Εκεί που λέγαμε πως να τελειώσει πια αυτός ο Αύγουστος με τα όσα κακά έφερε στη χώρα, να που μπήκε ο Σεπτέμβριος φουριόζος να παίρνει τη σκυτάλη και να φέρνει άλλα δεινά. Η ευλογία των νερών που τόσο αδημονούσε να δεχθεί φέτος η γη, έγινε συμφορά και ένα μεγάλο μέρος της χώρας δοκιμάζεται εδώ και πολλές ώρες μη της Αττικής εξαιρουμένης…

Οι δυνατές βροχές τέτοια περίοδο ήταν συχνές αλλά αυτό που συμβαίνει φέτος είναι πρωτοφανές ακόμα και για τους μετεωρολόγους. Ένα σπάνιο φαινόμενο, ψυχρή λίμνη το ονομάζουν οι σχετικοί επιστήμονες πέρασε πάνω από την κεντρική Ελλάδα και την διέλυσε. Πλημμύρες σε πόλεις, κατολισθήσεις στα βουνά, καταστροφές υποδομών και καλλιεργειών παντού, ενώ χάθηκαν και τέσσερις συμπολίτες μας μέσα στα μανιασμένα νερά.

Οι ζημιές είναι ανυπολόγιστες, ειδικά στην περίπτωση του θεσσαλικού κάμπου που καταστράφηκε όλη η παραγωγή και όπως ακούγεται αυτό θα έχει σαν συνέπεια την εξαθλίωση των αγροτών και την πείνα. Οι πολίτες προσπαθούν να σώσουν ότι μπορούν αλλά η δύναμη και η επιμονή της θεομηνίας τους απογοητεύει. Έτσι βλέπουν το βιός τους να χάνεται και όσα έργα βρέθηκαν στο διάβα του Ντανιέλ, όπως ονόμασαν το φαινόμενο να διαλύονται. Η περιοχή της Καρδίτσας μάλιστα που τα πάντα δοκιμάστηκαν από την θεομηνία «Ιανός» πριν από τρία ακριβώς χρόνια, τα πράγματα είναι ιδιαίτερα σοβαρά.

Ανάλογες καταστροφές έχουν αναφερθεί και σε άλλες κοντινές εποχές ενώ στη μνήμη των ανθρώπων υπό την μορφή των μύθων επιζούν άλλες πολύ χειρότερες. Τα τελευταία όμως χρόνια αυτές είναι πιο συχνές και πιο καταστροφικές αφού και τα έργα των ανθρώπων είναι απείρως πολλαπλάσια και πιο ευάλωτα καθώς αυτά δεν προορίζονται για μακροχρόνια χρήση αλλά για πρόσκαιρη με κύριο στόχο το κέρδος. Η λογική δε που διέπει αυτά τα έργα είναι ότι και να καταστραφούν, θα φτιάξουμε άλλα μετά. Με ποιους πόρους βέβαια θα γίνονται κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να αναφερθεί.

Όπως και να’ χει όμως το ζήτημα, είτε τα φαινόμενα είναι πυρκαγιές, είτε πλημμύρες δείχνει πως η φύση που πιέζεται αφόρητα πλέον από τις ανθρώπινες δραστηριότητες κάτι θέλει να μας πει και φαντάζομαι πως δεν είναι λίγοι αυτοί που παίρνουν το μήνυμα. Είναι σίγουρα πολλοί αλλά τους λείπει ο κοινός λόγος και μέχρι να καταφέρουν να αποκτήσουν κοινή φωνή οι άλλοι, οι λίγοι θα αλωνίζουν μέχρι κάποια μέρα να πέσει ο ουρανός και να μας πλακώσει όλους μαζί. Τότε όμως θα είναι πολύ αργά για όλους…

Η φωτογραφία του Γιώργου Καλταμπάνη, από το LAMIA NOW δείχνει τις καταστροφές στον κάμπο του Νέου Μοναστηρίου.