Η ραγδαία άνοδος των υβριδικών αλλάζει τους όρους εκτίμησης κινδύνου και απαιτεί από τους ασφαλιστές νέες στρατηγικές, τεχνογνωσία και εργαλεία.

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, τα υβριδικά αυτοκίνητα θεωρούνταν «τεχνολογική πολυτέλεια» για μια μικρή ομάδα οδηγών. Σήμερα, όμως, η εικόνα έχει αλλάξει ριζικά. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων (ΣΕΑΑ), το 2024 τα υβριδικά κατέκτησαν μερίδιο 42,3% της ελληνικής αγοράς, ξεπερνώντας τα βενζινοκίνητα (35,7%) και τα πετρελαιοκίνητα (13,1%). Μάλιστα, τον Δεκέμβριο άγγιξαν το 45,6%.

Για τους ασφαλιστές, αυτή η στροφή του καταναλωτικού κοινού δεν σημαίνει απλώς νέα προϊόντα ή νέες κατηγορίες πελατών. Σημαίνει επαναπροσδιορισμό ολόκληρων μοντέλων εκτίμησης κινδύνου, τιμολόγησης και αποζημιώσεων.

Τεχνολογική πολυπλοκότητα = ασφαλιστική πολυπλοκότητα

Η μηχανολογία των υβριδικών συνδυάζει θερμικό κινητήρα και ηλεκτροκινητήρα, φέρνοντας διπλά συστήματα σε κάθε επίπεδο: από την κίνηση μέχρι τη διαχείριση ενέργειας. Σύμφωνα με στοιχεία της CCC Intelligent Solutions, τα ηλεκτρικά οχήματα (και κατ’ επέκταση τα υβριδικά) εμφανίζουν 30-35% υψηλότερο μέσο κόστος επισκευής σε σχέση με τα συμβατικά, κυρίως λόγω της χρήσης εξαρτημάτων OEM και της ανάγκης εξειδικευμένων τεχνικών.

Για τον ασφαλιστή, αυτό σημαίνει αυξημένο κόστος σε αποζημιώσεις, ενδεχομένως μεγαλύτερες καθυστερήσεις στις επισκευές και περισσότερους παράγοντες κινδύνου που πρέπει να συνυπολογιστούν στον σχεδιασμό προϊόντων.

Οι μπαταρίες φέρνουν καινούργιους κινδύνους

Η μπαταρία λιθίου υψηλής τάσης είναι το πιο ακριβό και ευαίσθητο στοιχείο σε ένα υβριδικό. Πέρα από τη φθορά, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος πυρκαγιάς – ένας κίνδυνος που, όπως δείχνουν διεθνείς μελέτες, εμφανίζεται στα υβριδικά πιο συχνά από ό,τι στα οχήματα εσωτερικής καύσης ή στα αμιγώς ηλεκτρικά. Συγκεκριμένα, τα υβριδικά καταγράφουν περίπου 3.475 πυρκαγιές ανά 100.000 πωληθέντα οχήματα, έναντι 1.530 για τα βενζινοκίνητα και μόλις 25 για τα ηλεκτρικά.

Επιπλέον, το ευρωπαϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο υποχρεώνει τις εταιρείες να λάβουν υπόψη και τις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις – όχι μόνο το κόστος επισκευής. Αυτό προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο ρίσκου και πολυπλοκότητας στη διαχείριση αποζημιώσεων.

Το πρόβλημα της έλλειψης δεδομένων

Η ασφαλιστική εκτίμηση κινδύνου βασίζεται ιστορικά στα δεδομένα: αποζημιώσεις, ατυχήματα, προφίλ πελατών, στατιστικά. Όμως η αγορά υβριδικών είναι ακόμα «νέα» και δεν προσφέρει το βάθος στοιχείων που χρειάζονται οι αναλογιστές για ακριβή τιμολόγηση.

Για να καλύψουν αυτό το κενό, πολλές εταιρείες στρέφονται σε τηλεματική, big data και predictive analytics, συγκεντρώνοντας δεδομένα από αισθητήρες, οδήγηση σε πραγματικό χρόνο, ακόμα και συμπεριφορικά μοτίβα. Αυτές οι λύσεις, ωστόσο, φέρνουν μαζί τους και υποχρεώσεις για πλήρη συμμόρφωση με το GDPR, καθώς η συλλογή και ανάλυση προσωπικών δεδομένων δεν είναι απλή υπόθεση.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για τον Έλληνα ασφαλιστή;

Η ελληνική ασφαλιστική αγορά αντιμετωπίζει ήδη προκλήσεις: περιορισμένο δίκτυο εξειδικευμένων συνεργείων, μεγάλους χρόνους αναμονής για επισκευές και αυξημένα έξοδα για προσωρινή αντικατάσταση οχήματος. Όσο μεγαλώνει το μερίδιο αγοράς των υβριδικών, αυτές οι δυσκολίες θα ενταθούν.

Ο ασφαλιστής που θέλει να παραμείνει μπροστά πρέπει:

– Να επενδύσει σε τεχνολογία και ανάλυση δεδομένων για να προβλέπει καλύτερα τον κίνδυνο.

– Να χτίσει συνεργασίες με εξειδικευμένα δίκτυα συνεργείων.

– Και πάνω απ’ όλα, να παραμένει σε συνεχή εκπαίδευση για να κατανοεί τις τεχνολογικές και ρυθμιστικές αλλαγές που έρχονται.

Το μέλλον ανήκει στους οραματιστές.

Τα υβριδικά οχήματα δεν είναι πια μια εναλλακτική. Είναι mainstream, το τώρα – και όχι μόνο το μέλλον. Οι ασφαλιστές που θα καταφέρουν να προσαρμοστούν πρώτοι, να καινοτομήσουν και να αξιοποιήσουν τη δύναμη της τεχνολογίας, θα είναι εκείνοι που θα κερδίσουν το στοίχημα της νέας εποχής.

Κι όπως πάντα, η ασφάλιση δεν είναι μόνο θέμα τιμολόγησης ή κάλυψης. Είναι θέμα κατανόησης του πελάτη, του προϊόντος και του ρίσκου.