Ο υπολογισμός των εισφορών των αυτοαπασχολούμενων και των ελεύθερων επαγγελματιών με τον Ν.4387/2016 και οι επιδράσεις στην φορολογία εισοδήματος.
Ο Νόμος, οι λεπτομέρειες, οι εισφορές εταίρων,διαχειριστών και μελών Δ.Σ, τα αδιευκρίνιστα σημεία, παραδείγματα και πίνακες.

Μέρος B : Οι λεπτομέρειες…

Σε συνέχεια του προηγούμενου σημειώματός μας (δείτε εδώ) για τους ενιαίους κανόνες που θεσπίζονται από 1/1/2017 με το άρθρο 39 του Ν.4387/2016 για τους ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ και του ΕΤΑΑ ως προς τα ποσοστά της εισφοράς για τους κλάδους σύνταξης και ασθένειας έχουμε ν’ αναφέρουμε διευκρινιστικά τα εξής: 

Α. Για τους παλαιούς και νέους ασφαλισμένους κατά τη διάκριση του Ν. 2084/1992, οι οποίοι υπάγονται ή θα υπάγονταν, σύμφωνα με τις γενικές ή ειδικές ή καταστατικές διατάξεις, όπως ίσχυαν ως την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, στην ασφάλιση του Ο.Α.Ε.Ε. το ποσοστό της μηνιαίας ασφαλιστικής εισφοράς για τον κλάδο κύριας σύνταξης ανέρχεται σε 20% (παρ.1α άρθρο 39).

Β. Για τους παλαιούς και νέους ασφαλισμένους κατά τη διάκριση του Ν. 2084/1992, οι οποίοι υπάγονται ή θα υπάγονταν, σύμφωνα με τις γενικές ή ειδικές ή καταστατικές διατάξεις, όπως ίσχυαν ως την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, στην ασφάλιση του Ε.Τ.Α.Α., καθώς και για τους αυτοαπασχολούμενους απόφοιτους σχολών ανώτατης εκπαίδευσης, που είναι εγγεγραμμένοι σε επιστημονικούς συλλόγους ή επιμελητήρια που έχουν τη μορφή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου το ποσοστό της μηνιαίας ασφαλιστικής εισφοράς για τον κλάδο κύριας σύνταξης ανέρχεται μηνιαίως σε ποσοστό 14% για τα πρώτα δύο (2) έτη από την πρώτη τους υπαγωγή στην ασφάλιση, σε ποσοστό 17% για τα επόμενα τρία (3) έτη και σε ποσοστό 20% για το διάστημα μετά το 5ο έτος της υπαγωγής τους στην ασφάλιση ( παρ.1β άρθρο 39).

Το συνολικό ποσό που υπολείπεται του ποσοστού 20% μηνιαίας ασφαλιστικής εισφοράς κατά τα πέντε πρώτα έτη ασφάλισης αποτελεί ασφαλιστική οφειλή υπολογιζόμενη επί του μηνιαίου εισοδήματος προσαυξημένου κατά την ετήσια μεταβολή μισθών, όπως αυτή καθορίζεται από την Ελληνική Στατιστική Αρχή. Η οφειλή εξοφλείται κατά 1/5 κατ΄ έτος για τα έτη κατά τα οποία το καθαρό φορολογητέο αποτέλεσμα, από την άσκηση δραστηριότητας του ασφαλισμένου κατά το προηγούμενο φορολογικό έτος, υπερβαίνει το ποσό των δεκαοκτώ χιλιάδων (18.000) ευρώ. Σε κάθε περίπτωση η οφειλή εξοφλείται εξ ολοκλήρου μέχρι και τη συμπλήρωση δεκαπέντε (15) ετών ασφάλισης (παρ.2 άρθρο 39).

