Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) αναδιαμορφώνει με ταχύτητα τον τρόπο με τον οποίο ο κίνδυνος γίνεται κατανοητός, τιμολογείται και διαχειρίζεται, όμως ο ρυθμός υιοθέτησής της ξεπερνά τα υφιστάμενα πλαίσια διακυβέρνησης της AI. Νέα έρευνα από την τελευταία έκθεση Risk and Resilience της Willis, εταιρείας της WTW (NASDAQ: WTW), αναδεικνύει πώς η AI ενσωματώνεται ήδη στην αναδοχή, στις αποζημιώσεις, στην κυβερνοάμυνα και στη λήψη επιχειρησιακών αποφάσεων. Αυτή η αυξανόμενη ενσωμάτωση δημιουργεί νέες προκλήσεις γύρω από τη λογοδοσία, την ευθύνη και την ασφαλισιμότητα.

Η πρόκληση που αντιμετωπίζουν πλέον οι επιχειρήσεις είναι η υπεύθυνη υιοθέτηση της AI. Πολλοί οργανισμοί βασίζονται ήδη σε συστήματα τα οποία δεν μπορούν να ελέγξουν πλήρως, εμπιστευόμενοι αποτελέσματα που δεν αμφισβητούνται πάντοτε. Το αποτέλεσμα είναι μια διακριτική αλλά σημαντική μεταβολή στον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται, κατανέμεται και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενισχύεται ο κίνδυνος.

Βασικά συμπεράσματα:

• Η AI έχει ήδη ενσωματωθεί στην αναδοχή, στις αποζημιώσεις και στην κυβερνοάμυνα: Η έκθεση αυξάνεται ήδη σε πολλαπλές γραμμές εργασιών, ενώ ζητήματα ευθύνης, λογοδοσίας και ασφαλισιμότητας εξακολουθούν να εξετάζονται. Περισσότεροι από 700 εκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούν πλέον κορυφαία συστήματα AI κάθε εβδομάδα, ενσωματωμένα σε επιχειρησιακές υποδομές, επηρεάζοντας τις αλληλεπιδράσεις με πελάτες και τη λήψη αποφάσεων σε διοικητικό επίπεδο.
• Η αγορά μετατοπίζεται προς σαφέστερη κάλυψη κινδύνων AI: Η ασφαλιστική αγορά διαφοροποιείται, καθώς ορισμένοι ασφαλιστές και μεσίτες συνεχίζουν να βασίζονται σε παραδοσιακές διατυπώσεις συμβολαίων και σε παραδοχές «σιωπηρής AI» (silent AI), ενώ άλλοι εισάγουν ρητές καλύψεις AI και ενισχύουν τις απαιτήσεις αναδοχής που συνδέονται με πλαίσια διακυβέρνησης και ελέγχου.
• Ο κίνδυνος AI μετατρέπεται σε ζήτημα διακυβέρνησης και ευθύνης: Ορισμένες από τις πιο άμεσες επιπτώσεις της AI εμφανίζονται ήδη σε βασικές ασφαλιστικές διαδικασίες. Δεν αποτελεί πλέον κυρίως τεχνολογικό ζήτημα· έχει εξελιχθεί σε πρόκληση διακυβέρνησης, ευθύνης και ασφαλισιμότητας που εκτείνεται στη νομική θεωρία, στη ρύθμιση και στην επιχειρησιακή εποπτεία.
• Ο ρόλος των risk leaders: Ο κυβερνοκίνδυνος γίνεται ολοένα πιο προσαρμοστικός και δυσκολότερος στη μέτρηση. Το παγκόσμιο κόστος του κυβερνοεγκλήματος έχει αυξηθεί από περίπου 3 τρισ. δολάρια το 2015 σε εκτιμώμενα 10,5 τρισ. δολάρια ετησίως έως το 2025, αυξάνοντας την πίεση προς τους οργανισμούς να υιοθετήσουν ανίχνευση απειλών ενισχυμένη με AI και συνεχή κυβερνοπαρακολούθηση.

Ο Spike Lipkin, Chief AI Officer της Willis, δήλωσε:

«Η AI αναδιαμορφώνει ήδη το τοπίο του κινδύνου σε πραγματικό χρόνο, όμως πολλοί οργανισμοί προχωρούν χωρίς να κατανοούν πλήρως τα συστήματα στα οποία βασίζονται. Αυτό δημιουργεί ένα επικίνδυνο χάσμα μεταξύ καινοτομίας και εποπτείας. Οι επιχειρηματικοί ηγέτες πρέπει να αναγνωρίσουν ότι δεν πρόκειται πλέον μόνο για τεχνολογικό ζήτημα, αλλά για πρόκληση διακυβέρνησης, ευθύνης και εμπιστοσύνης. Όσοι παραμείνουν παθητικοί κινδυνεύουν να μείνουν πίσω τόσο σε επίπεδο ανθεκτικότητας όσο και ανταγωνιστικότητας. Οι ηγέτες πρέπει να βρίσκονται σε διαρκή επαγρύπνηση, να αμφισβητούν τα αποτελέσματα και να επενδύουν σε ισχυρά πλαίσια διακυβέρνησης που διασφαλίζουν διαφάνεια και λογοδοσία στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η AI.»

Μπορείτε να δείτε την πλήρη έκθεση εδώ