του Κώστα Παπαϊωάννου

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 δημοσιεύτηκαν οι επίσημες Κατευθυντήριες Γραμμές (guide lines) της EIOPA, που θα ισχύσουν από 1ης Ιανουαρίου 2016, σύμφωνα με τον κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 1094/2010 και αφορούν το Solvency II.

Οι κατευθυντήριες γραμμές καλύπτουν συγκεκριμένους τομείς και από τους τρεις πυλώνες εφαρμογής του Solvency II και αφορούν τόσο τις εποπτικές αρχές των κρατών – μελών, όσο και τις επιχειρήσεις του κλάδου που δραστηριοποιούνται σε αυτές.

Σήμερα θα ήθελα να ασχοληθώ λίγο περισσότερο με την συγκεκριμένη «GL8, System οf Governance», ή ελληνιστί, «Κατευθυντήρια Γραμμή 8, Περί του συστήματος διακυβέρνησης».

Για μεγάλο χρονικό διάστημα έχω επανειλημμένως ασχοληθεί με θέματα που αφορούν το Solvency II και έχω διατυπώσει σαφώς την άποψη ότι, κατ’ αρχήν σε αυτό εμπλέκεται το σύνολο των απασχολουμένων (διοικητικό δυναμικό και δυναμικό πωλήσεων) σε μια ασφαλιστική επιχείρηση, καθώς και την άποψη ότι η λογική του Solvency II εμπλέκει και «παντρεύει» μεταξύ τους, τόσο τους ασφαλιστικούς κινδύνους, όσο και τους χρηματοοικονομικούς και τους λειτουργικούς κινδύνους.

Τώρα με την κατευθυντήρια γραμμή «Περί του συστήματος διακυβέρνησης» (GL8), αυτό γίνεται απόλυτα σαφές και δείτε συνοπτικά τους λόγους.

Κατ’ αρχήν στην 1η κατευθυντήρια γραμμή του GL8, διατυπώνεται σαφώς ότι, «Σε επίπεδο ομίλου, το διοικητικό, διαχειριστικό ή εποπτικό όργανο της συμμετέχουσας ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης, της ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή της εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών …». Άρα το σύνολο του επιμέρους προσωπικού των εταιριών που απαρτίζουν τον όμιλο, εμπλέκεται στη λειτουργία του.

Στην κατευθυντήρια γραμμή 5 ξεκαθαρίζεται ότι «Η επιχείρηση πρέπει να διασφαλίζει την κάλυψη όλων των σημαντικών καθηκόντων και την αποφυγή άσκοπων αλληλοεπικαλύψεων. Πρέπει δε να προωθείται η αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των μελών του προσωπικού». Ακόμα στη συνέχεια τονίζει ότι «απαιτούνται κατάλληλα κυκλώματα ανατροφοδότησης». Άρα και πάλι το σύνολο του προσωπικού, με την εποπτεία της διοίκησης, θα πρέπει όχι απλώς να συνεργάζεται, αλλά να δίνει και να παίρνει το αντίστοιχο “feedback”.

Ακόμα θα αναφερθώ στις ενότητες 4 και 5 και τις αντίστοιχες κατευθυντήριες γραμμές από 17 έως και 35, όπου γίνεται ξεκάθαρο ότι η πολιτική διαχείρισης κινδύνων μιας ασφαλιστικής επιχείρησης, εμπλέκει στη διαδικασία το σύνολο των κινδύνων που αντιμετωπίζει η επιχείρηση και οι οποίοι μπορεί να είναι ασφαλιστικοί, λειτουργικοί και χρηματοοικονομικοί.

Για να μην μπω σε βαρετή, βήμα προς βήμα, ανάλυση όλων των κατευθυντηρίων γραμμών που απαρτίζουν αυτή την οδηγία και εφόσον αυτή είναι ήδη δημοσιευμένη, αλλά έχει αναρτηθεί και στο internet (Next Deal, 14/09/2015), θα αναφέρω απλώς ότι στην GL8 εμπλέκονται και θέματα που αφορούν τις αποδοχές προσωπικού και το πεδίο εφαρμογής των πολιτικών αποδοχών, θέματα που αφορούν την ικανότητα και το ήθος των ανθρώπων που εμπλέκονται άμεσα και έμμεσα στην διοίκηση τόσο των πρωτευόντων, όσο και άλλων λειτουργικών τομέων της επιχείρησης, θέματα που αφορούν την ολιστική διαχείριση κινδύνων (ασφαλιστικών, λειτουργικών και χρηματοοικονομικών) και του συνολικού τρόπου διαχείρισης και αντιμετώπισής τους από όλους τους εμπλεκόμενους σε μια επιχείρηση (άρα όλοι θα πρέπει να έχουν κοινή αντίληψη περί αυτών των κινδύνων και της διαχείρισής τους), θέματα που αφορούν τον Εσωτερικό Έλεγχο και το περιβάλλον λειτουργίας του, θέματα που αφορούν τις Αναλογιστικές λειτουργίες, θέματα που αφορούν τις Εξωτερικές Αναθέσεις (Outsourcing) και τέλος θέματα που αφορούν τις απαιτήσεις διακυβέρνησης σε επίπεδο ομίλου.

Αγαπητοί συνάδελφοι, πολύ προσπάθεια έχει καταβληθεί από τις εταιρίες, μέχρι στιγμής, σχετικά με την κατανόηση και την προετοιμασία τους για το Solvency II.

Tο γεγονός είναι ότι η ώρα της αλήθειας έφτασε!

Οι άμεσα εμπλεκόμενοι το κατανόησαν έγκαιρα και σε όλη του την έκταση;

Έχει ολοκληρωθεί η προετοιμασία των εταιριών και των άμεσα και έμμεσα συμμετεχόντων στελεχών σε αυτό;

Έχει ευαισθητοποιηθεί το σύνολο των εργαζομένων στην ασφαλιστική αγορά (διοικητικό δυναμικό και δυναμικό πωλήσεων), σχετικά με τις απαιτήσεις που πλέον υπάρχουν;

Έχει ενημερωθεί το σύνολο του δυναμικού κάθε επιχείρησης, σχετικά με τον τρόπο που αυτή αντιλαμβάνεται και αντιστοίχως διαχειρίζεται τους κινδύνους και το υποχρεωτικό εύρος πληροφόρησης / ενημέρωσης των πελατών της;

Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής κρίσης, σε συνδυασμό με το Solvency II, για τις ασφαλιστικές εταιρίες;

Είναι έτοιμες να διαχειριστούν τα προβλήματα που αφορούν ιδιαιτέρως την ανάπτυξη ή/και διαχείριση του χαρτοφυλακίου των επενδυτικού χαρακτήρα προϊόντων, με τα δεδομένα που προκαλεί αυτή η κρίση;

Θα καταφέρουμε τελικά να χρησιμοποιήσουμε το Solvency II ως εργαλείο ανάπτυξης της Ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς ή θα το μετατρέψουμε σε τροχοπέδη στην ανάπτυξη της;