Oι χώρες του Άξονα είχαν την ισχύ να εκδίδουν ως κατακτητές χρήμα, πράγμα που έκαναν, ενώ με τη συμφωνία της Ρώμης της 14ης Μαρτίου 1942 συνομολογήθηκε δάνειο για τα επιπλέον των εξόδων κατοχής ποσά που θα έπαιρναν οι αρχές κατοχής από την Τράπεζα της Ελλάδος. Πιο συγκεκριμένα, η Τράπεζα της Ελλάδος υποχρεώθηκε να δανείζει 25 εκατομμύρια μάρκα μηνιαίως στις αρχές κατοχής και για όλη τη διάρκειά της. Το συνολικό ποσό του δανείου εκπεφρασμένο σε δολάρια υπολογιζόταν από τον καθηγητή Άγγελο Αγγελόπουλο σε 3,5 δισ. σε αξίες του 1995. O ίδιος, προσθέτοντας έναν εύλογο τόκο 3%, υπολόγιζε την τότε παρούσα αξία του ποσού αυτού σε 13 δισ. δολάρια. Το δάνειο αυτό, που είναι ξεχωριστό ως απαίτηση από οποιεσδήποτε πολεμικές επανορθώσεις, δεν ξοφλήθηκε έως σήμερα, λόγω της διαίρεσης της Γερμανίας μεταπολεμικά και της έκλειψης του νομικού προσώπου που ήταν υπεύθυνο γι’ αυτό. Κατά καιρούς γίνονταν αναφορές στο δάνειο αυτό, με τις κυβερνήσεις της Oμοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ελλάδας να αποφεύγουν την άμεση ενασχόληση με την εκκρεμότητα. Η μεγάλη ευκαιρία για την ελληνική πλευρά να επιτύχει οριστική επίλυση του ζητήματος χάθηκε, όταν το 1990 η Γερμανία επανενώθηκε και η συμφωνία 4+2 που παραχώρησε στη Γερμανία τα πλήρη κυριαρχικά της δικαιώματα υπεγράφη ως «Συμφωνία» και όχι ως «Συνθήκη» Ειρήνης. Η Σοβιετική Ένωση συναίνεσε ως μέρος των 4 στη διαδικασία, επειδή της προσφέρθηκαν διμερώς από τη Γερμανία νέα οικονομικά ανταλλάγματα, ενώ η Πολωνία που έσπευσε, αν και μη συμμετέχουσα στους 4+2, να εκφράσει αντιρρήσεις, απέσπασε και αυτή στη συνεδρίαση των 4+2 της 17/7/90 οικονομικά ανταλλάγματα από τη Γερμανία. Η τότε ελληνική κυβέρνηση δεν έθεσε το ζήτημα, με αποτέλεσμα η χώρα να εξακολουθεί σήμερα να πιστεύει ότι υπάρχει εκκρεμότητα, ενώ η Γερμανία ισχυρίζεται ότι το θέμα δεν υφίσταται πλέον. Σίγουρα θα άξιζε να διερευνηθεί στο μέλλον από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αν η λαϊκή ρήση «ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου» έχει εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση ή όχι.

(Πηγή «Καθημερινή» ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔOΣΗ - 8 ΜΑΪOΥ 2011)


ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ
Oι Έλληνες οφείλουν να υπενθυμίζουν με νηφάλιο τρόπο με κάθε αφορμή το κατοχικό δάνειο που μας οφείλουν οι Γερμανοί. Το θέμα είναι λεπτό, αλλά αφορά και αυτούς που εργάζονται σε γερμανικές εταιρείες όπως η DAS, η ERGO, η ALLIANZ, η ARRAG, η Ατλαντική Ένωση. O Νότης Λαπατάς από την Ατλαντική Ένωση στις 3/10/1978 στο Baden-Baden Γερμανίας δεν δίστασε στο πλαίσιο επαγγελματικού συνεδρίου να μιλήσει για την Ελλάδα, τον πολιτισμό της, την προϊστορία της και τη φτώχεια της. Για να μην ξεχνάμε!

Αναδημοσίευση από το περιοδικό "Ασφαλιστικό ΝΑΙ", τεύχος 131, Μάιος-Ιούνιος 2011