Η 14η Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Φιλίππου, αποτελεί στην Εκκλησία μας την απαρχή της Αγίας Τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων. Από σήμερα, ο πιστός λαός εισέρχεται σε περίοδο νηστείας, προσευχής και πνευματικής εγρήγορσης, «ἵνα καθαροῖς καρδίαις» υποδεχθεί το μέγα μυστήριο της Γέννησης του Χριστού.

Ο Απόστολος Φίλιππος —ο ευθύς και άμεσος μαθητής, που στο άκουσμα του «Ἀκολούθει μοι» άφησε τα πάντα και προσκολλήθηκε στον Κύριο— στέκει ως πρότυπο απλότητας και προθυμίας. Εκείνος που οδήγησε τον Ναθαναήλ στον Χριστό, και που μετέφερε το Ευαγγέλιο στις ελληνικές κοινότητες της Μικράς Ασίας, γίνεται σήμερα φως που μας δείχνει την οδό της υπακοής και της μαρτυρίας.

Στην καρδιά της Αθήνας, στο Μοναστηράκι, η μικρή και σεμνή εκκλησία του Αγίου Φιλίππου μοιάζει με παύση μέσα στη βοή της πόλης. Κτισμένη πλάι στη Ρωμαϊκή Αγορά, με μνημεία των αιώνων να την περιβάλλουν, κρατά ακόμη ζωντανή την αίσθηση του ιερού μέσα στο παλαιό κέντρο της πόλης. Στο ταπεινό της καθολικό, μέσα από το φως των καντηλιών και την ησυχία της προσευχής, μπορεί κανείς να ακούσει την εσωτερική πρόσκληση της ημέρας.

Οι ύμνοι της εορτής του Αγίου μιλούν για έναν Απόστολο «θεοκήρυκα» και «θεία χάριτι πυρούμενον», αναδεικνύοντας την ζωντανή του σχέση με το φως του Χριστού. Κι έτσι η σημερινή ημέρα γίνεται όχι μόνο μνήμη ενός προσώπου, αλλά και πύλη: την πρώτη είσοδο στη διαδρομή που οδηγεί στο σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Ας προσεγγίσουμε λοιπόν τη Νηστεία των Χριστουγέννων με ταπείνωση, ειρήνη και χαρμολύπη· με την προσμονή εκείνη που ωριμάζει στην καρδιά και προσφέρει χώρο στο «φῶς τὸ ἀληθινόν» να κατοικήσει εντός μας.