Σε μία δύσκολη χρονική περίοδο, όπου ο αμερικανικός εμπορικός αναθεωρητισμός αλλάζει άρδην τα δεδομένα και οι οικονομικές σχέσεις παραδοσιακών συμμάχων δοκιμάζονται, η Ευρώπη επιχειρεί ένα ουσιαστικό άνοιγμα σε νέες αγορές, ώστε να ενισχύσει σε μεγάλο βαθμό και τη θέση της στη διεθνή οικονομική και εμπορική σκακιέρα. Μία πρώτη κίνηση προς αυτήν την κατεύθυνση ήταν εκείνη με την Mercosur, η οποία ανοίγει ένα νέο δρόμο συνεργασίας με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Παρά τις όποιες αναγκαίες διορθωτικές κινήσεις που αποφασίστηκαν ήδη για την προστασία των Ευρωπαίων παραγωγών, η συμμαχία αυτή παρέχει τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις με έδρα την Ε.Ε, να αναπτυχθούν περαιτέρω, να αυξήσουν τις εξαγωγές τους και να αφήσουν ένα ισχυρότερο στίγμα στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη. Μία δεύτερη, ακόμη πιο σημαντική πρωτοβουλία, αφορά στη δημιουργία ενός οικονομικού διαδρόμου, του επονομαζόμενου IMEEC (India-Middle East-Europe-Economic Coridor). Πρόκειται για το άνοιγμα ενός νέου εμπορικού, ενεργειακού και οικονομικού διαύλου με μία παγκόσμια δύναμη, όπως είναι η Ινδία, μέσω χωρών, σαν τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και την Ελλάδα να αποτελεί την πρώτη πύλη εισόδου της Ευρώπης.

Εκτός πλάνου βρίσκονται άλλες περιφερειακές δυνάμεις, λ.χ η Τουρκία, η οποία εμφανίζεται προβληματισμένη και δυσαρεστημένη από την εξέλιξη αυτή.

Αξίζει να σταθεί κανείς στα βασικά πλεονεκτήματα που θα προσφέρει το συγκεκριμένο project στην παγκόσμια οικονομία. Σύμφωνα με τους εμπνευστές του, ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης στοχεύει στην ενίσχυση του εμπορίου μέσω λιμένων, σιδηροδρόμων και δρόμων, συνδέοντας την Ινδία με την Ευρώπη. Ο IMEEC προσφέρει στην Ινδία εναλλακτικές εμπορικές διαδρομές, μειωμένο κόστος εφοδιαστικής (έως 40% σε επίπεδο χρόνου και 30% σε επίπεδο κόστους), αλλά και τη δυνατότητα βελτιστοποίησης λιμένων, ενισχύοντας την ολοκλήρωση της παγκόσμιας αλυσίδας αξίας (global value chain integration). Εκτός των άλλων, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη στενότερη συνεργασία των συμμετεχόντων σε ενεργειακό επίπεδο, υπερβαίνοντας κατά πολύ τη σημασία ενός φυσικού δικτύου μεταφορών. Ειδικότερα, ο σχεδιασμός προβλέπει την ενσωμάτωση πολλαπλών τομέων, όπως η ενέργεια, η τεχνολογία και η βιωσιμότητα, μέσω της δημιουργίας ενός αγωγού καθαρού υδρογόνου που θα συνδέει την Ινδία και την Ευρώπη, υποστηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο τους παγκόσμιους στόχους της ενεργειακής μετάβασης.

Η σημασία της παρουσίας της Ελλάδας σε αυτό το έργο είναι τεράστια. Η χώρα μας αναμένεται να αξιοποιήσει τα λιμάνια της ως διαμετακομιστικά κέντρα του παγκόσμιου εμπορίου και πύλες εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό πρακτικά σημαίνει επιπρόσθετα περαιτέρω αναβάθμιση των εγκαταστάσεων, έσοδα για το κράτος και νέες θέσεις εργασίας. Επιβάλλει, ωστόσο, και την επίσπευση των διαδικασιών βελτίωσης του σιδηροδρομικού δικτύου προς τα Βαλκάνια και την κεντρική Ευρώπη, ώστε να μειωθεί χρονικά η διαδικασία μεταφοράς εμπορευμάτων και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών λιμανιών, όχι μόνο του Πειραιά, αλλά και της Θεσσαλονίκης, του Βόλου και σε δεύτερο στάδιο ακόμη και του Λαυρίου.

Στον απόηχο του συγκεκριμένου έργου, αλλά και της κολοσσιαίας συμφωνίας που υπογράφηκε πρόσφατα μεταξύ Ε.Ε και Ινδίας, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πραγματοποιεί  επίσημη επίσκεψη στην ινδική πρωτεύουσα, κάνοντας ουσιαστικά ένα αποφασιστικό βήμα ενίσχυσης της συνεργασίας και σε διμερές επίπεδο.

Γεωπολιτικοί αναλυτές εκτιμούν δε ότι είναι πολύ σημαντικό το γεγονός πως η Ελλάδα είναι παρούσα στις μεγάλες εξελίξεις και επιχειρεί να ενδυναμώσει με μεγαλύτερη ταχύτητα και αποφασιστικότητα τη θέση της στο διεθνές εμπόριο, στον ενεργειακό χάρτη, στη ψηφιακή μετάβαση και στις νέες τεχνολογίες, δημιουργώντας έτσι υψηλότερες προσδοκίες και μια ισχυρή παρακαταθήκη για ένα καλύτερο μέλλον.