Ένα σχόλιο του κ. Δημήτριου Τσεκούρα, CEO Arag Hellas

Από το άρθρο του κ. Β.Λαμπρόπουλου στο ΒΗΜΑ της 2.3.2025 δίνονται πληροφορίες για το ανωτέρω θέμα, τέτοιες που ο μέσος «κανονικός» άνθρωπος πρώτα ξαφνιάζεται, μετά αναλογίζεται και στο τέλος κάνει το σταυρό του που είναι εκτός.

Αυτό όμως που στο τέλος μένει σαν εύλογη απορία είναι:

α) αν ισχύει ακόμα η αντιδιαστολή ανάμεσα σε κανονικούς και μη κανονικούς ανθρώπους στη κοινωνία μας και β) τι στ΄αλήθεια έχει μεσολαβήσει και έχει διαταράξει τόσο πολύ την ισορροπία μας τα τελευταία χρόνια.

Μήπως η νομιζόμενη ισορροπία ήταν μια πλάνη γιατί απλώς τα συμβάντα παλιότερα δεν έφθαναν στο φως;

Ας δούμε λοιπόν κάποια από τα στοιχεία:

• Το 2024 κατέγραψε 60 κρούσματα οικογενειακής βίας την ημέρα ενώ τα επεισόδια μέσα στις οικογένειες αυξήθηκαν κατά 86% σε σχέση με το 2023.
• Κάθε χρόνο μεταφέρονται 1085 θύματα άγριων ξυλοδαρμών στον ιατροδικαστή ή σε νοσοκομεία. Αυτό σημαίνει περίπου τρία θύματα τη μέρα.
• Μέσα στο 2024  5.813 θύματα ενδοοικογενειακής βίας εγγράφηκαν στην εφαρμογή “panic button”. Η εφαρμογή ενεργοποιήθηκε για να ζητηθεί επειγόντως αστυνομική βοήθεια 841 φορές δηλ. ποσοστό 14% που αφορά κατά κανόνα στην δράση κυρίως υποτρόπων συντρόφων ή συζύγων.
• Κακώς υπάρχει η εντύπωση πως η ενδοοικογενειακή βία αφορά μόνο τις σχέσεις των συντρόφων ή των συζύγων. Από τα 26.101θύματα το 15% αφορά κακοποιήσεις παιδιών από τους γονείς, το 10% αφορά επιθέσεις που δέχθηκαν γονείς από τα παιδιά τους, το 7% αφορά συμπλοκές μεταξύ αδερφών και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που επιθέσεις κακοποίησης δέχονται παππούδες, γιαγιάδες και εγγόνια.
• Στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. αναφέρουν ότι κορυφαίο δείγμα του ενδοοικογενειακού πολέμου είναι οι περίπου 15-20 γυναικοκτονίες τον χρόνο με μια συχνότητα δηλαδή περίπου μια κάθε 22 ημέρες. Από το 2020 έχουν σημειωθεί 124 γυναικοκτονίες.
• Συμπερασματικά το 2024 καταγράφηκαν 25.436 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας έναντι 13.342 το 2023 δηλαδή μιλάμε για αύξηση περίπου 90%. Ο βαθμός σφοδρότητας και βιαιότητας των επιθέσεων ποικίλει στις διάφορες περιοχές της χώρας.

Και μόνο διαβάζοντας τα παραπάνω στοιχεία, καλά δεν αισθάνεσαι.

Πρώτα μελαγχολείς και ύστερα είσαι γεμάτος ερωτηματικά και απορίες. Εάν κατά τύχη εκείνη την ώρα σκεφτείς τα παιδιά σου, τότε σίγουρα αυτό που νιώθεις είναι μάλλον απελπισία.