Ο σύγχρονος άνθρωπος κινδυνεύει από τον τρόπο που αναπνέει! Όλο και περισσότεροι άνθρωποι με επισκέπτονται στο γραφείο μου ζητώντας βοήθεια για τις κρίσεις άγχους, οι οποίες κοντεύουν να εξελιχθούν σε μια δεύτερη πανδημία!

Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμια έχουν αυξηθεί οι κρίσεις άγχους, οι κρίσεις πανικού και κάθε μορφή φοβίας. Τι δεν πάει καλά;

Είναι σαφές πως οι ζωές μας έχουν επιβαρυνθεί με άγχη και φόβους για τα οποία δεν ήμασταν καθόλου προετοιμασμένοι. Και πιστεύω πως δεν θα είμαστε ποτέ προετοιμασμένοι για το κακό, καθώς είναι ίδιον του ανθρώπου να γυρνάει την πλάτη στα κακά σημάδια. Δεν μας αρέσει να εστιάζουμε στα δυσάρεστα και προτιμάμε να κάνουμε πως δεν υπάρχουν. Σκεφτείτε πως πολλοί από μας δεν κάνουμε ακόμη ανακύκλωση, ενώ είναι πλέον βέβαιο πως η μόλυνση από τα πλαστικά και τα αλουμίνια έχει φτάσει στο απροχώρητο!

Αυτό λοιπόν που δεν πάει καλά με τις ζωές μας και ευθύνεται για το άγχος που μας διακατέχει, είναι κυρίως το ότι έχουμε απομακρυνθεί από έναν φυσικό τρόπο ζωής.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν κάποιες από τις βασικές διαφορές ανάμεσα στον τρόπο που ζούσε ο άνθρωπος μέχρι και πριν από 60 περίπου χρόνια και στον τρόπο που ζει σήμερα. Ας σημειώσουμε πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος παραμένει στη δομή του ο ίδιος με εκείνον που είχε ο Ηomo Sapiens! Τα προβλήματα λοιπόν ξεκινούν ακριβώς από αυτό το σημείο. Ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί να επεξεργαστεί τα νέα δεδομένα με νέους τρόπους. Τα επεξεργάζεται ακριβώς με τον τρόπο που επεξεργαζόταν το μουγκρητό ενός άγριου θηρίου ή την κατολίσθηση που προκαλούσε ο σεισμός μέσα στη σπηλιά!

Με απλά λόγια, όταν ο πρωτόγονος άνθρωπος έβλεπε έναν κίνδυνο, είτε το έβαζε στα πόδια είτε πάλευε με νύχια και με δόντια. Σήμερα, όμως, ο σύγχρονος άνθρωπος όταν αντικρίζει το λογαριασμό του ρεύματος ή το άγριο βλέμμα του μάνατζερ, δεν μπορεί ούτε να πλακωθεί στις μπουνιές ούτε να φύγει τρέχοντας! Τι κάνει τότε; Σφίγγεται, καταπίνει το σάλιο του και παγώνει! Όμως ο εγκέφαλος έχει ήδη ενεργοποιήσει το σώμα για να παλέψει ή να τρέξει για να σωθεί! Και τότε όλες οι ορμόνες του στρες που ο εγκέφαλος γέννησε, κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα στο σώμα και έτσι αρχίζουν η ταχυκαρδία, η εφίδρωση, το τρέμουλο, η δυσκολία στην αναπνοή, η σκοτοδίνη κ.λπ.

Τι μπορεί να κάνει λοιπόν ο σημερινός άνθρωπος για να σωθεί από το στρες που παράγεται μέσα στο σώμα του;

Ανάσα! Το κλειδί για μια ήρεμη καθημερινότητα και μια ζωή με καλή υγεία!

Πρέπει να μάθουμε να αναπνέουμε σωστά. Οι περισσότεροι από μας κάνουμε το ένα πράγμα μετά το άλλο χωρίς ανάσα. Ταυτόχρονα, μόλις αγχωθούμε, τότε δεν εκπνέουμε σωστά και συσσωρεύουμε περιττό αέρα στα πνευμόνια με αποτέλεσμα να μας κόβεται η ανάσα! Τόσο απλά!

Δύο λοιπόν είναι τα σημεία στα οποία χρειάζεται να εστιάσουμε με σοβαρότητα για να έχουμε τη ζωή στα χέρια μας.

