Μερικές (σπάνιες όμως) στιγμές, σκέφτομαι πως ίσως η ελληνική ασφαλιστική αγορά να είναι και λίγο «τυχερή» που δεν είναι ακόμα τόσο ανεπτυγμένη, όσο οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές αγορές και ιδιαίτερα κάποιες απ’ αυτές, όπως η Γερμανική, η Γαλλική και η Αγγλική. 

Φανταστείτε να ήμασταν και να είχαμε αναπτύξει τόσο πολύ κλάδους όπως οι ασφαλίσεις αεροσκαφών και να είχαμε ασφαλίσει εμείς τα δύο Boeing 737 MAX που έπεσαν πρόσφατα στην Αιθιοπία και την Ινδονησία και είχαν περίπου 350 θύματα, πράγμα που πέραν του σοκ και του πόνου που προκάλεσε, καθήλωσε στο έδαφος όλο τον παγκόσμιο στόλο αυτού του τύπου αεροσκάφους της Boeing!

Σε αναμονή ακόμα των επίσημων οριστικών ανακοινώσεων περί των ακριβών αιτίων αυτών των δύο τραγικών δυστυχημάτων, δεν μπορώ παρά να αναλογιστώ ότι αν τελικά είναι αυτό που φαίνεται από τις προκαταρκτικές μελέτες και τα δυστυχήματα προκλήθηκαν από αστοχία του λογισμικού της τεχνητής νοημοσύνης των αεροσκαφών, τότε το αποτέλεσμα των αποζημιώσεων για τις ασφαλιστικές εταιρίες που τα καλύπτουν, θα αντιστοιχεί στο αποτέλεσμα της εξίσωσης, 

Δυστυχήματα με Boeing 737 Max = Ανθρώπινος πόνος και απώλειες + δικαστικά έξοδα + αστικές ευθύνες + κόστος αεροσκαφών (μηχανικού και μηχανολογικού εξοπλισμού τους) + κόστος αστοχίας συστημάτων + οικονομικές απώλειες αεροπορικών εταιριών + οικονομικές απώλειες κατασκευάστριας εταιρίας + κόστος από απώλειες της φήμης των εμπλεκομένων (και ιδιαίτερα του κατασκευαστή)  + απολεσθέντα κέρδη από επενδύσεις και μελλοντικές πωλήσεις + … ό,τι άλλο διεκδικηθεί και  προκύψει!

Ακόμα αυτά τα δυστυχήματα εμπλέκουν πολύ έντονα το θέμα της τεχνητής νοημοσύνης, της αξιοπιστίας της, της εμπιστοσύνης που μπορούμε να έχουμε σε αυτή, στους ανθρώπους που ασχολούνται με την ανάπτυξή της, την εκπαίδευση των ανθρώπων που ασχολούνται με την ανάπτυξη και τις εφαρμογές της κ.α.!

Με αφορμή αυτά τα τραγικά δυστυχήματα, μήπως θα έπρεπε η αγορά μας (και όχι βεβαίως επειδή χειρίζεται αντίστοιχες καλύψεις ή μεγέθη) και ενόψει των προσπαθειών ανάπτυξής της, να θέσει σε πολύ ορθολογικές, πλήρεις, υγιείς και οργανωμένες βάσεις το ζήτημα του ψηφιακού μετασχηματισμού της και ό,τι σχετίζεται με αυτόν;

Σε μια ασφαλιστική αγορά όπως η Ελληνική, που διψάει για ανάπτυξη και προσέγγιση των ευρωπαϊκών παραγωγικών Μέσων Όρων, ο ψηφιακός μετασχηματισμός θα μπορούσε να είναι μια καλή λύση που θα την έφερνε ένα βήμα πιο κοντά στην προσέγγισή τους. 

