Τα λάθη μερικές φορές όταν σκεπάζονται με λάθη, φέρνουν νέα λάθη…
Τα θέματα γύρω από τις εισπράξεις όπως η ημερομηνία απόδοσης ασφαλίστρων, η ημερομηνία ακύρωσης συμβολαίου και η έναρξη του μετρήματος από την ημερομηνία έκδοσης ή ισχύος του συμβολαίου φέρνουν για επίλυση και το πρόβλημα Ποιος θα στείλει επιστολή ακύρωσης, η εταιρεία ή ο μεσίτης. Και τι γίνεται αν συμβεί ζημία και πώς θα αντιμετωπισθεί ο πελάτης; Ποιου η γνώμη θα μετρήσει; Οι απόψεις του πελάτη; Οι ενστάσεις της εταιρείας; Του πραγματογνώμονα; Του μεσίτη; Μήπως εκεί ανάμεσα μπορούν να εισχωρήσουν απάτες; Μήπως κάποιος θα χάσει ασφάλιστρα εάν ο πελάτης αδιαφορήσει ή αδυνατεί να πληρώσει; Πώς θα τα εισπράξει ο μεσίτης και πώς θα βρει να προπληρώσει μετρητοίς ή με επιταγή ασφάλιστρα που δεν εισέπραξε; Και το κόστος του μεσίτη σε προσωπικό, εργατοώρες, χαρτιά κλπ πώς θα αποσβεσθεί;

Αυτό το φαινόμενο της τελευταίας κυρίως 5ετίας πρέπει να σταματήσει και οι διάφοροι «φακίρηδες» του αυτοσχεδιασμού να κάτσουν να ενημερωθούν για την Ελληνική και Διεθνή πρακτική. Κυρίως να διαβάσουν για το όφελος της καλής επιλογής συνεργατών πάνω στους οποίους θα στηριχθούν με ένα πλαίσιο ξεκάθαρων και νόμιμων κανόνων. Υπάρχουν νόμοι απλοί και καθαροί για όλους.
Προσωπικές σχέσεις, συμβάσεις και συμφωνίες στο «μιλητό», συμπάθειες κομματικές ή άλλες, εκβιασμοί και ευκαιριακές συμπαιγνίες επιτέλους ας σταματήσουν.
Ξαναλέμε: Η αγορά εκδικείται.
Ξαναλέμε: Οι διαμεσολαβούντες δεν είναι φυσαρμόνικες και ακορντεόν.
Ξαναλέμε: Ο αλληλοσεβασμός φέρνει παραγωγή και μακροπρόθεσμα οφέλη.
Ξαναλέμε: Οι διαμεσολαβούντες είναι συνεργάτες, δεν είναι κορόϊδα, ούτε στρατός, ούτε πειραματόζωα…
Ξαναλέμε: Φερθείτε τους με σεβασμό και κατανόηση.