Το πρώτο είναι να μάθουμε να αναπνέουμε σωστά όταν αγχωνόμαστε.
Και να πώς γίνεται:
Πρώτα φυσάμε έξω με δύναμη τρεις συνεχόμενες φορές σαν να προσπαθούμε να σβήσουμε ένα κερί.

Στη συνέχεια, παίρνουμε μια ήρεμη εισπνοή μετρώντας από μέσα μας αργά μέχρι το 3 και μετά εκπνέουμε αργά μετρώντας μέχρι το 6. Στην εκπνοή αφήνουμε απλά το στόμα χαλαρά ανοιχτό για να βγει ο αέρας χωρίς να φυσάμε με δύναμη τον αέρα. Απλά επιτρέπουμε στον αέρα να βγει.
Αυτή την αναπνοή 3/6 την επαναλαμβάνουμε χωρίς βιασύνη 3 φορές. Το κάνουμε όσο συχνά το επιθυμούμε ή το έχουμε ανάγκη.

Το δεύτερο σημείο στο οποίο χρειάζεται να εστιάσουμε σοβαρά είναι να μην κάνουμε το ένα πράγμα μετά το άλλο χωρίς ανάσα! Ο μεταβατικός χρόνος, δηλαδή ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ασχολίες, δεν είναι χαμένος χρόνος. Αντίθετα, είναι απαραίτητος για να δοθεί η δυνατότητα στον εγκέφαλο να συντονιστεί με την επόμενη διαδικασία. Όταν για παράδειγμα μιλάμε στο τηλέφωνο ενώ μαγειρεύουμε και ταυτόχρονα ντυνόμαστε για τη δουλειά, ή όταν χτενιζόμαστε ή μακιγιαριζόμαστε οδηγώντας, δεν σεβόμαστε τον μεταβατικό χρόνο που είναι το κλειδί μιας ήρεμης και ψυχικά ισορροπημένης ζωής.

Κυκλοφορούν πολλά βιντεάκια και φωτογραφίες στο Διαδίκτυο που περιγράφουν τη ζωή μιας παλιότερης εποχής όπου οι άνθρωποι «είχαν χρόνο» να βρεθούν, είχαν χρόνο να τραγουδήσουν, είχαν χρόνο να ρεμβάσουν! Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκονται σε μια διαρκή αγωνιώδη «τρεχάλα» για να προλάβουν!

Ίσως χρειάζεται όλοι μας να αναλογιστούμε πόσο σημαντικά είναι όλα αυτά για τα οποία τρέχουμε χωρίς ανάσα και να δούμε αν τελικά, παρόλο το τρέξιμο, χάνουμε πράγματα πολύτιμα που ίσως δεν θα θέλαμε να χάσουμε.

Ξεκινάει μια καινούργια σεζόν για μικρούς και μεγάλους. Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να πάρουμε μια ανάσα μετά τις διακοπές και να οργανωθούμε για έναν χειμώνα όχι με κομμένη την ανάσα, αλλά με περισσότερη χαρά!

Ποια είναι η Σαρούλα Παντελή

Η Δρ Σμαρούλα Παντελή είναι ψυχολόγος, συγγραφέας και ηθοποιός και σκηνοθέτης του θεάτρου Playback. Εργάζεται ως ψυχοθεραπεύτρια με ενήλικες που αντιμετωπίζουν φοβίες, κρίσεις πανικού και δυσκολίες στις σχέσεις τους. Έχει διδάξει για 8 έτη στο Παν/μιο Πειραιώς «Συναισθηματική Νοημοσύνη και Ηγεσία» και έχει συνεργαστεί ως σύμβουλος και εκπαιδεύτρια ανθρώπινου δυναμικού σε θέματα ψυχολογίας και επικοινωνίας με τις περισσότερες ασφαλιστικές εταιρείες και με μεγάλους οργανισμούς και φορείς, καθώς και με το ΕΙΑΣ. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Τα μυστικά της ομαδικής επιτυχίας: από τη θεωρία στην πράξη», εκδ. Κριτική. Έχει θητεύσει για μία τετραετία στην Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και έχει συγγράψει με τον συνάδελφό της Λευτέρη Μόρρου το βιβλίο «Τα παιδιά γεννιούνται στην καρδιά», εκδ. Πατάκη, ένα βιβλίο για όσους χρειάζονται ιατρική υποβοήθηση για να γίνουν γονείς. Αρθρογραφεί στο «ΝΑΙ» από τα πρώτα τεύχη, αρχές του 1990.