Μεταξύ των μεγάλων προκλήσεων που καλούμαστε να διαχειριστούμε και των κενών που επιβάλλεται να καλύψουμε που αφορούν τον ψηφιακό μετασχηματισμό των επιχειρήσεων, είναι και η ενημέρωση και εκπαίδευση των (έμπειρων, αλλά  πιεσμένων και σε αρκετές περιπτώσεις  αντιπαρακινημένων) διοικητικών και πωλησιακών στελεχών μας, προκειμένου να κατανοήσουν και να ενστερνιστούν αυτή τη νέα τεχνολογία και να ανταποκριθούν στην απόκτηση των γνώσεων που απαιτούνται για  τη  χρήση και την αξιοποίησή της. 

Η διεξαγωγή προγραμμάτων εκπαίδευσης και υποστήριξης για την αλλαγή της εργασιακής κουλτούρας των εμπλεκομένων και για την κάλυψη των γνωστικών κενών τους στις τεχνολογικές εξελίξεις και τα σύγχρονα εργαλεία και τη λογική τους, είναι θέματα που επιβάλλεται όχι απλώς να συμβαδίσουν, αλλά να έχουν προτεραιότητα μεταξύ των άλλων εκπαιδευτικών υποχρεώσεών μας και να καλυφθούν στο άμεσο μέλλον.  

Η άλλη επιλογή είναι η προσέλκυση στην αγορά νέων στελεχών, ήδη εκπαιδευμένων και προσανατολισμένων στη χρήση αυτής της νέας τεχνολογίας. Το μόνο που θα τους λείπει θα είναι η ασφαλιστική γνώση και η εμπειρία, όπου και εκεί θα χρειάζονται εκπαίδευση και ενημέρωση μέχρι να την αποκτήσουν. 

• Ποιο είναι το κόστος της κάθε επιλογής; 
• Είμαστε έτοιμοι να το αποδεχτούμε και να το διαχειριστούμε; 
• Πώς προετοιμαζόμαστε για το άμεσο ορατό μέλλον; 

Ποιος είναι ο Κώστας Παπαϊωάννου

Ο Κώστας Παπαϊωάννου είναι εξειδικευμένος εκπαιδευτής ασφαλιστικών και τραπεζικών θεμάτων, με πολυετή εκπαιδευτική εμπειρία και προσανατολισμό στη διαχείριση τεχνικών, χρηματοοικονομικών και διοικητικών αντικειμένων.

Έχει κάνει σπουδές οικονομικής κατεύθυνσης και μεταπτυχιακές σπουδές στα ασφαλιστικά.  Έχει εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις εκπαίδευσης, σε μερικές από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες και τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά (Interamerican, Ελληνοβρετανική (νυν ΑΧΑ), ING (N-N), Allianz, Αγροτική, Τράπεζα Πειραιώς).

Συνεργάζεται για διδακτικούς και ερευνητικούς σκοπούς με εκπαιδευτικούς φορείς και επιχειρήσεις, όπως το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), το Ελληνικό Τραπεζικό Ινστιτούτο (ΕΤΙ), το Ελληνικό Ινστιτούτο Ασφαλιστικών Σπουδών (ΕΙΑΣ), την ΕΕΔΕ, την KPMG και  άλλους οργανισμούς, ως πιστοποιημένος εισηγητής και ειδικός επιστήμονας. Διδάσκει στα προγράμματα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), Judicial Education Program in Banking and Finance (μεταπτυχιακό πρόγραμμα για ανώτατους δικαστές και εισαγγελείς) και στο Insurance Management Program, αντικείμενα όπως  Risk Management, Επενδυτικά και Ασφαλιστικά Προϊόντα κ.α.  

Συμμετείχε στη συγγραφή των βιβλίων πιστοποίησης ασφαλιστικών διαμεσολαβητών του Ελληνικού Τραπεζικού Ινστιτούτου και του Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών. Έχει αναπτύξει εκπαιδευτικά προγράμματα (παρουσιάσεις και εκτενείς εκπαιδευτικές σημειώσεις) για όλες τις βαθμίδες ασφαλιστικής και τραπεζικής πιστοποίησης.