"Η απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 2018 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου περιορίζει τις επιλογές των καταναλωτών, για την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, όταν υφίστανται, μαζικά, ζημίες. Δηλώνει ότι οι Ευρωπαίοι καταναλωτές δεν μπορούν να ομαδοποιήσουν τις απαιτήσεις τους και να προσφύγουν, σε ένα μόνο, δικαστήριο, στη χώρα τους, όταν αντιμετωπίζουν την ίδια καταχρηστική συμπεριφορά, η οποία επιφέρει ζημίες, από μια εταιρεία", αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΚΕΠΚΑ.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, πέρσι, το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστρίας ρώτησε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, εάν ένας καταναλωτής δικαιούται να φέρει, ενώπιον του Δικαστηρίου της χώρας του, απαιτήσεις άλλων καταναλωτών, οι οποίοι μπορεί να είναι κάτοικοι άλλης χώρας. Αυτά θα επέτρεπε, στους καταναλωτές, να ομαδοποιήσουν τις απαιτήσεις τους, ώστε να καταβάλλον λιγότερο κόστος και προσπάθειες, από αυτά που απαιτούνται, εάν προσφύγει, στα Δικαστήρια, για την ίδια υπόθεση, ατομικά.

Το 2014, ο κ. Max Schrems, δικηγόρος προστασίας προσωπικών δεδομένων, προσέφυγε, στα Αυστριακά Δικαστήρια, εναντίον του Facebook, για λογαριασμό 25.000 καταναλωτών, από την Αυστρία και άλλες χώρες. Το Δικαστήριο, τώρα, αποφάσισε ότι ο κ. Max Schrems μπορεί να διεκδικήσει μόνο τις δικές του απαιτήσεις, ενώπιων των Δικαστηρίων της χώρας του, αλλά όχι τις απαιτήσεις των άλλων καταναλωτών.

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ενώσεων Καταναλωτών (BEUC) τονίζει ότι αυτή η απόφαση αποκαλύπτει ότι λείπει ένα ζωτικό κομμάτι, από τα εργαλεία προστασίας των καταναλωτών, όταν πολλοί καταναλωτές έχουν πέσει θύματα παράνομης συμπεριφοράς και ζητούν αποζημίωση, επειδή η ζημία προκλήθηκε, από τον ίδιο έμπορο.

Η κ. Μονικ Γκογιένς, Γενική Διευθύντρια της BEUC, σχολίασε:
«Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου διέψευσε τις προσδοκίες των καταναλωτών, ότι μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους, σε ένα Δικαστήριο, για να επιτύχουν αποζημιώσεις, σε απαιτήσεις, που πηγάζουν, από μαζική ζημία. Είναι, λοιπόν, μια εντελώς διαφορετική απόφαση, αυτή του Δικαστηρίου, η οποία βρίσκει νομικά και διαδικαστικά εμπόδια, τα οποία εμποδίζουν τους καταναλωτές να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, ζητώντας συλλογική αποζημίωση. Εξαιτίας υψηλού κόστους, συχνά, δεν είναι δυνατό, για τους καταναλωτές να προσφύγουν μόνοι, στα Δικαστήρια, ειδικά όταν η ζημία, που υπέστησαν είναι μικρή, με χρηματικούς όρους.
Οι καταναλωτές, συχνά, αισθάνονται αδύναμοι, απέναντι σε εταιρίες, που καλούν μαζικές ζημίες. Όταν δεν υπάρχουν τα εργαλεία, για να απαιτήσουν αποζημίωση, όπως με το σκάνδαλο Volkswagen, η εμπιστοσύνη τους, στην αγορά και στις εποπτικές Αρχές, καταρρακώνεται. Αυτή η απόφαση αποτελεί κάλεσμα, προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, να αναλάβει δράση. Η θεσμοθέτηση ενός εργαλείου συλλογικής αποζημίωσης θα επαναφέρει την ισορροπία, ανάμεσα στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις.
Η πλειοψηφία των Ευρωπαίων καταναλωτών στερείται του δικαιώματος της συλλογικής αποζημίωσης. Πολύ λίγα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακολουθώντας τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2013, εισήγαγαν νομοθεσία, για τη συλλογική αποζημίωση. 9 χώρες δεν παρέχουν στους καταναλωτές τους, το δικαίωμα να αποζημιωθούν, συλλογικά».