Γράφει ο Νικόλαος Κόκκινος, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ Α.Ε. ΜΕΣΙΤΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ & ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

Τις τελευταίες ημέρες η χώρα μας δοκιμάστηκε και συνεχίζει να δοκιμάζεται από Ακραίες Καταστροφικές Πυρκαγιές. Προκλήθηκαν ταυτόχρονα σε πολλές περιοχές, με μεγάλη έκταση, μεγάλη διάρκεια και πολύ σημαντικές ζημιές.

Οι πρώτοι αριθμοί για αυτές τις καταστροφικές Πυρκαγιές δείχνουν ότι στα Αστικά Κέντρα πχ. στην Αττική δεν ήταν ασφαλισμένο πάνω από το 30% των Κατεστραμμένων Κατοικιών και Επιχειρήσεων, ενώ για την Επαρχία και ειδικά για περιοχές όπως η Βόρεια Εύβοια το αντίστοιχο ποσοστό μετά βίας ξεπερνά το 5% των συνολικών Καταστροφών.

Θεωρώντας ως "Πεδίο" τον Καταναλωτή και όχι στατικά το Γεγονός, δύσκολα μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα.

Διότι το ακραίο σενάριο που εξετάζουμε απέδειξε ότι η Ασφαλιστική Αγορά βρίσκεται ακόμη μακριά από το στόχο της.

Θεωρώντας Πεδίο τον Καταναλωτή:

• Κατάφερε να αναδείξει την Αξία της Ασφάλισης;

Την Αξία που έχει η δυνατότητα να μπορέσει να αποκαταστήσει τους κόπους μιας ζωής, να επανατοποθετηθεί στην Κοινωνική και Επαγγελματική Ζωή. Την Αξία που έχει το δικαίωμα στο όνειρο!

Γιατί μαζί με τις Υλικές Καταστροφές χάθηκε και το όνειρο! Ακούσαμε πολλούς απεγνωσμένους κατοίκους και επαγγελματίες να φωνάζουν ότι καταστράφηκαν και ότι εφόσον έχασαν τα πάντα στις φωτιές, δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από κανέναν.

Γνωρίζουν άραγε ότι αν έστω είχαν έρθει σε επαφή με κάποιον Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή θα είχαν ενημερωθεί ότι:

- Η Ασφάλιση δεν είναι πολυτέλεια, δεν είναι ακριβή και δεν είναι για τους λίγους, γι’ αυτούς που έχουν χρήματα ή που τους αναγκάζει η τράπεζα.

- Στο προπαρασκευαστικό στάδιο της Ασφάλισης, στην αξιολόγηση του υπό ασφάλιση Κινδύνου, θα είχαν ενημερωθεί για τα μέτρα προστασίας που πρέπει να διατηρούν κατ’ ελάχιστο για το υπό ασφάλιση αντικείμενο, το βαθμό επικινδυνότητας που αντιμετωπίζουν ως προς την πιθανότητα να συμβεί κάτι, αλλά κυρίως ως προς την πιθανότητα αυτό το κάτι να είναι πολύ μεγάλο, καταστροφικό όπως και έγινε.

Ακόμη και αν τελικά ο καταναλωτής δεν προχωρούσε σε σύναψη ασφαλιστηρίου συμβολαίου θα είχε γίνει μια αναγνωριστική συζήτηση για τον Κίνδυνο που είναι εκτεθειμένη η περιουσία του και ακόμα και χωρίς ασφαλιστήριο θα έκανε κάτι παραπάνω στην πρόληψη, ένα καλύτερο καθαρισμό της περιοχής, μια extra δεξαμενή νερού σε περίπτωση ανάγκης, μια γεννήτρια, ένα σχέδιο "εκκένωσης" τύπου τι παίρνω - τι αφήνω πίσω και άλλα πολλά, που μόνο κατά τη διάρκεια της Ασφάλισης συζητούνται δομημένα ως ανάγκη "καταλληλότητας" του υπό ασφάλιση κινδύνου.

• Κατάφερε να αντιμετωπίσει με Επάρκεια τις Ζημιές;

Οι πρώτες αντιδράσεις της Ασφαλιστικής Αγοράς ήταν να ενεργοποιήσουν ειδικά τηλεφωνικά κέντρα εξυπηρέτησης, να ενεργοποιήσουν fast track διαδικασίες αποζημίωσης και να συνδράμουν με υλικά στην προσπάθεια ανασυγκρότησης.

