«Μίλτος Γ. Λιδωρίκης (1871-1951) - Ο Εύζωνας, ο Ρουμελιώτης, ο Αθηναίος, ο Θεατράνθρωπος», είναι ο τίτλος του βιβλίου του Μίλτου Α. Λιδωρίκη μέσα από το οποίο ιχνηλατείται μια ολόκληρη εποχή.

Πρόσωπα, τόποι, γεγονότα. Από το Κροκύλειο της Δωρίδας και τα Γιάννενα του Αλή Πασά, στην Αθήνα, που από χωριό προσπαθούσε να γίνει πρωτεύουσα. Από τον Καποδίστρια, τον Όθωνα και την Αμαλία, στη Βασιλεία, στον Χαρίλαο Τρικούπη και στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Από τους Βαλκανικούς Πολέμους, στο Διχασμό. Από την Επιθεώρηση, στο Αρχαίο Δράμα και στην Επίδαυρο.

Στο βιβλίο δημοσιεύονται πέντε ανέκδοτες επιστολές του Αλέξη Μινωτή, όπου καταγράφεται η έναρξη της διαδρομής προς την κορυφή του μεγάλου μας ηθοποιού, που συγκροτούν ένα ενιαίο αφήγημα του ιδίου του Μινωτή για το πώς προετοιμάζει τη μελλοντική του πορεία αλλά και πώς βλέπει την εξέλιξη του Εθνικού Θεάτρου. Από τις επιστολές αυτές γίνεται εμφανής και ο ρόλος, πέραν εκείνου του προσωπάρχη, που έπαιζε ο Μίλτος Λιδωρίκης στο Εθνικό Θέατρο. Δημοσιεύονται επίσης κείμενα που περιγράφουν πολύ ζωντανά το έργο του Μιλτιάδη Γ. Λιδωρίκη μεταξύ των οποίων του Γρηγόρη Ξενόπουλου και του Αιμίλιου Βεάκη.

Το βιβλίο διατίθεται από τα βιβλιοπωλεία BookLoft (Πατριάρχου Ιωακείμ 44) και Free Thinking Zone (Σκουφά 64).

Με το βιβλίο μνήμης για τον παππού του Μίλτο Γ. Λιδωρίκη, ο αγαπητός Μίλτος Α. Λιδωρίκης, από την πλατεία Δεξαμενής στην Αθήνα θυμίζει ότι στην πνευματική δεξαμενή των νεοελλήνων υπάρχουν πολλές πηγές που στάζουν το νεράκι τους για τους «πεφορτισμένους» στην καθημερινότητα την τόσο πεζή και άνυδρη του 2016. Οι μικρές αναφορές στον Εύζωνα, Ρουμελιώτη, Αθηναίο, Θεατράνθρωπο Λιδωρίκη μοιάζουν σαν αντίγραφο πολλών βιογραφιών νεοελλήνων που η λήθη τις έσβησε στην στάμνα του νερού της δείχνοντας πόσο σημαντική ήταν η φιλοδοξία καταγραφής της δικής του ζωής, έτσι για να ξεχωρίζουν οι εγγονοί και το «δένδρο»… Ο συγγραφέας καταφέρνει το προσδοκώμενο της ψαλμωδίας «αιωνία η μνήμη!»

Και τι μας νοιάζει εμάς ποιος ήταν ο Μ. Γ. Λιδωρίκης; Ίσως ακουστεί στα παραπολιτικά των ΜΜΕ από τους βιαστικούς οπαδούς της επιπολαιότητας και του εφήμερου κατεστημένου που ηχεί ως «κύμβαλον αλαλάζον» και «χαλκός ηχών»!

«Νοιάζει εμάς και τους άλλους που έρχονται και εσάς ας μη σας νοιάζει» σίγουρα θα ξεστομίσει ένας εκπρόσωπος της άλλης Ελλάδας που αντιστέκεται, που φιλοσοφεί, που συνεχίζει την παράδοση της Ελληνικής συμπεριφοράς και Παιδείας των φιλοσόφων, των ποιητών, των ευπατρίδων και ευέλπιδων που μοιάζουν στον συγγραφέα και τις ρίζες του των «Λιδωρικαίων» και στους φίλους του που έγραψαν γι’ αυτόν Αι. Βεάκη, Τίμο Μωραϊτίνη, Γρηγόρη Ξενόπουλο, Χρ. Χαιρόπουλο, Γ. Αννίνο κ.α. επειδή ο Μίλτος Γ. Λιδωρίκης «ήταν μέρος του θεάτρου στον τόπο μας», «ήταν μορφή ανακατεμένη σε κάθε καλλιτεχνική και προοδευτική προσπάθεια», «προπαγανδιστής κομψότητας και ευγένειας», «ο μέγας περιφρονητής του παρά», «αυτός που αγάπησε με πάθος τα γράμματα, την τέχνη, το θέατρο, τους ανθρώπους, τα λουλούδια, τα ζώα»…

Ψάξτε να βρείτε το βιβλίο και διαβάστε και κάτι που ίσως αύριο να λιγοστεύει στην Ελλάδα και που και αυτό διδάσκει, αυτό που πιστοποιεί η κοινότητα Κροκυλείου, τόπος του Λιδωρίκη αλλά και Μακρυγιάννη (πόσοι το γνωρίζουν;) ότι ο «Μιλτιάδης Λιδωρίκης είναι Έλλην απολαμβάνων της Ελληνικής Ιθαγένειας ως γεννηθείς εντός των Ελληνικού κράτους εκ γονέων όντων πολιτών Ελλήνων κατά του χρόνου της γεννήσεώς του…»

Το βιβλίο είναι καθαρό νεράκι για διψασμένους Έλληνες.

Ευαγ. Γ. Σπύρου
Αθήνα, Νοέμβριος 2016

^{Το εξώφυλλο του βιβλίου Μίλτος Γ. Λιδωρίκης - Ο Εύζωνας, ο Ρουμελιώτης, ο Αθηναίος, ο Θεατράνθρωπος}

^{Το σκίτσο του Μίλτου Λιδωρίκη που δημοσιεύτηκε στο αγγλικό περιοδικό «The Daily Graphic». Γράφει ο Άγγλος δημοσιογράφος: «Αυτή την τέλεια στολή και στη συγκεκριμένη στιγμή δύσκολα θα έβρισκε κανείς ένα πρόσωπο ή μια φιγούρα πιο ταιριαστή για να φορέσει».}

^{Ασήμω Λιδωρίκη, η Γκούραινα. Από το έργο(λάδι σε μουσαμά) του Nicolas Louis Francois Cosser. «Η μάχη της Ακρόπολης, 1827».}

^{Ο Μιλτιάδης Λιδωρίκης με την επίσημη ευζωνική στολή στο οικογενειακό του σπίτι στην Αθήνα.}

^{Προλογίζει με μια εισήγηση του για το Αρχαίο Θέατρο τη πρώτη παράσταση Αρχαίας Τραγωδίας μετά από αιώνες σιωπής στο θέατρο της Επιδαύρου στις 11 Σεπτεμβρίου 1938}

Φωτογραφία πάνω: Ο Μίλτος Γ. Λιδωρίκης στο γραφείο του στο Εθνικό Θέατρο. Διακρίνονται οι φωτογραφίες του Γεωργίου Παπανδρέου, του Φώτου Πολίτη και του Δημήτρη Μητρόπουλου.