Ήταν στο μακρινό 1974 , πενήντα χρόνια πριν , όταν δύο λέξεις απέκτησαν νέο νόημα :

Κίνημα και Αλλαγή .

Ο καθένας μας ερμήνευσε την προτεινόμενη ανατροπή σύμφωνα με τις προσδοκίες του , λόγω της ασάφειας που συνόδευσε τις λέξεις αυτές .

Στην πορεία , με υπόστρωμα τον έμφυτο ατομικισμό μας , πορευτήκαμε προς την καταστροφή , ως άθροισμα ατόμων μάλλον , παρά ως κοινωνία.

Στο πλαίσιο αυτό καθιερώθηκε και η έννοια της πλειοψηφούσας

μειοψηφίας , ( επί εδάφους προηγούμενων τραυμάτων ) μια καθαρά αντιδημοκρατική πεποίθηση.

Γι αυτό και τρέμω τώρα που ξανακούω τις δύο αυτές λέξεις.