Δεν έχουν περάσει παρά μόνο λίγες ώρες από την ανακοίνωση για την εκεχειρία διάρκειας δύο εβδομάδων ανάμεσα στις ΗΠΑ, το Ιράν και το Ισραήλ. Οι διπλωματικές κινήσεις του Πακιστάν και της κυβέρνησης τους έφεραν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα. Η Ουάσιγκτον θα σταματήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις, η Τεχεράνη βάζει ένα τέλος, έστω και προσωρινά, στις πυραυλικές επιθέσεις κατά οποιουδήποτε κινείται στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου και του Ισραήλ, ενώ το Τελ Αβίβ παραμένει σε διαρκή εγρήγορση και πολεμική ετοιμότητα, καθώς η συμφωνία φαίνεται ότι δεν περιλαμβάνει το Λίβανο. Η εξέλιξη αυτή πρακτικά σημαίνει ότι τα Στενά του Ορμούζ θα ανοίξουν για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, οι κάτοικοι στην Τεχεράνη θα ησυχάσουν και θα προστατευτούν, οι διεθνείς αγορές θα σταθεροποιηθούν, ενώ η τιμή του πετρελαίου θα πάρει επιτέλους την κατιούσα, ανακουφίζοντας ηγεσίες και τοπικές κοινωνίες σε ολόκληρο το κόσμο. Τα παραπάνω αποτελούν τα θετικα επακολουθα μιας συμφωνίας που δημιουργεί εναν προθάλαμο για τη μετάβαση της ευρύτερης περιοχής σε ένα καλύτερο και πιο ειρηνικό μέλλον. Αν και οι δύο βασικοί αντίπαλοι, ΗΠΑ και Ιράν, πανηγυρίζουν ότι ο καθένας νίκησε, αν και το διεθνές status quo βλέπει μια χαραμάδα αισιοδοξίας για την επόμενη μέρα, εντούτοις υπάρχουν παράμετροι που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει, αν επιθυμεί πραγματικά να δει τη μεγάλη εικόνα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η διεθνής κοινότητα έχει να διαχειριστεί πολλά ανοιχτά κεφάλαια ακόμη στο σίριαλ της εμπέδωσης της σταθερότητας και της ειρήνης στη Μέση Ανατολή. Καταρχήν, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι η χθεσινή εκεχειρία δεν αφορά στο Λίβανο, όπου ο IDF συνεχίζει τις επιχειρήσεις, η Χεζμπολάχ μάχεται για την επιβίωση της, ενώ η ηγεσία της χώρας ακροβατεί σε ένα τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στις θρησκευτικές μειονότητες, θέλοντας να αποτρέψει ένα νέο εμφύλιο πόλεμο. Κι εώ συμβαίνουν όλα αυτά, στη Δυτική Συρία συνεχίζεται το πογκρόμ ακραίων ισλαμιστών εναντίον της ελληνορθόδοξης κοινότητας, η οποία μάχεται για να παραμείνει στις πατρώες εστίες μέσα σε πραγματικά αντίξοες συνθήκες και με τη Δύση να στέκεται νωχελική έως αδιάφορη απέναντι στις συνεχείς διώξεις των χριστιανικών πληθυσμών τόσο στη συγκεκριμένη περιοχή, όσο παλαιότερα στην Αίγυπτο (Κόπτες Χριστιανοί). Εκτός των άλλων, ο Πρόεδρος Τραμπ πανηγυρίζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι πέτυχε τους στόχους του, αλλά το καθεστώς των Μουλάδων παραμένει ακλόνητο στην ηγεσία, έχοντας συσπειρώσει ένα μεγάλο μέρος του ιρανικού λαού στο πλευρό του, ίσως και κάποιους από εκείνους που πρωταγωνιστούσαν στις μεγάλες αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις στις αρχές του χρόνου. Η παραμονή των ακραίων ισλαμιστων στην εξουσία σημαίνει ότι το μίσος εναντίον του Ισραήλ θα συνεχιστεί, η Χεζμπολάχ και οι Χούθι θα συνεχίσουν να λαμβάνουν οικονομική και στρατιωτική βοήθεια, ενώ κατ' επεκταση οι ακραίοι κύκλοι στο Ισραήλ θα ενισχύσουν την επιχειρηματολογία τους και θα συνεχίσουν να απορρίπτουν διαρρήδην το σενάριο ίδρυσης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στο μέλλον. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και λαμβάνοντας κανείς υπόψη τα πραγματικά δεδομένα, δεν μπορεί να είναι υπέρμετρα αισιόδοξος για το επέκεινα, σε μια ομολογουμένως ταραγμένη περιοχή. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποβαθμιστεί η χθεσινή εξέλιξη και η απόφαση για εκεχειρία δεκαπέντε ημερών. Ωστόσο, στις διεθνείς σχέσεις ο ρεαλισμός σε συνδυασμό με την προβλεψιμότητα αποτελούν αναγκαίες εννοιες, ώστε οι σχετικές αναλύσεις να προσεγγίζουν την πραγματικότητα και η διεθνής κοινότητα να προετοιμάζεται για τις δύσκολες και παράλληλα σύνθετες επόμενες προκλήσεις....