Η αποζημίωση του πελάτη σου ασφαλιστή μου είναι η έμπρακτη απόδειξη της σπουδαιότητας της δουλειάς σου. Μια ανάλογη περίπτωση αντιμετώπισα και εγώ στην πορεία μου!

Σε έναν πελάτη με απλή ασφάλιση οχήματος και θραύση κρυστάλλων προέκυψε μια ζημιά στο έμπροσθεν παρμπρίζ και στον καθρέπτη του οδηγού. Ο πελάτης αγχωμένος και πάνω στο τρέξιμο της καθημερινότητας, ξέχασε να τηλεφωνήσει στην φροντίδα ατυχήματος της εταιρείας, ξέχασε όμως να τηλεφωνήσει και σε εμένα!

Επισκέφτηκε ένα συνεργείο της αρεσκείας του, έφτιαξε αυθημερόν την ζημιά, πλήρωσε περίπου 150 ευρώ και τότε θυμήθηκε να μου τηλεφωνήσει! «Έσπασε το τζάμι μου και το έφτιαξα, πότε να έρθω να σου φέρω την απόδειξη, να μου δώσει τα λεφτά η εταιρεία;»!

Αφού τον συνάντησα και τα είπαμε, κατά το τέλος Σεπτεμβρίου, έστειλα στην εταιρεία δήλωση ατυχήματος, άδεια, δίπλωμα, μια συνοδευτική επιστολή και το τιμολόγιο προς αποζημίωση… Σε μια εβδομάδα περίπου στις Αρχές Οκτωβρίου, τηλεφωνώ στην εταιρεία μου να μάθω αριθμό φακέλου και το όνομα του διακανονιστή ενώ ο αρμόδιος υπάλληλος με ενημέρωνε πως ουδέποτε είχε παραλάβει την δήλωση! «Μα τι λέτε κύριε, έχω αποδεικτικό email πως σας έστειλα την δήλωση». «Να την ξαναστείλετε μου λέει αγριεμένα, και να τηλεφωνήσετε σε μια εβδομάδα, να σας πούμε τον διακανονιστή!!» Και μου κλείνει το τηλέφωνο…

Πράγματι σε μια εβδομάδα τηλεφώνησα, έμαθα τον αριθμό φακέλου αλλά ο αρμόδιος διακανονιστής έλειπε σε άδεια. «Πάρτε σε μια εβδομάδα να τον βρείτε, μόνο εκείνος γνωρίζει να σας ενημερώσει!»… Και μου κλείνει το τηλέφωνο… Κατά το τέλος Οκτωβρίου, πετυχαίνω τον αρμόδιο διακανονιστή και τον ρωτώ τι έχει γίνει με αυτόν τον φάκελο και πότε θα αποζημιωθεί ο πελάτης μου. «Έχετε στείλει δήλωση; Δεν την βλέπω στο σύστημα… Πότε την στείλατε; Ξαναστείλτε την δήλωση και πάρτε με σε μια εβδομάδα να σας απαντήσω…!» και μου κλείνει το τηλέφωνο.

Αρχές Νοεμβρίου τηλεφωνώ με αισιοδοξία και μου λέει ο ευγενέστατος κατά τα αλλά υπάλληλος. «Ααα, δεν μπορώ να αποζημιώσω... πρέπει να γράψετε “παρακαλώ να ενεργοποιηθεί η θραύση”... Τηλεφωνήστε μου σε μια εβδομάδα να σας απαντήσω..!» και μου κλείνει το τηλέφωνο.

Τα μέσα Νοεμβρίου επικοινωνώ, πιστεύοντας πως έχει τελειώσει η υπόθεση. «Δεν έχω φωτογραφίες κύριε ασφαλιστή! Πώς θέλετε να αποζημιώσει η εταιρεία; Τι μας περάσατε εδώ μέσα; Εμείς κρατάμε αρχεία και πρωτόκολλα!»

Για μια στιγμή σκέφτηκα να ξεσπάσω σε φωνές και την άλλη στιγμή σκέφτηκα πως η εκκρεμότητα αυτή πρέπει να κλείσει… Έτσι άρχισα το κόλπο «Νίκος Ξανθόπουλος».

«Σας παρακαλώ κύριε διακανονιστή. Είναι δυο μήνες τώρα που ο πελάτης περιμένει την εταιρεία. Η αποζημίωση που θα πάρει είναι πενιχρή αλλά θα ήθελα να αποκαταστήσω την εκκρεμότητα. Σας παρακαλώ… προσπαθώ να κάνω την δουλειά μου και να κρατήσω μια καλή εικόνα για την εταιρεία μας. Εφόσον ελέγξατε τα έγγραφα από την προηγούμενη εβδομάδα γιατί δεν μου το αναφέρατε τότε;» «Πάρτε σε μια εβδομάδα να το τελειώσουμε…!» και μου κλείνει το τηλέφωνο.

Αρχές Δεκεμβρίου τηλεφωνώ και ακούω τον υπάλληλο να μου μιλάει με το σεις και με το σας. Στο τέλος των Βυζαντινών χαιρετισμών… με ενημερώνει πως «κάποιος άγνωστος Χ, δεν ενδιαφέρθηκε για τον φάκελο και θα μου ετοιμάσει ο ίδιος την αποζημίωση σε δυο ημέρες!»

Ξεχνάω την κατά μέτωπο επίθεση και συνεχίζω με το κόλπο «Νίκος Ξανθόπουλος». «Σας παρακαλώ κύριε διακανονιστή, έχω εκτεθεί και εγώ και η εταιρεία μου στα μάτια του πελάτη... Δεν είναι το ποσό που μας απασχολεί… 150 ευρώ τιμολόγιο, εάν αφαιρέστε την απαλλαγή και τον καθρέπτη δεν μένει τίποτα για τον πελάτη και τον έχω ενημερώσει. Το μόνο που σας ζητώ είναι να κλείσει η εκκρεμότητα της αποζημίωσης!!! Ο πελάτης με αντιμετωπίζει καχύποπτα. Εάν καθυστερούμε για τα μικρά γεγονότα, στις μεγάλες αποζημιώσεις τι θα γίνει!!»

Σε μια ώρα χτυπά το τηλέφωνο του γραφείου και ακούω το εξής: «Το τιμολόγιο είναι 153 ευρώ και κάτι… 55 το κρύσταλλο, 35 ο καθρέπτης, 35 η εργασία, βάλε και τον ΦΠΑ, αφαίρεσε την απαλλαγή γιατί δεν πήγε σε συνεργαζόμενο, αφαίρεσε και τον καθρέπτη γιατί δεν καλύπτεται. Η αποζημίωση είναι έτοιμη! Ας περάσει ο πελάτης σας να πάρει 7 ευρώ επιταγή την επόμενη εβδομάδα, με το πρωτότυπο τιμολόγιο! Πώς κάνατε έτσι! Ορίστε τελειώσαμε!»

Μέντωρ Διαμεσολαβητής