Για πολλά χρόνια το Management των ασφαλιστικών εταιρειών στην ελληνική αγορά είναι τυποποιημένο και προσανατολισμένο στην Αθηναϊκή έδρα. Όλα γίνονται λες και η ασφαλιστική αγορά είναι κλεισμένη στα κτίρια των εταιρειών στη Λεωφόρο Συγγρού, τη Λεωφόρο Κηφισίας και την πλατεία Συντάγματος. Μόνο μια εταιρεία διαφοροποιήθηκε, η εταιρεία ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ του Μελά Γιαννιώτη με έδρα τη Θεσσαλονίκη αλλά και αυτή έπεσε στην ίδια παγίδα.  Όμως συνέβη, οι στρατηγοί να είναι στην Αθήνα και οι μάχες να δίνονται στην επαρχία, στις τοπικές κοινωνίες της Κρήτης, της Πελοποννήσου, της Μακεδονίας, των Νησιών… Οι στρατιώτες στην Πάτρα, στο Ηράκλειο, στη Ρόδο, στη Θεσσαλονίκη, στα Γιάννενα και οι αξιωματικοί «κλεισμένοι» στα στρατόπεδα Αθηνών. Συνέδρια, συναντήσεις, επίλυση διαφορών, εκπαιδευτικά κέντρα, αποφάσεις, προαγωγές και όλο το… «υλικό ανεφοδιασμού» τυποποιημένο στις «εγκυκλίους» των Αθηνών. Και οι «τοπάρχες» είχαν τα μάτια τους στραμμένα στα «αφεντικά» των Αθηνών για να πάρουν γραμμή και «τυποποίηση» σύμφωνα με τα συμβαίνοντα στην Αθήνα αλλά και «συγκρινόμενοι» με Αθήνα πάντα… έβγαιναν δεύτεροι… Όμως οι αποδόσεις ήταν πάντα «φθίνουσες» και η τοπική επαρχιακή κοινωνία πάντα μακριά και στο «έλεος» της αντίστασης «μειοψηφιών» παλαίμαχων πρωταγωνιστών της εποχής των «αποικιών»… Αποτέλεσμα η κυριαρχία καλού ή κακού Αθηναϊκού Management που είχε χαρακτήρα πολιτικής φυλακίσεως παρά δημιουργικής προσφοράς στην περιοχή και όλα αυτά μέχρι να βρεθεί μια «μεγαλύτερη φυλακή «μεταστέγασης» κάπου αλλού όπου κάποιος νόμιζε ότι «ελευθερώθηκε» ενώ απλώς μεγάλωσε λίγο το «κλουβί»…

Αέρας δημιουργικότητας και τοπικής προσφοράς είναι καιρός να φυσήξει στην εγκαταλελειμμένη επαρχία. Να μπουν νέοι κανόνες, νέα συμβόλαια μόνο για την περιοχή, νέες εγκαταστάσεις σεβόμενες την τοπική κοινωνία, νέοι προσανατολισμοί, ελεύθερη διακίνηση και ανάπτυξη και προϊόντα ΜΟΝΟ για τη συγκεκριμένη περιοχή και τις ανάγκες της. Η νέα τεχνολογία είναι στην υπηρεσία Αθήνας και επαρχίας για νέα μοντέλα ανάπτυξης. Δεν μπορεί να ομαδοποιηθεί η Φλώρινα και η Άρτα με την Αθήνα και τα Χανιά και τη Σπάρτη…
Η Άρτα όμως με τη Λαμία και το Κιλκίς ίσως να είχαν κοινά σημεία που να βοηθούσαν καλύτερα την ανάπτυξή τους… Μια ομαδοποίηση ενεργειών σε νομούς που μοιάζουν ίσως να έφερνε άλλα αποτελέσματα… Εκείνο που συμβαίνει τώρα είναι ότι η επαρχία «ασφυκτιά» σε μια εκ του μακρόθεν αθηναϊκή προσέγγιση.
Μεγάλες περιοχές μένουν «ανεκμετάλλευτες» στην υπανάπτυξη για πολλές εταιρείες. Αχαΐα, Ιωάννινα, Χανιά, Αιτωλοακαρνανία, Λάρισα, Βόλος, Κοζάνη, Έβρος, Ηράκλειο, Τρίπολη κ.ά. έγιναν «παρατηρητές»… Απαιτούνται τολμηρές αναδιαρθρώσεις βασισμένες στην ιδιαιτερότητα κάθε περιοχής και σε πωλήσεις που ταιριάζουν στις ενασχολήσεις όπως πχ συμβόλαια για τουριστικές περιοχές, αγροτικά συμβόλαια, σκάφη, συμβόλαια μεταφοράς, συμβόλαια θερμοκηπίων, συμβόλαια αστικής ευθύνης προϊόντων, συμβόλαια εποχικά, ειδικά τιμολόγια, κοινές διαφημίσεις περιοχών, ειδικά συμβόλαια ειδικών σπορ, ασφαλίσεις ομαδικές κλπ, όλα προσαρμοσμένα σε πόλεις και νομούς…
Ο κεντρικός συντονισμός θα βασισθεί στην καλλιέργεια καλύτερων σχέσεων και στην αξιοποίηση της τεχνολογίας.
Τέλος το όπλο του INTERNET έχει πολλές εφαρμογές στις τοπικές κοινωνίες εάν συνδυαστεί με κατάλληλο τρόπο με τους τοπικούς πωλητές.
Το κέρδος δεν είναι μόνο στο φθηνότερο τιμολόγιο. Η ανθρώπινη σχέση καταναλωτή-ασφαλιστή κρύβει περισσότερα και πιο μακροχρόνια κέρδη για την εταιρεία.

Ε.Σ.