Αφήνω τα εφιαλτικά διεθνή, τα εσωτερικά τύπου «Village United» και τα δημοσκοπικά. Τα τελευταία αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία και έχουν γίνει κάτι σαν την καθημερινή πρόγνωση του καιρού.

Τα αφήνω γιατί ενώ ο ουρανός (για την ακρίβεια τα βουνά) έχει ήδη έχει πέσει στο κεφάλι μας, εμείς περιμένουμε να έρθει το καλοκαίρι. Γιατί ως γνωστόν, η Ελλάδα είναι καλοκαιρινή χώρα, και οι βροχές θα τελειώσουν.

Βέβαια, τότε θα αρχίσουν οι φωτιές. Και μετά θα ξαναβρέξει. Μπορεί και όχι.

Αλλά είναι βέβαιο ότι όταν θα βρέχει, θα βρέχει με «τροπικό» τρόπο.

Άρα, η Ελλάδα δεν είναι πλέον καλοκαιρινή χώρα. Είναι τροπική. Και όταν σταματήσει να βρέχει θα γίνει κάτι σαν την υποσαχάρια Αφρική.

Επί της ουσίας:

Μπορεί να φταίει η κλιματική αλλαγή, αλλά για όλα τα άλλα φταίμε εμείς, μόνοι μας.

Νομίζαμε ότι θα έχει πάντα καλοκαίρι. (Πρόκειται για γενική κουλτούρα, ένα πασπαρτού εργαλείο για τα μικρά καθημερινά μέχρι τα μεγάλα στρατηγικά). Το εργαλείο λέγεται «ντάξει να (π)ούμε».