Γ. Ως ετήσιο εισόδημα των προσώπων που είναι μέλη προσωπικών εταιριών νοείται, για τη δραστηριότητά τους αυτή και για την εφαρμογή του παρόντος, το γινόμενο του πολλαπλασιασμού των συνολικών κερδών της εταιρίας επί του ποσοστού συμμετοχής εκάστοτε μέλους σε αυτή (παρ.2 άρθρο 39) . Σε περίπτωση ζημιών ή μηδενικών κερδών τα μέλη των προσωπικών εταιριών καταβάλλουν εισφορές με μηνιαία ελάχιστη βάση υπολογισμού επί της οποίας υπολογίζεται το εκάστοτε προβλεπόμενο ποσοστό εισφοράς το ποσό που αντιστοιχεί στον κατώτατο βασικό μισθό άγαμου μισθωτού άνω των 25 ετών, δηλ. 586,08 € (παρ.3 άρθρο 39).

Δ. Ειδικά στην περίπτωση εφαρμογής της περίπτωσης Β. ως άνω ελάχιστη μηνιαία βάση υπολογισμού αντιστοιχεί στο 70% επί του εκάστοτε προβλεπόμενου κατώτατου βασικού μισθού άγαμου μισθωτού άνω των 25 ετών (586,08 € χ 70% = 410,26 €). Το υπόλοιπο της διαφοράς που προκύπτει από την καταβολή της μειωμένης εισφοράς σε σχέση με την προβλεπόμενη αποτελεί ασφαλιστική οφειλή η οποία εξοφλείται σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στην περίπτωση Β. (παρ.3 άρθρο 39).

Ε. Στους ασφαλισμένους της περίπτωσης Α. και Β. οι οποίοι αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών και για τους οποίους προκύπτει ότι το εισόδημά τους προέρχεται από την απασχόλησή τους σε ένα ή και δύο πρόσωπα (φυσικά και νομικά) εφαρμόζονται αναλογικά ως προς το ύψος, τον τρόπο υπολογισμού και τον υπόχρεο καταβολής της εισφοράς οι διατάξεις του άρθρου 38, δηλαδή το συνολικό ποσό εισφοράς κύριας σύνταξης ασφαλισμένου μισθωτού και εργοδότη ορίζεται σε 20% επί των πάσης φύσεως αποδοχών των εργαζομένων και κατανέμεται κατά 6,67% σε βάρος των ασφαλισμένων και κατά 13,33% σε βάρος των εργοδοτών. Δηλαδή ο ελεύθερος επαγγελματίας αυτής της περίπτωσης αντιμετωπίζεται ως μισθωτός. Υπόχρεος καταβολής των συνολικών εισφορών είναι ο εργοδότης (πελάτης). (παρ.1 άρθρο 38).

ΣΤ. Όσοι ασφαλισμένοι συμπληρώνουν 40 χρόνια ασφάλισης, με αίτησή τους μπορούν να καταβάλλουν, μειωμένη κατά το 50%, ασφαλιστική εισφορά, παραιτούμενοι από την προσαύξηση της σύνταξής τους ως προς τα επόμενα έτη ασφάλισης (παρ.13 άρθρο 39).

Ζ. Από 1.1.2017, η ασφαλιστική εισφορά υπέρ υγειονομικής περίθαλψης των ελεύθερων επαγγελματιών, των ανεξάρτητα απασχολούμενων, καθώς και των λοιπών κατηγοριών των οποίων οι ασφαλιστικές εισφορές κλάδου σύνταξης υπολογίζονται κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 39, και υπάγονται στον ΕΟΠΥΥ, ορίζεται σε ποσοστό 6,95% επί του ασφαλιστέου (φορολογητέου) εισοδήματός τους, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 39 και βαρύνει εξολοκλήρου τους ασφαλισμένους (παρ.2 άρθρο 41).

Παναγιώτης Ευθ. Παπανικολάου
Οικονομολόγος, λογιστής-φοροτεχνικός
Κηφισίας 46 Αθήνα – 210.3302577
[email protected]