Στη δημιουργία και ανάπτυξη της ελληνικής Ασφαλιστικής Αγοράς μαζί με τους πρωτεργάτες ηγέτες και ασφαλιστές σημαντικό ρόλο έπαιξαν και τρία Κλαδικά Ασφαλιστικά περιοδικά τα οποία θα ‘πρεπε κάποτε να τιμηθούν δημόσια για το έργο τους τα χρόνια του «γίγνεσθαι» της σημερινής ύπαρξης των ασφ. εταιρειών. Είναι η εφημερίδα «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ» του αείμνηστου Γιώργου Ζαχαρίου, το περιοδικό «ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ» του Γεράσιμου ΡΟΥΧΩΤΑ που συνεχίζει ο ΔΗΜ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ και η «ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ» του Παν. Δρακάτου και Σάββα Τσάση. Αυτά απετέλεσαν την βάση ενημέρωσης και εκπαίδευσης της γενιάς του 1970 τότε που διαμορφωνόταν το ασφαλιστικό τοπίο στην ελληνική επικράτεια μέσα σ’ ένα έντονο ανταγωνισμό (εν πολλοίς αθέμιτο) μεταξύ ιδιωτικών και τραπεζικών-κρατικών εταιρειών. Τα περιοδικά αυτά έπαιζαν και το ρόλο δημιουργικής αντιπολίτευσης ή συμπολίτευσης αναλόγως. Ξεφυλλίζοντας πολλά από αυτά που κράτησα από τα χρόνια που ήμουν ασφαλιστής 1973 και μετά βλέπω τη σπουδαιότητα του ρόλου τους και τη σύνεση προσέγγισης των θεμάτων μιας ιστορικής εποχής που η αγορά ήταν στα πρώτα της βήματα και που όπως συμβαίνει με τα μωρά ο χειρισμός είναι και δύσκολος και μακροχρόνιος και κοπιώδης. Μόνο έτσι μπορείς να διακρίνεις την προσφορά τους.

Εκεί μαθαίναμε για τον ανταγωνισμό, για τα πρόσωπα της αγοράς, για την ίδρυση νέων εταιρειών, για τις ενώσεις, για τους συλλόγους, για τα αποτελέσματα παραγωγής, για τις προσλήψεις, για τα νομοσχέδια. Εκεί βρίσκαμε ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Εκεί ΑΝΟΙΓΑΝ και τα μάτια μας στα τεκταινόμενα ή νιώθαμε την προσπάθεια κάποιων να μας τα κλείσουν… Εκεί διαβάζαμε και τι σκέπτονται κάποιοι μέσω των συνεντεύξεών τους. Είμαι τυχερός που έχω αρκετά τεύχη τους στο αρχείο μου. Και προσωπικά βοηθήθηκα στις δικές μου επιδιώξεις ως ασφαλιστής και Manager αλλά και όταν το 1990 «τόλμησα» να κάνω το περιοδικό του Ασφαλιστή «ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΑΙ»… Δεν ήταν πάντα ευχάριστοι και είχαν πολλές συγκρούσεις με αναδυόμενα συμφέροντα. Γι’ αυτό και δεν τα εγκατέλειψαν οι αναγνώστες τους. Πολλοί τα πολέμησαν αλλά έφαγαν το «κεφάλι» τους… Πολλές φορές ο Δημ. Ρουχωτάς μου είπε ότι περιοδικά που διαβάζονται δεν χάνονται ό,τι κι αν γίνει. Όσοι τα πολεμούν «χάνονται» πρώτοι ό,τι κι αν κάνουν και όσα κι αν «πληρώσουν» σε παπαγαλάκια ορισμένης λήξεως και άνευ αναγνωστών. Θυμάμαι κάποιους «ανεγκέφαλους» συναδέλφους μου τότε διευθυντές υποκαταστημάτων όταν ήμουν και εγώ υποδιευθυντής υποκαταστήματος (δε βάζω ονόματα) που όταν τα δυο περιοδικά έγραφαν αλήθειες εναντίον μεγαλομετόχου ιδιοκτήτη μεγάλης εταιρείας εκραύγαζαν σε συνάντηση διευθυντών υπ/των: «να σταματήσετε τις συνδρομές! Πετάξτε τα! Να τα κάψουμε!» Οι «χιτλερίσκοι» είχαν παρελάσει πριν και μετά σ’ αυτά τα περιοδικά που ο έξυπνος Δ/νων Σύμβουλος προσπάθησε να ξαναπροσεγγίσει και να τους πει ότι «οι καλύτερες σχέσεις με τα περιοδικά γίνονται στα επόμενα τεύχη και φύλλα!». Αυτήν την υποκριτική και χείριστη συμπεριφορά την "ένιωσα κι εγώ στο πετσί μου" μέσω ενός «εντύπου» εσωτερικής κατανάλωσης με πρωταγωνιστές που μου ζήτησαν συγγνώμη… (άλλη φορά θα γράψω…). Σήμερα αξίζει να τα θυμόμαστε αυτά επειδή κάποιοι ασύνετοι «ξεχνάνε» και επειδή κάποιοι «ορισμένης λήξεως» «έκοψαν» την επαφή ιστορικών περιοδικών με τις εκδηλώσεις των εταιρειών τους (Συνέδρια). Στρουθοκαμηλίζουν! Τι φοβούνται άραγε;

