Μεγάλη Δευτέρα σήμερα και  ξεκινά η Μεγάλη Εβδομάδα  που προετοιμάζει τους πιστούς για τα γεγονότα της Σταύρωσης, της Ανάστασης και του εορτασμού του Πάσχα. Σήμερα επιτελούμε την ανάμνηση του πάγκαλου Ιωσήφ και το γεγονός της άκαρπης συκιάς που ξεράθηκε, όταν ο Κύριος την καταράστηκε.

Ο Ιωσήφ ήταν ο μικρότερος υιός του Ιακώβ ο οποίος όμως διώχθηκε από τα αδέλφια του λόγω της ενάρετης ζωής του και αρχικά τον έριξαν σ' ένα λάκκο και προσπάθησαν να εξαπατήσουν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Αφού δεν μπόρεσαν να εξαπατήσουν τον πατέρα τους, τον πούλησαν σε εμπόρους, οι οποίοι με την σειρά τους τον πούλησαν στον αρχιμάγειρα του βασιλιά της Αιγύπτου, τον Φαραώ Πετεφρή. Εκεί ο Ιωσήφ αφού δεν ενέδωσε στις ερωτικές επιθυμίες της συζύγου του Πετεφρή, συκοφαντήθηκε από την ίδια και ο Φαραώ τον φυλάκισε. Κάποτε όμως ο Φαραώ είδε ένα παράξενο όνειρο και ζήτησε έναν ερμηνευτή. Ο Ιωσήφ ερμήνευσε ότι θα έλθουν στη χώρα επτά χρόνια ευφορίας και επτά ακαρπίας και λιμού. Ο Φαραώ ευχαριστημένος και ενθουσιασμένος από τη σοφία του, έδωσε στον Ιωσήφ αξιώματα. Ο Ιωσήφ διαχειρίσθηκε άριστα την εξουσία και φρόντισε στα δύσκολα χρόνια του λιμού τον λαό. Στα πρόθυρα του λιμού τα αδέρφια του που τον είχαν φθονήσει φανερώθηκαν μπροστά του ζητώντας βοήθεια. Εκείνος όχι μόνο δεν τους κρατούσε κακία, αλλά αντιθέτως τα συγχώρεσε και τα προσκάλεσε μόνιμα στην Αίγυπτο μαζί με τους γονείς του

Επίσης σήμερα μνημονεύουμε και την άκαρπη συκιά. Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (21:18-22), ο Κύριος συναντά μια συκιά γεμάτη φύλλα αλλά χωρίς καρπούς. Παρά την όμορφη και ζωηρή εξωτερική εμφάνιση, η συκιά δεν έχει τίποτα να προσφέρει. Τότε ο Χριστός την καταριέται, και αυτή ξεραίνεται αμέσως. Η πείνα του Χριστού δείχνει την ανθρώπινη πλευρά της φύσης Του, θυμίζοντας ότι, ενώ είναι Θεός, βιώνει και τις φυσικές ανάγκες του ανθρώπου. Αυτή η πείνα γίνεται η αφορμή για ένα συμβολικό θαύμα, που αποκαλύπτει την ουσία της πίστης και της πνευματικής καρποφορίας. Η συκιά, που φαίνεται ευσέβεια και ζωή εξωτερικά, αλλά είναι άκαρπη, αντιπροσωπεύει όσους δείχνουν επιφανειακή ευσέβεια αλλά στερούνται αληθινών έργων και αρετών. Ο Χριστός χρησιμοποιεί αυτήν την ευκαιρία για να διδάξει τη δύναμη της πίστης. Τους λέει ότι με πίστη ακλόνητη και χωρίς αμφιβολία μπορούν να πραγματοποιήσουν ακόμη μεγαλύτερα θαύματα, όπως να μετακινήσουν βουνά και να επιτύχουν θαυμαστά έργα.

Κατά την λειτουργική τελετουργία, τη Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Τρίτης, δηλαδή η Ακολουθία του Νυμφίου

 Η ακολουθία αρχίζει με το τροπάριο «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…», που καλεί σε εγρήγορση και πνευματική προετοιμασία. Ακολουθούν τα υπέροχα ποιήματα του Αγίου Ρωμανού του Μελωδού «Τον Νυμφίον αδελφοί αγαπήσωμεν…», «Βουλευτήριον, Σωτήρ, παρανομίας κατά σου…» και το υπέροχο τροπάριο «Ο Ιούδας τη γνώμη φιλαργυρεί κατά του διδασκάλου ο δυσμενής…». Ακολουθεί η ευαγγελική περικοπή, η οποία περιέχει τα φοβερά «ουαί» του Κυρίου κατά των υποκριτών Φαρισαίων. Το κοντάκιο «Την ώραν, ψυχή, του τέλους εννοήσασα…», καθώς και ο Οίκος «Τι ραθυμείς, αθλία ψυχή μου;…» είναι σχετικά με το περιεχόμενο της ημέρας.