Το ιδανικό προϊόν ετήσιας προσόδου θα έπρεπε να περιέχει στοιχεία ασφάλισης υγείας για τους συνταξιούχους, ενώ οι αναβαλλόμενες πρόσοδοι θα μπορούσαν να συνδυαστούν με προϊόντα μείωσης εισοδήματος (income drawdown), που προστατεύουν σε περίπτωση επιβίωσης πέρα από το αναμενόμενο, σημειώνει στo τελευταίο του ενημερωτικό σημείωμα το βρετανικό Pensions Policy Institute (Ινστιτούτο Συνταξιοδοτικής Πολιτικής).

Το έγγραφο, με τίτλο «Freedom and choice in pensions», περιλαμβάνει εν συντομία τις προτάσεις της βρετανικής κυβέρνησης για το πώς οι συνταξιοδοτούμενοι θα έχουν πρόσβαση στις αποταμιεύσεις τους, όπως ανακοινώθηκε στον προϋπολογισμό του Μαρτίου, ενώ συγκρίνει διεθνή συνταξιοδοτικά συστήματα και τον ρόλο της «προσοδοποίησης» (annuitisation).

Η δεξαμενή σκέψης υποστηρίζει ότι, ενώ η ζήτηση για προγράμματα ετήσιας προσόδου αναμένεται να πέσει στο άμεσο μέλλον ως αποτέλεσμα της νέας ευελιξίας, τα βελτιωμένα αντίστοιχα προγράμματα θα μπορούσαν να αποδειχτούν μια ελκυστική λύση για πρόσθετο εισόδημα μετά τη συνταξιοδότηση για κάποιες ομάδες.

Επίσης, διερευνώντας άλλα συνταξιοδοτικά συστήματα, το PPI εντόπισε μερικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη ζήτηση ετήσιων προσόδων σε διάφορες χώρες και θα μπορούσαν να έχουν σχέση και με την κατάσταση που διαμορφώνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Τέτοιοι παράγοντες είναι οι βασικές πολιτισμικές συμπεριφορές και η επιθυμία για μια σταθερή και εγγυημένη πηγή εισοδήματος, η δομή, η ποικιλία και η αντιληπτή αξία άλλων συνταξιοδοτικών προϊόντων, η συγκυρία και το πλαίσιο όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για την κατανομή των αποταμιεύσεων, και η ελκυστικότητα των προσφερόμενων συντελεστών.

«Στην Ελβετία, όπου επιτρέπεται η απεριόριστη πρόσβαση στις ιδιωτικές συνταξιοδοτικές αποταμιεύσεις και οι συντελεστές των ετήσιων προσόδων θεωρούνται καλοί, περίπου το 80% των καθορισμένων εισφορών εξακολουθεί να τοποθετείται σε ισόβια προγράμματα ετήσιας προσόδου κατά τη συνταξιοδότηση» λέει ο Mel Duffield, αναπληρωτής διευθυντής του PPI.

«Και στη Δανία, όπου οι αποφάσεις για την κατανομή των αποταμιεύσεων σε κάποια προγράμματα εθελοντικής συμμετοχής λαμβάνονται πολύ πριν από τη συνταξιοδότηση, περίπου το 85% των εθελοντικών αποταμιεύσεων κατανέμονται είτε σε ισόβιες είτε σε ορισμένου χρόνου ετήσιες προσόδους».

Σε άλλες χώρες, όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς και οι ΗΠΑ, οι ισόβιες πρόσοδοι παίζουν μικρό ρόλο στην αγορά. Ωστόσο, σημειώνει ο Μ. Duffield, υπάρχει εντεινόμενη ανησυχία ότι οι συνταξιούχοι αυτών των χωρών δεν είναι επαρκώς ενημερωμένοι για τις ανάγκες τους και μειώνουν τη σύνταξή τους πιο νωρίς απ’ ό,τι θα έπρεπε.

Το σημείωμα του βρετανικού ινστιτούτου υποστηρίζει ότι η ασφαλιστική βιομηχανία και οι εργοδότες έχουν να παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο στον σχεδιασμό απλών, κατανοητών και αποδοτικών συνταξιοδοτικών προϊόντων, που οι αποταμιευτές θα μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν για να αποκτήσουν πρόσβαση στα προγράμματα καθορισμένων εισφορών κατά και μετά τη συνταξιοδότηση.