Συμπληρώνεται αύριο ένας χρόνος από την εθνική τραγωδία των Τεμπών. Μια τραγωδία με 57 νεκρούς και 85 τραυματίες που προέκυψε από την σύγκρουση μιας επιβατικής και μιας εμπορικής αμαξοστοιχίας και δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ, τόσο για τον πρωτοφανή τρόπο που έγινε αλλά πιο πολύ γιατί αποκάλυψε την διαχρονική αλληλουχία καταπάτησης των κανόνων που λειτουργεί και ο σιδηρόδρομος στην Ελλάδα και το ξέπλυμα με κάθε τρόπο των υπευθύνων για όσα έγιναν πριν και μετά συμβεί το δυστύχημα.

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο τρομακτικό γεγονός γίνεται αφορμή να ξεκινήσουν έρευνες και να βγαίνουν στο φως πρωτοφανή πράγματα, να ακούγονται καταγγελίες, να ζητούνται οι κεφαλές των υπευθύνων επί πίνακι. Κάθε χρόνο σχεδόν συμβαίνουν τέτοια πράγματα και κάποιες φορές μάλιστα πολλά μαζεμένα και κάθε φορά ο κόσμος, ζητά να παρθούν μέτρα ώστε να μην θρηνούμε θύματα στους δρόμους, στη θάλασσα, στις φωτιές, στις πλημμύρες και ακόμη, να λειτουργήσουν έτσι οι θεσμοί ώστε η ασφάλεια των πολιτών και η προστασία των περιουσίας τους να είναι βεβαιωμένη.

Η περίπτωση των Τεμπών ξεχωρίζει όμως γιατί ο σιδηρόδρομος στην Ελλάδα αντί να ακολουθήσει όπως διαβεβαίωναν από τη κορυφή του μηχανισμού του και του αρμόδιου υπουργείου την εξέλιξη που έχει διεθνώς, λογής – λογής σκάνδαλα, δουλείες και αυθαιρεσίες τον καθιστούσαν το πιο επικίνδυνο μεταφορικό μέσο. Κατά καιρούς γίνονταν διάφορα ατυχήματα, με νεκρούς ακόμη αλλά ως δια μαγείας αυτά ξεχνιόνταν αμέσως είτε από συνδικαλιστικές πιέσεις είτε από πολιτικές μεθοδεύσεις. Τούτο δε βαρύνει τον οργανισμό των Σιδηροδρόμων και την αρμόδια πολιτική ηγεσία σε μεγάλο βάθος χρόνου και οι ευθύνες έσβηναν μπροστά σε ένα τεχνητό όραμα εξέλιξης που προβάλλονταν συστηματικά και από το οποίο ωφελημένοι έβγαιναν κυρίως οι εμπλεκόμενοι εργολάβοι.

Έτσι φτάσαμε στα Τέμπη και μετά από ένα χρόνο, παρά τις υποσχέσεις της σημερινής κυβέρνησης να αποδίδονται ευθύνες σε έναν σταθμάρχη. Πουθενά κανένας άλλος, από το τεχνικό και διοικητικό προσωπικό του σιδηροδρόμου και την πολιτική εξουσία, κεντρική και τοπική δεν φταίει. Όλες τις ευθύνες τις φόρτωσαν σε έναν σταθμάρχη και ξεμπέρδεψαν!

Δεν λογάριασαν όμως τους συγγενείς των θυμάτων οι οποίοι με μια πίστη και αντοχή κράτησαν το θέμα ψηλά και κατάφεραν να συγκεντρώνουν δίπλα τους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που με την υπογραφή τους στην καμπάνια που πραγματοποιούν ζητούν να αποδοθεί δικαιοσύνη. Για να ησυχάσουν οι ψυχές των αδικοχαμένων ανθρώπων αλλά και να υπάρξει ένα προηγούμενο που θα φρενάρει την αδιαφορία της εκάστοτε εξουσίας προς τους πολίτες. Αν συμβεί αυτό, θα έχουμε ως κοινωνία κάνει ένα βήμα μπροστά. Σε αντίθετη περίπτωση, τα βήματα προς τα πίσω θα είναι περισσότερα…