Παγκόσμια ημέρα αναπηρίας η σημερινή κι όπως όλες οι «παγκόσμιες» τέτοιες θα περάσει με τις συνηθισμένες δηλώσεις από μέρος των αρμοδίων, των ειδικών και όλων αυτών που ασχολούνται με αυτό το όντως δύσκολο θέμα που απασχολεί ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας μας, ένα τμήμα που σαν βουβό κύμα καθώς προστίθενται σε αυτό καινούργιες αναπηρίες που δημιουργεί ο τρόπος που ζούμε, συνεχώς φουσκώνει…

Αντί λοιπόν να περάσει σιωπηλά και με περίσκεψη η «ημέρα», εθιμικά πλέον οι πάντες, από την κορυφή της πολιτικής ηγεσίας μέχρι τα παιδιά των νηπιαγωγείων θα συμμετάσχουν καθένας με το τρόπο του. Οι πολιτικοί και οι άλλοι παράγοντες θα βγάλουν, όπως κάνουν πάντα για μια τέτοια «ημέρα» μια ακόμη υποχρέωση δηλώνοντας πως ενδιαφέρονται και το θέμα θα λήξει με υποσχέσεις προς έναν κόσμο που η πείρα του έχει δείξει τα αντίθετα και έχει πάψει από καιρό να περιμένει κάτι να αλλάξει.

Για τις τηλεοράσεις πάλι είναι μια μεγάλη μέρα καθώς το ενδιαφέρον τους θα στραφεί στους ανάπηρους, όχι τόσο να προβάλλουν τα ζητήματά τους αλλά για να τους κάνουν θέαμα με ιδιαίτερες και σπάνιες αναπηρίες για να αυξήσουν την τηλεθέασή τους. Αυτό το κάνουν άλλωστε κάθε μέρα και με κάθε ευκαιρία αλλά σήμερα έχουν ένα ισχυρό άλλοθι να ασχοληθούν αποκλειστικά με την αναπηρία ακολουθώντας δυστυχώς τις  προθέσεις της αδίστακτης αγοράς για ένα σωρό προϊόντα και υπηρεσίες που σχετίζονται με την αναπηρία.

Στο κλίμα της ημέρας συμμετέχουν και τα σχολεία και καλά κάνουν. Γιατί από εκεί ξεκινάει η μόρφωση για το πως θα αντιμετωπιστεί η αναπηρία και βεβαίως εξαρτάται την αγωγή που θα πάρει κάθε παιδί από το σπίτι του για κάθε πράγμα που αντιμετωπίσει στη ζωή του. Εκεί είναι που ζυμώνονται ψυχές και καρδιές για να βλέπουν τον άλλο όχι σαν ανάπηρο αλλά σαν ισότιμο μέλος της κοινωνίας και ίδια δικαιώματα και οι δυο πλευρές μαθαίνουν πως θα πορευτούν μαζί στη ζωή. Και όσο πιο βαθιά είναι αυτή η ζύμωση, τόσο περισσότερο σίγουρη θα είναι η κοινωνία για την πορεία της χωρίς διακρίσεις και κυρίως με φροντίδα του ενός προς τον άλλο, κάτι που δεν μπορεί με τίποτα να κάνει η Πολιτεία.

Το μόνο που μπορεί να κάνει η Πολιτεία στο θέμα της αναπηρίας είναι να στηρίξει τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν αυτό το ζήτημα, ηθικά κυρίως παρέχοντας συμβατή και όχι εξεζητημένη φροντίδα και  αυτές ξέρουν τι να κάνουν. Ένα ελάχιστο κλάσμα από το επετειακό ενδιαφέρον αν υλοποιούνταν θα ήταν όλα διαφορετικά στον κόσμο μας…

Η αφίσα που έφτιαξε το 1ο Ειδικό Σχολείο Πρέβεζας για την Ημέρα της Αναπηρίας