Γράφει ο Ε. Σπύρου*, 

Όλοι έχουν αντιληφθεί ότι για χρόνια πολλά οι διαμεσολαβούντες (και κυρίως οι άνθρωποι του Agency) κουβαλάνε νερό με το κόσκινο στις εταιρείες τους. Οι πελάτες δίνουν το «νεράκι» τους τις οικονομίες τους, τον ιδρώτα τους αλλά λίγο "μένει" στις εταιρείες και σχεδόν καθόλου δεν αποταμιεύεται για τους πελάτες. Εδώ η έννοια «Ασφαλιστής» είναι «εν ευρεία εννοία» όπως την αντιλαμβάνονται οι πελάτες. Εάν δεν είχαμε τις αποζημιώσεις που σώζουν την αξιοπρέπεια του κλάδου τότε ελάχιστοι θα ήταν περήφανοι για τη διαχείριση των χρημάτων που κατέθεσαν οι πελάτες ασφ. εταιρειών με προσδοκία επιστροφής τους σε κάποια λογικά επίπεδα…

Δυστυχώς τέτοια στοιχεία δεν υπάρχουν και η Ένωση μάλλον αποφεύγει σαν το διάβολο το λιβάνι να συλλέξει στοιχεία για την τύχη των συμβολαίων με συμμετοχή στα κέρδη και την παραπλάνηση του κοινού από τα συμβόλαια του Δ. Κοντομηνά που έδινε 6.000.000 στο ένα, από τα συμβόλαια της τότε ΝΝ του ING που είχε 2,1 τρισεκατομμύρια δραχμές κεφάλαια και αποθεματικά για σιγουριά των Ελλήνων και η ALICΟ είχε 7 δισεκατομμύρια δολάρια και η ALLIANZ με 60 δις κεφάλαια και επενδύσεις 900 ΔΙΣ και παραγωγή 350 δις (έξω) και η METROLIFE επέλεγε τον Φοίνικα για σιγουριά και ο Μ. Νεκτάριος ήταν σύμβουλος του υφυπουργού Θ. Πάγκαλου (εμπορίου) και η ΑΣΠΙΣ Πρόνοια με την Occidental life έβαζαν 5.000.000 δολάρια για ανάπτυξη κλάδου ζωής και η Ελληνοβρετανική ΑΕΓΑ ρωτούσε αν «αντέχετε να γίνετε Χρυσός Αετός» δηλαδή ασφαλιστής με μηνιαίο μισθό, προμήθεια, ασφάλιση και σύνταξη και διαφήμιζε τότε τον «ΠΑΚΤΩΛΟ» αντιπληθωριστικό πρόγραμμα, αποδίδοντας 10.400.000 δρχ. στο ένα εκατομ. (έναντι των εξ του Κοντομηνά) και ο Βογιατζάκης του Φοίνικα δήλωνε ότι «είναι δίκαιο ο ασφαλισμένος να μετέχει στα κέρδη», γι’ αυτό και διαφήμιζε την «Κερδασφάλιση». Η «ΕΘΝΙΚΗ» συνιστούσε να διαβάσουν οι πελάτες τα «ψιλά γράμματα» και να δουν ότι αυτή στο ένα εκατομμύριο έδινε 11.393.946 και σε 30 χρόνια 22.689.584… η AGF μιλούσε ότι από το… 1817 καλύπτει εκατομμύρια ανθρώπους και ότι έχει κάνει τέτοια συμβόλαια (έξω) προ πολλού… Ήταν μια εποχή «κακή» για την ιστορία του ανταγωνισμού στον κλάδο και μια χρυσή εποχή εισροής «χρήματος» που ελάχιστοι γνωρίζουν πού πήγε… Τα ίδια συνέβησαν και με τους «τίτλους κεφαλαιοποιήσεων» που αμφιβάλλω αν γνωρίζουν οι σημερινοί ασφαλιστές τα είναι. Τα ίδια και χειρότερα με τα Αμοιβαία κεφάλαια. «Χρήμα με ουρά» σκορπίστηκε μέσω των Αμοιβαίων και Ομολόγων σε πηγάδια δίχως πάτο! Στην α’ δεκαετία 2000-2010 χάθηκαν κι άλλα χρήματα με την οικονομική κρίση που ξεκίνησε και με την AIG, με τις εξαγορές, με τις διακοπές, με τα «τοξικά» ομόλογα… Το φαινόμενο «ΑΣΠΙΣ» έδωσε μια «γερή καρπαζιά» σ’ όλον τον κλάδο και στις οικονομίες χιλιάδων πελατών… Δυστυχώς φημολογείται (για πολλούς