Τα ασφαλιστικά προϊόντα πρέπει να διατίθενται στους καταναλωτές με διαφανή και επαρκώς τεκμηριωμένο τρόπο από τις ασφαλιστικές εταιρίες και τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές.

Τα παραπάνω τόνισε χαιρετίζοντας την εκδήλωση παρουσίασης του λευκώματος «Συλλεκτικά Ασφαλιστήρια, με Ιστορία και Καλλιτεχνική Αξία από τον 19ο έως τον 20ο Αιώνα» στη Θεσσαλονίκη ο υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Θεόδωρος Μητράκος. 

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του κ. Μητράκου:

"Κύριε Δήμαρχε, Κύριε Σπύρου, εκλεκτοί προσκεκλημένοι, κυρίες και κύριοι,

Με μεγάλη χαρά παρευρίσκομαι στη σημερινή εκδήλωση, η οποία συνδέεται, μέσα από την εξαιρετική δουλειά του κ. Σπύρου, με ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα που σημάδεψαν τη Θεσσαλονίκη, την επέτειο των 100 χρόνων από την μεγάλη πυρκαγιά του 1917. Η ανάμνηση του ιστορικού αυτού γεγονότος μού δίνει την ευκαιρία να αναδείξω τον εξαιρετικά σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ο ασφαλιστικός κλάδος.

Το πόνημα του κ. Σπύρου είναι μοναδικό. Ενσωματώνει την εμπειρία ενός ανθρώπου που εδώ και 44 χρόνια, με όραμα και πάθος, έχει συνδέσει το όνομά του με την ιδιωτική ασφάλιση στη χώρα μας. Η Συλλογή καλύπτει την περίοδο 1860-1960 και αποτελεί μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για όλους μας να εμπνευστούμε από την ιστορική λειτουργία της ασφαλιστικής αγοράς και να συνδράμουμε, ο καθένας με τον τρόπο του, στην ενίσχυση της νοοτροπίας πρόληψης και στην ευαισθητοποίηση των πολιτών για την ανάγκη κάλυψης έναντι απρόβλεπτων κινδύνων. Κάθε προσπάθεια που στοχεύει στο δίπτυχο «ευαισθητοποίηση και ενημέρωση» των πολιτών είναι όχι μόνο ευπρόσδεκτη, αλλά και εντελώς απαραίτητη για την αξιοπιστία και την ανάπτυξη της ασφαλιστικής αγοράς. Υπό το πρίσμα αυτό, εκτιμώ ότι η επιλογή του τόπου και του χρόνου παρουσίασης της συγκεκριμένης πολύ ενδιαφέρουσας έκδοσης, εκατό χρόνια μετά τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, είναι ιδιαίτερα εύστοχη.

Το Σάββατο της 18ης Αυγούστου του 1917 η φωτιά που εκδηλώθηκε σε ένα φτωχόσπιτο μεταξύ του κέντρου και της άνω πόλης πήρε διαστάσεις και έκαιγε επί τρεις ημέρες. Ο τελικός απολογισμός των ζημιών ήταν δραματικός: ολοκληρωτική καταστροφή 9.500 δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων με 72.000 άστεγους επί συνόλου 160.000 κατοίκων της πόλης. Η ανοικοδόμηση της πόλης θα ήταν αδύνατη χωρίς τις αποζημιώσεις που κατέβαλαν τότε οι ασφαλιστικές εταιρίες. Όπως διαβάζουμε στα κείμενα της έκδοσης του κ. Σπύρου, την εποχή εκείνη δραστηριοποιούνταν στην Θεσσαλονίκη 47 ελληνικές και ξένες ασφαλιστικές εταιρίες, εκ των οποίων 15 κλήθηκαν να καταβάλουν αποζημιώσεις, συμβάλλοντας στην ανοικοδόμηση της πόλης. Το ύψος των υλικών ζημιών υπολογίστηκε σε 8 εκατομμύρια χρυσές λίρες, ενώ το ύψος των αποζημιώσεων που δόθηκαν έφθασε σχεδόν τα 4 εκατομμύρια χρυσές λίρες (περίπου 100 εκατομμύρια δραχμές).