Αλήθεια... δεν είναι όλα αυτά αυτονόητα;

Αν χρειάζονται τα παραπάνω για να διαχειριστούμε ζημιές καθολικές μεν, αλλά πολύ περιορισμένες και λίγες αριθμητικά, σε απόλυτο αριθμό, μπορεί κανείς να αναλογιστεί τι θα γινόταν αν είχαμε ένα καταστροφικό γεγονός σε περιοχές όπου το πλήθος των Ασφαλισμένων ήταν πολλαπλάσιο;

Η Ασφαλιστική Αγορά, έχει διαθέσιμα τα κατάλληλα Ποσοτικά Αποθέματα να καταβάλλει αποζημιώσεις και διαχειριστεί ζημιές πολλές σε πλήθος και μεγάλες σε Απαιτήσεις, έχει Ποιοτικά Στοιχεία, κατάλληλα εκπαιδευμένα στελέχη, με τεχνογνωσία και υψηλή ποιότητα απόδοσης και παραγωγικότητας για να ανταπεξέλθουν σε σοκ αυξημένης ζήτησης, έχει Διαφάνεια ως προς τη λειτουργία της ώστε ο Καταναλωτής να μπορεί να αξιολογεί και να αποφασίζει με την καλύτερη δυνατή πληροφόρηση; Η Οδηγία Solvency II τα προβλέπει, η πράξη τα επιβεβαιώνει όμως;

Ένα είναι σίγουρο. Ο μόνος που δεν ευθύνεται με κανένα τρόπο, για κανένα λόγο, είναι ο Καταναλωτής.

Ποια είναι λοιπόν η Ευθύνη της Ασφαλιστικής Αγοράς;

Είναι η Ευθύνη της άμεσης ανασυγκρότησης.

Η Ασφαλιστική Αγορά στο σύνολό και κυρίως τα Σωματεία της Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης έχουν ευθύνη να οδηγήσουν σε επανεκκίνηση την Ιδιωτική Ασφάλιση.

Για το ρόλο που πρέπει να αναλάβει στην Προστασία και την Αποκατάσταση της Υγείας, της Περιουσίας και της Οικονομίας εν γένει.

Δε μιλάμε για στατικές διορθωτικές κινήσεις, για "μερεμέτια".

Μιλάμε για Ευθύνη Ανασυγκρότησης. Επανεκκίνησης.

Ευθύνη Επαναπροσδιορισμού του ρόλου της Ιδιωτικής Ασφάλισης και της Αξίας της για το μέλλον των παιδιών μας.

Εμείς ως Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές και μέσα από τα Σωματεία που συμμετέχουμε έχουμε ευθύνη απέναντι στους συμπολίτες μας.

Σαν άλλοι "Ιεραπόστολοι" της Ασφαλιστικής Ιδέας να εξηγήσουμε πόρτα - πόρτα, χωριό - χωριό, από άκρη σε άκρη της Πατρίδας μας, τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να προστατέψουν τις περιουσίες τους, τους Κόπους τους, τα Όνειρά τους.

Χρέος μας είναι να ενημερώσουμε. Να Γνωρίζουν οι συνάνθρωποί μας τι δυνατότητες έχουν και μετά να αποφασίσουν.

Να Γνωρίζουν ότι αν πιάσει μια Φωτιά Κινδυνεύουν οι ίδιοι πρωτίστως. Κινδυνεύουν από το αυξημένο Stress να πάθουν καρδιά, να πληγωθούν άσχημα, να πάθουν Βλάβες Σοβαρές ή λιγότερο Σοβαρές στην Υγεία τους. Να ενημερωθούν ότι Κινδυνεύει το Σπίτι τους, η Εστία, το Κέντρο της Οικογενειακής Ζωής. Κινδυνεύει η Επιχείρηση, τα Κτίρια, τα Εμπορεύματα, η Οικονομική Ευρωστία αν χαθεί μαζί με την Επιχείρηση και η Πίστωση και τα Μελλοντικά Έσοδα.

Πρέπει να γνωρίζουν ότι σε ένα Καταστροφικό Γεγονός δεν έχει σημασία να είσαι μόνος την επόμενη μέρα!

Όλοι μαζί πρέπει να περάσουν τις δυσκολίες της Καταστροφής και η Ασφάλιση είναι η μόνη Αξιόπιστη Βοήθεια μεγάλης έκτασης που μπορεί να κάνει πράξη την Αναγέννηση μέσα από τις Στάχτες.

Με Ισχυρά Σωματεία, με Ισχυρή Διαμεσολάβηση, με Γνώση, Εξειδίκευση, Εμπειρία και προπάντων Ενότητα μπορούμε και πρέπει να είμαστε παρόντες.

Τα Κράτος έχει επιτελικό χαρακτήρα και ο χώρος της Ιδιωτικής Ασφάλισης είναι κατεξοχήν ο χώρος που το επιβεβαιώνει. Η συνέργεια Κράτους και Ιδιωτικής Ασφάλισης μπορεί να φέρει αποτελέσματα πρωτόγνωρα.

Μπορεί να μετατρέψει την Εύβοια σε μοντέλο Ανασυγκρότησης για το μέλλον, για να μην ξανασυμβεί, μπορεί να μετατρέψει την Αττική από άναρχα Δομημένη περιοχή σε Βιώσιμο Αστικό Περιβάλλον.

Μπορεί να βοηθήσει να μην ξανασυμβεί τόσο μεγάλο Κακό!

Εμείς έχουμε χρέος να προχωρήσουμε Όλοι Μαζί, για Όλους Μαζί, για το Μέλλον των Παιδιών μας για το Μέλλον της Ανθρωπότητας, για τον Πλανήτη μας!