είναι σίγουρο) ότι ένα ακόμη πλήγμα θα υποστεί ο ασφ. κλάδος από τον άγριο εναγκαλισμό του με τις Τράπεζες μέσω του Bancassurance και των εν γένει σχέσεων του κλάδου με μετοχές, ομόλογα και άλλες συνεργασίες με τις Τράπεζες. Πολλοί ασφαλιστές δεν κατάλαβαν ότι όταν οι πελάτες επιλέγουν την πόρτα μιας ασφαλιστικής εταιρείας επιλέγουν λύσεις με προτεραιότητα την ασφάλιση και δεν επιλέγουν Τράπεζα για Τραπεζοεπενδυτική λύση. Αντί να αξιοποιήσουν τα χρήματα του πελάτη σε «ασφαλιστικές λύσεις» επιλέγουν «τραπεζικές λύσεις». Όμως είναι γνωστό ότι αναμένεται κύμα αλλαγών και συγχωνεύσεων στις Τράπεζες της Ελλάδος και ΕΕ. Οι αλλαγές αυτές, τα κλεισίματα, οι συγχωνεύσεις και οι φορολογίες θα επηρεάσουν δυσμενώς τα χαρτοφυλάκια και τη ρευστότητα των Τραπεζών και κατ’ επέκταση τις θυγατρικές τους ασφαλιστικές και τα χαρτοφυλάκια των ασφαλιστικών εταιρειών που συνεργάζονται μαζί τους. Ένα δείγμα είναι και η σχέση Τράπεζας Πειραιώς με Ευρωπαϊκή Πίστη και τα όσα ακούγονται γι’ αυτήν τη σχέση. Στο ΔΣ της «Ευρωπαϊκής Πίστης» είναι και ο κ. Τρ. Λυσιμάχου που για λογαριασμό της Πειραιώς «κινείται» στον «Ορίζοντα», στο ING, στη Victoria. Ρωτήστε τον κ. Χρ. Γεωργακόπουλο που η μετοχή του απ’ τα 3,7 ευρώ προ τριετίας «αγκομαχά» γύρω στο 0,50 ευρώ μεταξύ 0,47 και 0,54 όλο το 2010. Μετά τη συνεργασία με την Πειραιώς «ταρακουνήθηκε» και το δίκτυο της πρώην ΝΝ. Τη συνεργασία των ασφαλιστών της ΑΣΠΙΣ με την ΑΣΠΙΣ Τράπεζα την πλήρωσαν αρκετοί πελάτες και ασφαλιστές που τρέχουν στα δικαστήρια να βρουν το δίκιο τους. Η ΑΤΕ μάζεψε τις μετοχές της Ασφαλιστικής της και το προσωπικό της δεν ξέχασε πώς βγήκε στους δρόμους όπως και οι υπάλληλοι της Εθνικής Ασφαλιστικής. Οι πελάτες της σχέσεως Φοίνικα- Εμπορικής ακόμα ψάχνονται να δουν «τι πραγματικά έγινε» επί θητείας Κ. Παπαμιχαλόπουλου και τι σημασία είχαν οι παρεμβάσεις του Γιάννη Στουρνάρη επί Γεωργίου Κώτσαλου και το τι «κέρδισαν» οι πελάτες, οι ασφαλιστές και υπάλληλοί τους… Το μέλλον θα δείξει για το μακρόχρονο παρελθόν της Ελληνικής εταιρείας «Φοίνιξ». «Τραπεζική» ήταν και η εξέλιξη του «100χρονου» ΑΣΤΕΡΑ της ΕΤΕ και πολλά ερωτηματικά υπάρχουν για την εξέλιξη της περιουσίας του σε χρήμα και όνομα και πελατολόγιο…

Αρκετοί άνθρωποι του ασφ. χώρου χειρίσθηκαν την τύχη αυτών των εταιρειών που είναι «ακόμα» στα πράγματα όπως ο κ. Λυσιμάχου, ο κ. Φιλίππου, ο κ. Παλαιολόγος, ο κ. Πανταλάκης, ο κ. Μπαλής (INTERBANK) κλπ. Και ο κ. Δ. Κοντομηνάς έχει «θητεία» στις τραπεζοασφαλιστικές εξελίξεις με τη Γενική Τράπεζα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (και ο πρώην ασφαλιστής και υπουργός ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Δασκαλάκης) με την INTERBANK με τη NOVA και MILLENNIUM… Και το AIG έφτιαξε ηχηρό παρελθόν με τα τοξικά ομόλογα, και η CITIBANK.
