Απλοί και ανώνυμοι κάθε ηλικίας πολίτες, πλήθος παιδιών, ήθελαν να τον πλησιάσουν, να τον αγγίξουν ως θαυματουργή παρουσία, να πάρουν δύναμη σε αυτούς τους δίσεκτους καιρούς. Ο ίδιος ο Μίκης, έκανε την υπέρβαση. Βρέθηκε εκεί, στο Βραχάτι, με το οποίο έχει συνδεθεί για περισσότερο από μισόν αιώνα, όπου έχει ζήσει και δημιουργήσει για πολύ, μέσα στη συναρπαστική περιπέτεια της ζωής του. Μετά από αρκετά χρόνια, ο Μίκης Θεοδωράκης ξανά στο Βραχάτι!

Η συναυλία άργησε να ξεκινήσει, αφού το "λουτρό αγάπης" -έτσι είχε χαρακτηρίσει ο ίδιος τη συναυλία των 85 χρόνων του, το 2010 στον Λυκαβηττό- και ευγνωμοσύνης που του πρόσφεραν με τις εκδηλώσεις του όλοι όσοι βρέθηκαν εκεί, δεν είχε τέλος. Και όταν ξεκίνησε η ορχήστρα να παίζει και οι εξαιρετικοί Πέγκυ Ζήνα, Παναγιώτης Πετράκης και Παναγιώτης Καραδημήτρης να ερμηνεύουν τα αγαπημένα τραγούδια, το λουτρό της μουσικής του έδωσε κάθαρση και ανάταση σε όλους, μέσα από "δρόμους παλιούς".

Όπως κάθε χρόνο στα γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη, από τον Λυκαβηττό και έως σήμερα, η INTERAMERICAN ήταν εκεί, χορηγός της Ορχήστρας, "για να μαθαίνουν τα παιδιά προσωποποιημένη την ιστορία, τον σύγχρονο πολιτισμό της Ελλάδας και το αρμονικό πάντρεμα της μουσικής με την ποίηση μέσα από τον πιο αυθεντικό, εμπνευσμένο και δημιουργικό εκφραστή τους", μας είπε ο Γιάννης Ρούντος που βρέθηκε και πάλι κοντά του. Και ο Διευθυντής των Δημοσίων Σχέσεων και Κοινωνικής Υπευθυνότητας της εταιρείας παρατήρησε, πόσο επίκαιρο είναι το -όχι τόσο γνωστό ως τραγούδι- μελοποιημένο από τον Μίκη θαυμάσιο ποίημα "το ναυάγιο" του Μανόλη Αναγνωστάκη και πόσο παρηγορητικά αισιόδοξο είναι το μήνυμά του: "...θα βρούμε κάποτε μια ξέρα, ένα νησί ερημικό. Εκεί θα χτίσουμε τα σπίτια μας..." και τέλος, "...ύστερα, θα καλαφατίσουμε ένα μεγάλο καινούριο, ολοκαίνουργιο καράβι και θα το ρίξουμε στη θάλασσα...".