Ανέκαθεν στόχος του Έλληνα ήταν να αποκτήσει ακίνητη περιουσία και μέρος αυτής να την ενοικιάσει και να αποκτήσει ένα σίγουρο εισόδημα, χωρίς πολλές υποχρεώσεις όπως πίστευε. Στην ιδέα του βέβαιου εισοδήματος βρέξει – χιονίσει, ο Έλληνας δεν μπόρεσε ποτέ ακόμα και μέχρι σήμερα να δει τις ζημιές που κρύβονται πίσω από ένα μισθωτήριο συμβόλαιο κατοικίας και να τις καταγράψει, ώστε να έχει εικόνα για το κόστος της ενοικίασης.

Το κράτος, ανέκαθεν είχε αντιληφθεί ότι από την δραστηριότητα αυτή μπορούσε να αντλήσει φορολογικά έσοδα και έτσι φρόντισε να στήσει τους κατάλληλους εισπρακτικούς μηχανισμούς. Δεν καθιέρωσε, παρά ταύτα ένα μηχανισμό προστασίας που να ασφαλίζει τους συμβαλλόμενους, στην περίπτωσή μας τον μισθωτή και τον εκμισθωτή, από ζημιές που προκαλούνται στην διάρκεια του μισθώματος και που μπορεί να οδηγήσουν τον ενοικιαστή ακόμα και στα δικαστήρια για καταβολές αποζημίωσης. Η επιχείρηση ενοικίασης κατοικιών από την άλλη διακόπτεται προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές. Ως αποτέλεσμα, το εισόδημα μηνών για τον ιδιοκτήτη – επιχειρηματία εξανεμίζεται μέσα σε λίγες μέρες με τα κέρδη πολλές φορές να μετατρέπονται σε ζημιές, ενώ ο ενοικιαστής όταν τελεσιδικίσει η υπόθεση, πληρώνει τις ζημιές για χρυσάφι.

Οι σύλλογοι ιδιοκτήτων από την μεριά τους ποτέ δεν έδειξαν να συζητούν κάτι ουσιαστικό με το κράτος ή με τις ιδιωτικές ασφαλιστικές προκειμένου να προστατέψουν τα μέλη τους από διακοπές εργασίας και απώλεια εισοδήματος. Αντίθετα παραμένουν στο να δίνουν συμβουλές χωρίς αντίκρισμα.

Σε άλλα κράτη της Ευρώπης τώρα όπως για παράδειγμα στην Γαλλία, η ασφάλιση κατοικίας είναι δια νόμου υποχρεωτική. Με άλλα λόγια ο ενοικιαστής είναι υποχρεωμένος να ασφαλίσει την κατοικία που ενοικιάζει. Ο νόμος προβλέπει την υποχρεωτική ασφάλιση –ελάχιστων ζημιών που προκλήθηκαν στον εκμισθωτή από τον μισθωτή στην διάρκεια της μίσθωσης και αυτό υπογράφεται κατά την συμφωνία της μίσθωσης του ακινήτου. Έτσι σύμφωνα με τους όρους και τους περιορισμούς του συμβολαίου, γίνεται και η αποζημίωση των ζημιών.

Εάν τώρα δεν υπάρξει ασφάλιση, ο ιδιοκτήτης του ακινήτου έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να καταγγείλει την σύμβαση και εφ’ όσον περιλαμβάνεται ως όρος στο μισθωτήριο συμβόλαιο που έχουν υπογράψει οι συμβαλλόμενοι. Ο ιδιοκτήτης παράλληλα έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει από τον ενοικιαστή μία βεβαίωση ότι είναι ασφαλισμένος, ωστόσο δεν έχει δικαίωμα να υποδείξει την ασφαλιστική εταιρεία που θα ασφαλιστεί ο ενοικιαστής.

Σημειώνεται ότι στις διατάξεις του νόμου περί υποχρεωτικής ασφάλισης του ενοικιαστή δεν υπάγονται οι κατοικίες που ενοικιάζονται για σεζόν, η δεύτερη κατοικία, τα καταλύματα, τα φουαγιέ, στέγαση προσωπικού.

Η ασφάλιση των χώρων τέλος που χρησιμοποιούνται για γκαράζ και για αποθήκες τροφίμων ή τα υπόγεια, περιλαμβάνεται στους όρους του ασφαλιστηρίου συμβολαίου χωρίς όμως αυτό να ισχύει πάντα.

*της Έλενας Ερμείδου