Σε ένα κόσμο που όλα τα άσχημα τούτες τις ημέρες είναι πρωτοσέλιδα, ένα σαλιγκαράκι που η βροχή του έδωσε δυνάμεις και θάρρος να κινηθεί ελεύθερα, μας δίνει έναν άλλο κωδικό να βλέπουμε τα πράγματα από την θετική, την αληθινή τους πλευρά.

«Σε ένα τόσο μεγάλο κόσμο όπως η φύση που μας περιβάλλει υπάρχει εκείνη η στιγμή που νιώθουμε μικροσκοπικοί και κουβαλάμε όλο τον κόσμο στους ώμους. Το ατελείωτο ταξίδι της γνώσης και το μεγαλείο των ανθρώπων όταν αυτοί διασταυρώνονται μπορεί να δημιουργήσει αυτό που λέγεται.. θαύμα. Άλλωστε μικρά θαύματα συμβαίνουν κάθε μέρα. Όπως το ταξίδι μιας σταγόνας βροχής πάνω σέ ένα φυλλαράκι ή η ζεστασιά της ψυχής όταν δύο χέρια φωλιάζουν το ένα μέσα στο άλλο…».

Από την σελίδα της ανιψιάς μου Έφης Δ. Προβοπούλου.