Εξίσου σημαντικό γεγονός με το ύψος της αποζημίωσης ήταν και η αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Παρά το εμπόλεμο περιβάλλον και την εμπλοκή στη διαδικασία αποζημιώσεων επιχειρήσεων από αντίπαλα στρατόπεδα, επιτεύχθηκε, με ιδιαίτερα λεπτούς χειρισμούς, η απρόσκοπτη καταβολή των αποζημιώσεων. Είναι αξιοθαύμαστο ότι στην τραυματισμένη Ευρώπη εκείνης της εποχής βρέθηκαν λύσεις και συνεργασίες μεταξύ γερμανικών, αγγλικών, ελβετικών και γαλλικών ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών εταιριών υπέρ των πελατών τους και του ευρύτερου κοινωνικού συμφέροντος.

Ορμώμενος από αυτό το ιστορικό παράδειγμα, θα ήθελα να αναδείξω τη συνεισφορά που θα μπορούσε να έχει η ιδιωτική ασφάλιση στην κάλυψη κινδύνων από φυσικές καταστροφές ή τυχαία γεγονότα, όπως είναι η πλημμύρα, η πυρκαγιά και ο σεισμός. Η ασφάλιση και αντασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών είναι, κατά τη γνώμη μου, μια σύγχρονη απόδειξη συνύπαρξης και αλληλεγγύης μεταξύ των οικονομικών δρώντων. Το χαμηλό ποσοστό ασφαλιστικής διείσδυσης στον τομέα αυτό στην Ελλάδα συνεπάγεται την επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού με την απορρόφηση κονδυλίων για την αποζημίωση των μη καλυπτόμενων από κάποιο ασφαλιστικό προϊόν πληγέντων. Τα περιθώρια ανάπτυξης των κλάδων ασφάλισης για αυτούς τους κινδύνους είναι αναμφίβολα μεγάλα, δεδομένων των επιπτώσεων από την κλιματική αλλαγή και της σεισμικότητας της χώρας μας. Το ζητούμενο είναι η δημιουργία καινοτόμων προϊόντων, προσαρμοσμένων στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία και στις πραγματικές ανάγκες των ασφαλισμένων.

Τα ασφαλιστικά προϊόντα πρέπει να διατίθενται στους καταναλωτές με διαφανή και επαρκώς τεκμηριωμένο τρόπο από τις ασφαλιστικές εταιρίες και τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, ώστε οι καταναλωτές να έχουν στη διάθεσή τους όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για να αξιολογήσουν τις ασφαλιστικές τους επιλογές. Οι τυχόν αποζημιώσεις πρέπει να δίδονται με τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση και καθυστέρηση για τους δικαιούχους. Δεδομένων και των αργών ρυθμών απονομής της δικαιοσύνης στην Ελλάδα, είναι χρέος όλων μας να ελαχιστοποιήσουμε τις περιπτώσεις αναγκαστικής παρέμβασης της δικαιοσύνης για την απονομή ασφαλίστρων, όπως ακριβώς έγινε στην περίπτωση της μεγάλης πυρκαγιάς της Θεσσαλονίκης.

Ως στελέχη και παράγοντες της ασφαλιστικής αγοράς, κτίζοντας τη δική μας αξιοπιστία, συμβάλλουμε στην προσπάθεια μείωσης της απόστασης στην ασφαλιστική κάλυψη που μας χωρίζει από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Για το λόγο αυτό άλλωστε η Τράπεζα της Ελλάδος, μέσω της αρμόδιας Διεύθυνσης Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης, επιμένει τόσο στην ανάγκη συνεχούς εκπαίδευσης και πιστοποίησης των συμμετεχόντων στην ασφαλιστική αγορά όσο και στη συνεχή βελτίωση των δομών εταιρικής διακυβέρνησης των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Στόχος όλων μας είναι η ενίσχυση της αξιοπιστίας της ενιαίας εσωτερικής αγοράς και η περαιτέρω ανάπτυξή της, προς όφελος των καταναλωτών αλλά και των επιχειρήσεων. Υπάρχουν σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης για τον ασφαλιστικό κλάδο στην Ελλάδα.

Αγαπητέ κύριε Σπύρου, δεχθείτε για μία ακόμη φορά τα θερμά μου συγχαρητήρια, γιατί με το πάθος, τη συνέπεια και την επίπονη προσπάθειά σας συνεχίζετε να στέκεστε με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους αναγνώστες σας και μας βοηθάτε όλους να δούμε την έννοια της ασφάλισης από μία πιο κοινωνική οπτική γωνία."