Είναι ένα μεγάλο θέμα αυτές οι τραπεζοασφαλιστικές συνεργασίες με τα ασφ. συμβόλαια, τα ομόλογα, τις μετοχές, τα δάνεια, τις πιστωτικές κάρτες…
Δεν είναι μακριά η ιστορία της ΧΙΟΣBANK απ’ όπου πέρασε ο Τάσος Παγώνης και ο Ι. Πεχλιβανίδης και ο Τανισκίδης… Όλοι μια ωραία παρέα… Κοντά και η σχέση της GENERALI με την Εμπορική και την Τράπεζα Πίστεως-Άλφα.
Μέχρι στιγμής ο απολογισμός είναι «συννεφιασμένος».
Συννεφιά έχει και η AXA με τις τραπεζοασφαλιστικές της συμφωνίες που περιμένουμε να «ξεδιπλώσουν»…
Είναι ανεξάρτητος ο κλάδος Ασφαλειών ή δέσμιος των συμφωνιών που υπέγραψαν οι άνθρωποί του με τις Τράπεζες;
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτό θα βγει σε καλό.
Υπάρχουν όμως και οι άλλοι που «φοβούνται» αυτήν την «τραπεζοασφαλιστική σχέση». Αυτό αντανακλάται και στις διαφορετικότητες αυτών των σχέσεων στις διάφορες χώρες της Ευρώπης και Αμερικής…
Η πρόσφατη κρίση που ξεκίνησε με το AIG στην Αμερική έδειξε ότι είναι «ΕΠΕΙΓΟΝ» να ξεκαθαρίσουν αυτές οι σχέσεις και ο καθένας να κάνει τη «δουλειά» του… Οι Ασφαλιστές ασφάλειες και οι Τράπεζες, τραπεζικά.
Το παρελθόν και η ιστορία διδάσκουν πάντα.
Οι ασφαλιστές-διαμεσολαβούντες ας αφήσουν το «κόσκινο» και το «δίχτυ» και ας αρκεστούν στην «τσάντα» του ασφαλιστή. Αρκετό νερό κουβάλησαν σε «πηγάδια» δίχως πάτο. Και οι πελάτες έχουν «ψυχή». Και η περίπτωση του κλεισίματος της ΑΣΠΙΣ έδειξε ακόμη ότι οι ασφαλιστές δεν ξέρουν να διαλέξουν πού «πάνε» τους πελάτες τους. Δείτε πού και πώς «πήγαν» να συνεργαστούν μετά το «πάθημά» τους και θα καταλάβετε…
Και όμως οι συνθήκες για καριέρα ασφαλιστή είναι σήμερα οι καλύτερες! Τι φταίει και η παραγωγή «δεν πάει»;

(*) Ο κ. Σπύρου έχει θητεία 37 χρόνων στον ασφ. κλάδο. Είναι πτυχιούχος Παντείου Σχολής Πολιτικών Επιστημών και Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι μέλος ΔΣ Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Προσωπικού Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ)