«Το δίλημμα «βιομηχανία ή τουρισμός» είναι στην πράξη ψευδοδίλλημα. Η συμπληρωματικότητα και η θετική αλληλεξάρτηση είναι δεδομένη, γιατί ο ένας παράγει προϊόντα και πελατεία για τον άλλο. Ο μόνος «ανταγωνισμός» που εντοπίζεται σήμερα  είναι ο ανταγωνισμός για την προσέλκυση ταλέντου, αλλά αυτό είναι θετικό, πρωτίστως για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Αυτό που λείπει από τη χωρά είναι περισσότεροι παραγωγικοί κλάδοι με δυναμική και σίγουρα, περισσότερη νομική βεβαιότητα και προβλεψιμότητα» ανέφερε ο κ. Ευτύχιος Βασιλάκης, Πρόεδρος της AEGEAN στο πλαίσιο της συμμετοχής του σε πάνελ με θέμα «Βιομηχανία – Τουρισμός – Υπηρεσίες – Εμπόριο: Ανταγωνιστικοί ή συμπληρωματικοί τομείς;» που πραγματοποιήθηκε σήμερα κατά τη διάρκεια του Delphi Economic Forum X.

Ακολουθούν βασικά αποσπάσματα της τοποθέτησής του:

• Ξεκινώντας την τοποθέτησή του για τη συνεισφορά του τουρισμού στην ελληνική οικονομία ο κ. Βασιλάκης τόνισε: «Ο τουρισμός στήριξε την ελληνική οικονομία και συνέβαλε καθοριστικά στην  έξοδο  της  χώρας από την κρίση. Αλλά η προστιθέμενη αξία από τον τουρισμό δεν μπορεί να είναι ο μόνος πυλώνας της παραγωγικής βάσης της χώρας. Χρειαζόμαστε ισορροπία και περισσότερους παραγωγικούς κλάδους με δυναμική και ανθεκτικότητα, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας. Αλλά και σίγουρα, περισσότερη νομική βεβαιότητα και προβλεψιμότητα, ώστε να μπορεί η δυναμική των επιχειρήσεων να ευδοκιμήσει».
• Αναφερόμενος στην επίπτωση της τρέχουσας συγκυρίας, στον τουρισμό σημείωσε: «Στο βαθμό που η παρούσα κατάσταση δεν λάβει μόνιμα χαρακτηριστικά ο ελληνικός τουρισμός δεν φαίνεται να πλήττεται, αλλά ούτε και έχει κάτι να φοβάται,  τουλάχιστον για την ώρα. Σήμερα οι προκρατήσεις από την Αμερική, αλλά και συνολικά, δεν δείχνουν να έχουν επηρεαστεί, ενώ η όποια δυνητική βραχυχρόνια επίπτωση μπορεί να προέλθει μόνο από την επίπτωση στην ψυχολογία του επιβάτη. Η μόνη μικρή ανάσχεση, που όμως δεν κράτησε και πολύ, προήλθε λόγω της κατάστασης στη Σαντορίνη».
•  Σχετικά με τη γεωπολιτική συγκυρία και το ενδεχόμενο επιβολής δασμών ειδικά στον αεροπορικό κλάδο και συγκεκριμένα στα αεροσκάφη, σημείωσε: «Οι δασμοί στα αεροπορικά προϊόντα δεν ωφελούν κανέναν. Ένα αεροσκάφος κατασκευάζεται από εξαρτήματα που προέρχονται από 50-60 χώρες. Αν επιβληθούν δασμοί, το μόνο που θα γίνει είναι να ακριβύνουν και για την Ευρώπη και για τις ΗΠΑ, χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος για κάποιον».
• Σε σχέση με το επιχειρηματικό περιβάλλον επισήμανε:  «Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι η λογική των επενδύσεων θα πρέπει να ανασταλεί εξαιτίας του φόβου. Μέσα στα προηγούμενα 15 χρόνια μάθαμε να ζούμε μέσα σε κρίσεις. Και τελικά οι επιχειρήσεις, το μόνο πράγμα που έχουμε μάθει με μια σχετική σιγουριά, είναι ότι αν δεν έχεις τη δύναμη, τις εναλλακτικές, την αντοχή για να ανταπεξέρχεσαι στις αντιξοότητες, αποκλείεται να είσαι εκεί την επόμενη μέρα».
• Μιλώντας για τον ανταγωνισμό μεταξύ των παραγωγικών κλάδων της οικονομίας σημείωσε: «Το δίλημμα «βιομηχανία ή τουρισμός» είναι στην πράξη ψευδοδίλλημα. Η συμπληρωματικότητα και η θετική αλληλεξάρτηση είναι δεδομένη, γιατί ο ένας παράγει προϊόντα και πελατεία για τον άλλο. Ο μόνος «ανταγωνισμός» που εντοπίζεται σήμερα είναι ο ανταγωνισμός για την προσέλκυση ταλέντου, αλλά αυτό είναι θετικό, πρωτίστως για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Αυτό που λείπει από τη χώρα, είναι περισσότεροι παραγωγικοί κλάδοι με δυναμική, και σίγουρα περισσότερη νομική βεβαιότητα και προβλεψιμότητα. Ο ανταγωνισμός για την προσέλκυση του ταλέντου κάνει καλό και σε εμάς, τις ίδιες τις επιχειρήσεις, όσο και στους εργαζόμενους, καθώς δημιουργούνται ευκαιρίες να αμείβονται καλύτερα και να εκπαιδεύονται καλύτερα».
• Κλείνοντας τόνισε τη θετική αλληλεπίδραση του τουρισμού με άλλους τομείς της οικονομίας, σημειώνοντας: «Ο τουρισμός στηρίζει τον κατασκευαστικό κλάδο, την πρωτογενή παραγωγή, τα logistics, τις ψηφιακές υπηρεσίες, την εκπαίδευση. Δεν μπορεί να υπάρχει ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας χωρίς ισόρροπη ανάπτυξη όλων των κλάδων που την κινούν».
• Ωστόσο, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε χρόνιες παθογένειες: «Η έλλειψη νομικής ασφάλειας, η απουσία σταθερών κανόνων και η αβεβαιότητα είναι ό,τι χειρότερο για την επενδυτική δραστηριότητα στη χώρα. Δεν φτάνει η ψηφιοποίηση ή η τεχνητή νοημοσύνη για να λυθούν τα διαρθρωτικά προβλήματα. Χρειάζεται επένδυση στον πυρήνα του δημοσίου: στη λειτουργία, στις αμοιβές, στον έλεγχο, στην αξιολόγηση. Εκεί είναι η ουσία».