Οι εφευρέσεις που εξυπηρετούν πολλά στην καθημερινότητά μας και στον τρόπο ζωής μας αλλάζουν τη συμπεριφορά μας και ταυτόχρονα μας «φυλακίζουν» σε «ανάγκες» που δημιουργούν, ακυρώνοντας τον φυσικό τρόπο ζωής και ζωτικές λειτουργίες, που έδιναν άλλη ποιότητα στο βίο των ανθρώπων. Η ανακάλυψη του αυτοκινήτου, π.χ., μείωσε το περπάτημα, απαραίτητο για την υγεία μας. Πολλά που σήμερα είναι «λογικά» και «φυσικά» ΔΕΝ υπήρχαν σε πολλές γενεές. Η κρίση της ενέργειας, ο πόλεμος στην Ουκρανία και η στρατηγική των συμφερόντων της Ρωσίας οδηγούν σε άλλους κανόνες τον σημερινό κόσμο, που ζούσε «αμέριμνος», με άλλες συνήθειες από αυτές που καλείται να ζήσει σήμερα. Οι νέες γενεές έμαθαν να ζουν «εξαρτημένες» σε μια οικονομία διαφορετική άλλων γενεών, όπου ήξεραν να ζουν διαφορετικά και όχι 100% «εξαρτημένες» συνεχώς. Και στην Ελλάδα, πριν μια γενιά, γνώριζαν να επιβιώνουν με «εναλλακτικές» λύσεις τροφής, ένδυσης, στέγασης, αλληλεγγύης γενεών, όπως κάνουν άλλες γενιές στην Ασία και στην Αφρική. Είχαν μια δουλειά, αλλά φύτευαν και δυο λαχανικά στον κήπο, μάζευαν ελιές, έσπερναν ένα χωράφι. Έραβαν ρούχα που λίγο σκίστηκαν, επιδιόρθωναν παπούτσια και εργαλεία, μετέτρεπαν κάτι σε ένα άλλο. Σήμερα, οι νέοι «πετάνε» τα λίγο παλιά και αγοράζουν νέα, είτε ρούχα είτε έπιπλα είτε... συζύγους με τα διαζύγια! Δεν προσπαθούν να διορθώσουν, δεν θέλουν μεταχειρισμένα, τα θέλουν όλα «τελευταία μοντέλα», ακόμα κι αν δεν μπορούν με τις οικονομίες τους να τα αποκτήσουν, γι’ αυτό και δανείζονται εύκολα ή πέφτουν σε μελαγχολία και γκρίνια και μαρασμό, επειδή δεν έμαθαν κανόνες και φιλοσοφίες ζωής!

Ειδικότερα στην Ελλάδα, πολλά παιδιά μεγαλώνουν χωρίς αρχές και ιδανικά και μόρφωση, σχετικά με τη ζωή και τους κανόνες του «παιχνιδιού» της. Πάνω σ’ όλα αυτά, η κρίση παιδείας και οι προπαγάνδες της πολιτικής έκαναν δασκάλους τους διαφόρους τυχάρπαστους, οι τηλεοράσεις χαμηλού επιπέδου «διόρισαν» εκπαιδευτές του λαού κάποιους «πουλημένους» στο σύστημα, «υπηρέτες» σκοτεινών επιδιώξεων, προδότες ξένων πρεσβειών και κακόμοιρους «τενεκέδες», αρσενικούς και θηλυκούς, των τηλεοπτικών εκπομπών της σαχλαμάρας και της αηδίας (που όμως εξυπηρετούν το «σύστημα»). Έτσι, το έθνος μας έπεσε σε αμάθεια και στο «ξεπούλημα».

Η Ελλάδα είναι «μικρότερη», βουτηγμένη στα δάνεια και τους τόκους, στα μνημόνια και στην «αιχμαλωσία» των «χρηματιστηρίων», των παραχωρήσεων εθνικού πλούτου, του κλεισίματος δημόσιων επιχειρήσεων και όσων παράγει αυτός ο τόπος σε υλικά και πνευματικά αγαθά. Μια χιονισμένη μέρα, μια πλημμύρα, μια πυρκαγιά, μια ενεργειακή κρίση και σε όλα μπαίνει ΣΚΟΤΑΔΙ και παύση ζωής στα σπίτια, στις εργασίες, στα σχολεία, στη δημόσια ζωή και εμφανίζεται η κρίση και ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ και ΕΞΑΡΤΗΣΗ των πολλών από τους λίγους και από το «σύστημα», όπου αφού δεν έχεις χρήμα, πεινάς και αλίμονο αν ΑΡΡΩΣΤΗΣΕΙΣ ή είσαι κατηγορίας γηρατειών.

Μια μικρή ελπίδα, αλλά ελπίδα σωτηρίας για επιβίωση σε κάποιες περιπτώσεις, είναι η ΑΣΦΑΛΙΣΗ. Έργο και αυτό των αρχαίων Ελλήνων, με βάση την αλληλεγγύη. Ανακαλύψτε την.

Ε.Σ.

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στη στήλη Ασφαλιστικό Underwriting, του περιοδικού Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 195, Μάρτιος - Απρίλιος 2022 (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):