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο είναι γεγονός, όπως επίσης και οι εγγυήσεις που αυτή προσφέρει για την εύρυθμη και συνεπή εκπλήρωση των υποχρεώσεων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, προς τους πελάτες τους. 

Πιστεύω ότι είναι πλέον στο χέρι των ασφαλιστών και των ασφαλιστικών εταιριών, να δείξουν και να αποδείξουν στους Έλληνες την αναγκαιότητα της προστασίας της ζωής και της περιουσίας τους, καθώς και την οργανωμένη και σαφώς σχεδιασμένη επιβίωσή της από γενιά σε γενιά, μέσω των ασφαλιστικών προϊόντων, ζωής και κάλυψης περιουσιακών κινδύνων.  

Αν δεν το κάνουν αυτό σήμερα οι ασφαλιστές, να είσαστε σίγουροι ότι αύριο θα βρεθούν κάποιοι άλλοι προμηθευτές αυτού του τύπου των προϊόντων, να το  κάνουν. 

Μιλάμε για κεφάλαια προς ασφάλιση ύψους άνω του μισού τρισεκατομμυρίου € περίπου, μέσω των κλάδων Ζωής και Πυρός!!!

Για πόσο καιρό ακόμα πιστεύετε ότι θα έχει το Ελληνικό κράτος την οικονομική δυνατότητα να έρχεται, μετά την επέλευση μιας φυσικής καταστροφής, να υπόσχεται και να καταβάλει ακόμα και πενιχρές αποζημιώσεις; Για πόσο καιρό ακόμα θα είμαστε σε θέση να μπορούμε να καλύπτουμε τους φόρους κληρονομιάς και μεταβίβασης, περικόπτοντας άλλα έξοδα ή ρευστοποιώντας περιουσιακά στοιχεία; 

Εσείς, πότε εκπαιδευτήκατε συστηματικά και ενημερωθήκατε τελευταία φορά γι’ αυτά τα ζητήματα και αυτές τις δυνατότητες χρήσης των ασφαλιστικών προϊόντων;

Με την ευκαιρία της παγκόσμιας μέρας αποταμίευσης (31 Οκτωβρίου), κάντε ένα δώρο στους πελάτες σας! Μιλήστε τους για την προστασία της περιουσίας τους και την οικονομικότερη μεταβίβασή της, χωρίς απώλειες, στις επόμενες γενιές.