Από αυτές, ίσως χρήσιμες «συλλογές εμπειριών» μου θα ‘θελα να θυμίσω κάτι που είπε σε συνέντευξή του στον Σάββα Τσάση στην ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ πριν 30 χρόνια ο μέγας ασφαλιστής και Δήμαρχος Αθηναίων ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΛΥΤΑΣ. Η μετέπειτα πορεία ως σήμερα τον ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ και τον συνδέει με όσα η Επιτροπή Διαμεσολαβούντων είπε την Παρασκευή 24/9/2010 στο Γενικό Γραμματέα Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης: «Αν διαβάσει κάποιος υπουργός τη συνέντευξη και αποφασίσει να μελετήσει το όλον ασφαλιστικό πρόβλημα ας επιβάλει εις δυνατόν αναδρομικά την ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ. Έτσι πολύ πιθανόν να προστατευθή και ο Έλληνας ασφαλιστής. Εννοώ τους νόμιμους αντιπροσώπους και γενικούς πράκτορες. Αυτοί έδωσαν όλη τους τη ζωή για να γίνουν γνωστές ξένες –έστω μεγάλες- εταιρείες, να δημιουργήσουν χαρτοφυλάκιο και μετά από δεκαετίες ολόκληρες κόπων και μόχθων αυτών των ασφαλιστών και που ανά πάσαν στιγμή τους δίνουν μια κλωτσιά, διότι έτσι θέλουν και που με αυτό τον τρόπο κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο. Μαζύ μ’ αυτό το πρόβλημα ας αντιμετωπισθή και το πρόβλημα των τοπικών πρακτόρων και μεσιτών». (Απρίλιος 1980, Ιδιωτική Ασφάλισις).

Οι καιροί αλλάζουν και το NextDeal ακούγοντας τις «φωνές των καιρών» θυμίζει το παρελθόν που πρέπει να παντρευτεί το παρόν για να υπάρξει Μέλλον. Σήμερα το «ανά πάσαν στιγμή τους δίνουν μια κλωτσιά… «ισχύει και για τις δύο πλευρές… όπως ισχύει και η «κόκκινη κάρτα» και η αποβολή για όποιον κλωτσά! Οι διαιτητές-καταναλωτές σηκώθηκαν απ’ τις κερκίδες και μπήκαν στο γήπεδο!

*Ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Από το 1989 έως σήμερα εκδίδει το περιοδικό Ασφαλιστικό ΝΑΙ και  από το 2000 έως σήμερα  την εφημερίδα NEXTDEAL.

Αξίζει να δείτε στο φωτογραφικό υλικό στο κάτω μέρος της σελίδας τον Ασφαλιστή Γεώργιο Πλυτά, καθώς και τα εξώφυλλα των ασφαλιστικών εντύπων «ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ», «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ» και «ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ».