Έχει ενδιαφέρον για τη βιβλιογραφία του Management το φαινόμενο της μετακίνησης στην ασφαλιστική αγορά διαφόρων στελεχών από εταιρεία σε εταιρεία και η ταμπέλα «ανεξάρτητοι»…
Αναρωτιέται κανείς αν αυτό είναι αποτέλεσμα αναγκαιότητας λόγω έλλειψης στελεχών ή είναι εμπόδιο ανάπτυξης αφού εξετασθεί το παρελθόν και το έργο ενός εκάστου.
Κατ’ αρχάς είναι δικαίωμα η ελευθερία επιλογής εργασίας και η ελευθερία τοποθέτησης στην ιεραρχία…
Από την άλλη πλευρά όμως είναι άξιο εξέτασης σε ευρύτερο προβληματισμό η συχνότητα αλλαγών για κάποιους όπως και το γεγονός της προφύλαξης των εταιρειών από «επιχειρησιακά και προσωπικά δεδομένα»…. Δε γνωρίζουμε λεπτομέρειες των ιδιωτικών συμβάσεων που υπογράφουν οι ενδιαφερόμενοι και τις δεσμεύσεις τους σε περίπτωση αποχώρησης. Πώς νιώθουν αυτοί που μένουν, μ’ αυτούς που φεύγουν; Τι γίνονται τα στρατηγικά σχέδια που ΕΓΝΩΡΙΖΕ και με ποια δεοντολογία κάθεται σε νέα τραπέζια με νέα απόρρητα;
Δε γνωρίζουμε αν κρίσιμο στοιχείο στην πρόσληψη είναι τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα ή τα «προς διαπραγμάτευση κρίσιμα στοιχεία του ανταγωνιστή»… Δε γνωρίζουμε «ποιες κρίσιμες ενέργειες» έγιναν πριν την πρόσληψη που πιθανόν «βοήθησαν» τον πρώην ανταγωνιστή και νυν εργοδότη. Πολλά τα ερωτηματικά…
Βέβαια είναι «διεθνής» πρακτική η αξιοποίηση από κυβερνήσεις προσώπων που κατείχαν θέσεις «κλειδιά» σε τράπεζες, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οίκους αξιολόγησης για προώθηση συμφερόντων τους. Η νομική κάλυψη είναι πάντα προσεκτική αλλά τίθεται εν αμφιβόλλω η «ηθική» αυτών των κινήσεων και η «αλλοίωση» των θεσμών.
Πρόσφατα παραδείγματα η ανάληψη θέσεων σε Διεθνείς Οργανισμούς και Υπουργεία Οικονομικών και κυρίως οι μετακινήσεις στελεχών μεταξύ AIG, Υπουργείου Οικονομικών ΗΠΑ, Deutche Bank, Standard and Poor’s, Morgan Stanley, Goldman Sachs, κλπ…
Ήδη άρχισε να φαίνεται «το έργο» της παρέας που ανακατεύουν χρηματιστήρια και κράτη. Το «παιγνίδι» δεν είναι «καθαρό». Κρίμα στο «λαουτζίκο» και τον «ασφαλιστάκο» των συναισθημάτων.
Και στο χώρο μας πολλές μετακινήσεις μας οδηγούν να σκεφτούμε αν ωφελούν ή ωφέλησαν τον κλάδο ή εταιρικά ή και προσωπικά οφέλη μόνο. Αυξήθηκαν τα μερίδια αγοράς ή «ροκανίστηκαν» ανταγωνιστές μόνο; Τι έργο άφησαν πίσω τους οι περιφερόμενοι;
Παραδείγματα τέτοιων μετακινήσεων στην τελευταία 15ετία, άλλα καλά, άλλα αμφίβολα είναι οι μετακινήσεις που γέμισαν την ασφαλιστική αγορά και όλοι μας τους γνωρίζουμε.
Έτσι φτάσαμε να κυβερνάνε «τα πόστα» διαφόρων σωματείων, επιτροπών και Διοικητικών συμβουλίων, άνθρωποι που έχουν μεγάλο βιογραφικό μεν, αλλά όχι ανάλογο έργο. Συνήθως συνδέονται με συγχωνεύσεις, πωλήσεις και ελάττωση μεριδίων της προηγούμενης εταιρείας τους. Οι περίφημοι «συνήγοροι του πολίτη και καταναλωτή» ουδέποτε ασχολήθηκαν με αυτό το θέμα που όμως αφορά χιλιάδες άτομα προσωπικό και χιλιάδες μετόχους που βλέπουν τις αξίες των μετοχών τους να «παίζονται» στα χέρια ελάχιστων…
Πάντοτε οι «από κάτω» που υφίστανται το κόστος των δυσμενών αλλαγών και την καταστροφή της ιεραρχίας αναρωτιούνται «καλά δεν είχαμε εμείς στελέχη» και πάντα μας «καπελώνουν»; Και οι συνδικαλιστές των «προνομίων» πάντα τρέχουν να προσφέρουν «γη και ύδωρ» στους νέους «φυτευτούς» έξωθεν…. Αυτοί «κουβαλάνε» τους δικούς τους και πάντα είναι πρόθυμοι να καταθέσουν τα «μυστικά» τους. Ψάχνοντας «πίσω» στα ψιλά γράμματα «ερμηνεύεις» και κινήσεις και αποφάσεις που «ευνοούν» ή όχι κάποιους… Όμως ο κ. Γενικός ξέρει περισσότερα και ποιος να μιλήσει…
Σήμερα βλέποντας το πολιτικό κατεστημένο αυτό που είχε την «εξουσία» και αλληλοϋποστηριζόταν σε βάρος του ελληνικού λαού μπορεί ένας ενδιαφερόμενος για τα ασφαλιστικά δρώμενα να δει ευκολότερα και το ρόλο της εξουσίας του ασφαλιστικού κατεστημένου.
Οι ευθύνες και η πληρωμή εκκρεμούν και στις δυο περιπτώσεις.
