Οι πρωτοφανείς κινητοποιήσεις του κόσμου για την τραγωδία των Τεμπών αποτελούν πλέον κι ας μην το παραδέχονται οι συστηματικοί κύκλοι της εξουσίας, τον παρονομαστή για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και παρά τις εντυπώσεις που δημιουργούνται με τα ατέλειωτα πάθη των κομμάτων της αντιπολίτευσης, η διαρκώς ογκούμενη αγανάκτηση δείχνει πως το θέμα δεν θα ξεχαστεί και μας οδηγεί σύντομα σε εκπλήξεις…

Όπως έκπληξη ήταν αναγραφή των ονομάτων των 57 νεκρών στο χώρο μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη από διαδηλωτές φοιτητές στο συλλαλητήριο της 28ης Φεβρουαρίου. Ασφαλώς και δεν το περίμενε κανείς αυτή την πρωτότυπη ενέργεια και αντιδρώντας σπασμωδικά οι αρχές περίμεναν τη νύχτα να τα σβήσουν. Η πράξη τους αυτή ξεσήκωσε θύελλα και επέφερε την εκ νέου αναγραφή τους στο χώρο και ανάγοντας αυτόν σε τόπο προσκυνήματος από Αθηναίους και μη πολίτες, πράγμα που φαίνεται καθημερινά από την προσέλευση του κόσμου που προσεκτικά στέκεται μπροστά από τις κόκκινες λίστες, απιθώνει μπουκέτα με λουλούδια και θωρώντας την Βουλή αναλογίζεται.

Αυτό είναι που δεν περίμεναν αυτοί που μέσα από τη Βουλή, οι 300 εκλεγμένοι αλλά και το πλήθος που υπηρετεί με πλουσιοπάροχες αμοιβές τον θεσμό. Την σιωπηλή αμφισβήτισή τους που παίρνει τώρα σάρκα και οστά και η οποία συμπληρώνεται με ένα πρωτοφανούς επιτυχίας «δημοψήφισμα» των πολιτών οι οποίοι με τις υπογραφές τους οι οποίες πλησιάζουν το 1.5 εκατομμύριο θέτουν υπό αμφισβήτηση όλο το πολιτικό οικοδόμημα από την μεταπολίτευση μέχρι τις ημέρες μας. Όπως πάλι δεν περίμεναν μια μάνα, την Μαρία Καρυστιανού να αψηφήσει και να υπερνικήσει όλα τα εμπόδια που έχει προσεκτικά βάλει το σύστημα και να φέρει το θέμα της δικαίωσης των νεκρών στα Τέμπη, στην κορυφή της επικαιρότητας και αυτό να αποτελέσει την αρχή ενός πρωτοφανούς κινήματος.

Το ζήτημα με τις λίστες των νεκρών μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη έφερε, επί τέλους, στην επιφάνεια όλα τα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία μας και θα είναι ακόμη και αν τα σβήσουν – πράγμα που δεν αναλαμβάνει κανένας, είτε πρόκειται για τον φρούραρχο της Βουλής, είτε για τις υπηρεσίες του Δήμου, εκεί να θυμίζει στους 300 ότι ο λαός δεν επικροτεί πλέον τις πρακτικές τους και πρέπει αμέσως να αλλάξουν. Οι κόκκινες λίστες μπήκαν εκεί και δεν πρόκειται να σβήσουν, είτε από τη βροχή όπως περιμένουν οι 300, είτε από τον ήλιο γιατί καταγράφηκαν στη συλλογική αγανάκτηση ενός κόσμου που ζητά να αλλάξουν όλα σε μια χώρα που κουράστηκε από ένα πολιτικό προσωπικό που κλεισμένο στο Κοινοβούλιο, αδιαφορεί για το τι συμβαίνει έξω στην πραγματική ζωή…