Μία ακόμη ασφαλιστική εταιρεία ελληνικού μετοχικού ενδιαφέροντος η ΑΤΕ Ασφαλιστική εξαγοράστηκε από αλλοδαπών συμφερόντων ασφαλιστικό όμιλο την Munich Re και την θυγατρική της Ergo. H ATE Ασφαλιστική ακολούθησε τον δρόμο που έχουν χαράξει μία σειρά άλλων ασφαλιστικών εταιρειών τα τελευταία χρόνια μεταξύ των οποίων ήταν η Interamerican, η Ελληνοβρετανική που μέσω Alpha Bank «πέρασε» στην ΑΧΑ, ο Φοίνικας που «χάθηκε» ως όνομα στη Γαλλική Groupama, η Eurolife πολύ πρόσφατα.

Βέβαια σε όλες οι προαναφερόμενες περιπτώσεις, το μέλλον για ασφαλισμένους και εργαζόμενους δεν ήταν αρνητικό καθώς οι εξαγορασθείσες εταιρείες συνέχισαν την παρουσία τους στην αγορά άλλες λίγο καλύτερα άλλες λίγο χειρότερα αλλά σε κάθε περίπτωση πρόσφεραν απασχόληση και εισόδημα, ενώ και οι ασφαλιστικές λύσεις ήταν αξιόπιστες και φερέγγυες. Με την παρουσία τους βελτίωσαν σημαντικά το προφίλ αξιοπιστίας της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς που έχει ταλαιπωρηθεί στο παρελθόν από κάτι «έλληνες μετόχους» που υιοθετούσαν την λογική «πάρε τα λεφτά και τρέχα» αφήνοντας τα εταιρικά κουφάρια «αμανάτι» στο Επικουρικό Κεφάλαιο Αυτοκινήτων.
Επίσης όλες σχεδόν οι εταιρείες στηρίχτηκαν σε έλληνες managers και στελέχη και δεν σημειώθηκε ιδιαίτερη «εξαγωγή» στελεχών από τις χώρες εξαγοράς προς την χώρα μας. Οι όποιες τοποθετήσεις ξένων στελεχών σε περίοπτες θέσεις στις εδώ εταιρείες μετριούνται στα δάκτυλα των χεριών και σε κάθε περίπτωση αποδεικνύεται ότι το ελληνικό στελεχικό δυναμικό είναι πολύ ικανό. Άλλωστε πλείστα είναι τα παραδείγματα αλλοδαπών managers που δεν κατάφεραν να τελικά να «επικοινωνήσουν» με την ελληνική ασφαλιστική αγορά.
Μέχρι στιγμής λοιπόν θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η ελληνική ασφαλιστική αγορά είναι κερδισμένη από τις εξαγορές αυτές, με δεδομένο πάντα ότι ζούμε στον καπιταλισμό, στον οποίο οι διασυνοριακές εξαγορές και η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων είναι σύμφυτες, με την ανάπτυξη του, «αξίες».
Υπάρχουν ωστόσο και κάποια αρνητικά φαινόμενα από τον «αφελληνισμό» όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, με σημαντικότερο αυτό της φυγής κεφαλαίων ακόμη και σε περιόδους capital control! Εκ των πραγμάτων η φυγή κεφαλαίων αποτελεί μεγάλη πληγή για μία οικονομία σαν την ελληνική η οποία αντιμετωπίζει και μία τεράστια κρίση. Άλλες αρνητικές παρενέργειες μπορεί να είναι και η «φυγή τεχνογνωσίας». Για παράδειγμα και με την βοήθεια της τεχνολογίας δεν αποκλείεται κάποιες εργασίες να «συγκεντρώνονται» είτε στην έδρα των πολυεθνικών είτε σε συγκεκριμένες περιοχές που προσφέρουν και κάποια μορφής κίνητρα (π.χ. υψηλό τεχνολογικό επίπεδο, φορολογία, κ.λ.π.) και από εκεί οι υπηρεσίες να προσφέρονται σε όλη την Ευρώπη. Όμως από την άλλη, ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για την ελληνική αγορά και τα εδώ στελέχη να αναδείξουν την χώρα μας ως ένα ελκυστικό προορισμό δημιουργίας και τεχνογνωσίας για το σύνολο του ομίλου στον οποίο συμμετέχουν.
Αρνητικές επιπτώσεις από τον «μετοχικό αφελληνισμό» της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς μπορεί να βιώσουν και ορισμένες κατηγορίες διαμεσολαβούντων, όπως οι μεσίτες αντασφαλίσεων. Όπως σημειώνουν αρμόδιοι παράγοντες δεν είναι λίγες οι πολυεθνικές οι οποίες κάνουν τις συμβάσεις αντασφαλίσεων μέσω της έδρας συνεπώς μειώνεται η αγορά στην οποία απευθύνονται οι μεσίτες αντασφαλίσεων.
Επίσης στο βαθμό που ο «αφελληνισμός» αφορά την εξαγορά μιας ελληνικής από υφιστάμενη στην ελληνική αγορά ξένη εταιρεία (όπως είναι η περίπτωση Ergo-ATE) τότε προφανώς αρνητικά λειτουργεί για τους διαμεσολαβούντες και γενικότερα για την οικονομία η περαιτέρω συγκέντρωση της αγοράς καθώς η επίτευξη οικονομιών κλίμακος δεν σημαίνει «ένα και ένα δυο» αλλά «ένα και ένα ενάμιση» (σε ότι αφορά απασχόληση και συμβάσεις). Ωστόσο μπορεί να σημαίνει και «ένα και ένα =τρία» εάν όλα εξελιχθούν πολύ καλά και η συγχώνευση συμβάλλει στην αύξηση της ασφαλιστικής πίττας και όχι στην ενίσχυση του φαινομένου του «κανιβαλισμού» φαινόμενο που ενδημεί τα τελευταία χρόνια στην ελληνική ασφαλιστική αγορά…
Εν κατακλείδι στις εξαγορές οι μέτοχοι μπορεί να έχουν στο μυαλό τους την βελτίωση του περιθωρίου κέρδους, αλλά ειδικά στην Ελλάδα όπως δείχνει η προϊστορία δεν θα βγάλουν ποτέ τα λεφτά τους αν δεν φροντίσουν να αυγατίσουν τα κέρδη τους μέσα από το μεγάλωμα της πίττας… Και αυτό είναι το ποιοτικό μέρος του στοιχήματος της πολυσυζητημένης εξαγοράς της ΑΤΕ από την ERGO, και όχι μόνο η αξιοποίηση επιπλέον 400 εκατ. ευρώ σε περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων.
Τέλος, μπορεί η τάση για περαιτέρω συγκέντρωση των ασφαλιστικών εταιρειών να είναι κυρίαρχη στο παγκόσμιο ασφαλιστικό κλάδο, ωστόσο δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να υπάρξουν και μεγάλα υγιή «ελληνικά» επιχειρηματικά σχήματα στον χώρο προκειμένου να μην υπάρξει ολοκληρωτικός αφελληνισμός της αγοράς.
Θα έλεγε κανείς ότι η περίπτωση της Εθνικής Ασφαλιστικής για την οποία πολλά ακούγονται τις τελευταίες ημέρες σε ότι αφορά την έναρξη των διαδικασιών πώλησης θα μπορούσε να αποτελέσει για το ελληνικό επιχειρείν, την πολιτεία στο σύνολο της, μηδέ εξαιρουμένων και των συνδικαλιστών, μία πρόκληση αυτού του είδους…