Γράφει ο Σ. Δ ΒΑΦΕΙΔΗΣ*

Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της ελληνικής γλώσσας είναι η δυνατότητά της να περιγράφει απόλυτα καταστάσεις, συναισθήματα, σχέσεις. Αυτή η δυνατότητά της στηρίζεται στη δύναμη των λέξεων, που πολλές από αυτές είναι πολυσήμαντες.

Μία εξ αυτών, η οποία μας συνοδεύει από την ημέρα της γέννησής μας, είναι η λέξη «παιδεία».

Λέγοντας «παιδεία» δεν εννοούμε μόνο την εκπαίδευση που λαμβάνουμε στο Δημοτικό, στο Γυμνάσιο, στο Λύκειο και στο πανεπιστήμιο, που αφορά στη «μορφωτική μας παιδεία».

Ούτε στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στο περιβάλλον μας, που αφορά στην «κοινωνική μας παιδεία».

Η λέξη «παιδεία», εκτός από πολυσήμαντη, είναι και ευρύτατη και λόγω αυτής της «ευελιξίας» της συνοδεύει πολλές πτυχές της καθημερινότητάς μας, άρα και της επαγγελματικής μας δραστηριότητας.

Πιστεύω ότι η λέξη αυτή «ακολουθεί» αλλά και χαρακτηρίζει όλους εμάς που η «προς το ζην» δραστηριότητά μας είναι η καθημερινή επαφή μας με τους ανθρώπους.

Και μας «συνοδεύει» από την επαγγελματική μας γέννηση, αυξάνοντας τις απαιτήσεις της όσο αναπτυσσόμαστε επαγγελματικά.

Ο «εν δυνάμει» ασφαλιστικός πράκτορας/ σύμβουλος πρέπει να έχει «μορφωτική παιδεία», έτσι ώστε όντας εκ-παιδευόμενος, να μπορεί να αντιλαμβάνεται την πολυεπίπεδη εκπαίδευσή του, προκειμένου να αισθανθεί και να γνωρίσει το νέο περιβάλλον και τις υψηλές απαιτήσεις του και να μπορέσει να χτίσει την καριέρα του και το μέλλον του.

Ο rookie ασφαλιστικός πράκτορας/σύμβουλος πρέπει να έχει και «κοινωνική παιδεία» για να μπορέσει να καλλιεργήσει επαγγελματικά τον κοινωνικό του κύκλο, αλλά και να τον επεκτείνει.

Ο πολυετής ασφαλιστικός σύμβουλος/ πράκτορας πρέπει να έχει επιπλέον και «επαγγελματική παιδεία», η οποία μεταφράζεται σε ένα μίγμα θεωρητικής εκπαίδευσης στην ασφαλιστική δραστηριότητα, μετουσίωσης της θεωρίας σε πράξη, αλλά και σε εμπειρική γνώση. Όλα αυτά τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά συνθέτουν το χαρακτηρισμό «σύμβουλος», που τόσο έχει ανάγκη στις μέρες μας ο σύγχρονος καταναλωτής και κυρίως ο κάθε υποψήφιος προς ασφάλιση.

Αντίστοιχα και ακόμα περισσότερα πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά του κάθε manager, ο οποίος έχει και πολύ μεγαλύτερη ευθύνη, δεδομένου ότι είναι ο πρώτος που προσφέρει την «επαγγελματική παιδεία» στους συνεργάτες του.

Οι αλλαγές που γίνονται καθημερινά στο χώρο μας προσπαθούν να εξαλείψουν τις κακόβουλες ενέργειες από τη μεριά των ασφαλιστικών πρακτόρων/συμβούλων, αλλά και να εξασφαλίσουν τους ασφαλισμένους. Ο σημαντικότερος τρόπος των αλλαγών έχει ως βάση τη γνώση, την εκπαίδευση η οποία είναι απαραίτητη για να μπορέσει ο κάθε επαγγελματίας να γνωρίσει στους ασφαλισμένους την εξέλιξη της ασφαλιστικής αγοράς, των προϊόντων αυτής, αλλά και των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων πέραν της λειτουργίας των προϊόντων και των καλύψεων.

Η ευεργετική λειτουργία της παιδείας φαίνεται διά μέσου των ετών. Και γίνομαι πιο αναλυτικός λέγοντας πως η πρώτη γενιά των ασφαλιστικών συμβούλων (οι ασφαλιστές) μάθαινε τα προϊόντα και προσπαθούσε να τα προωθήσει χωρίς σύστημα, χωρίς ιδιαίτερη εκπαίδευση στην επικοινωνία, σε ένα άγουρο αγοραστικό κοινό, που η μόνη ασφάλεια που ίσως γνώριζε το τελευταίο ήταν αυτή του ηλεκτρικού πίνακα. Τα ασφαλισμένα αυτοκίνητα φάνταζαν με ΑΤΙΑ (UFO στα ελληνικά!!!) και η ασφάλεια Ζωής (κεφάλαιο θανάτου) ήταν το απόλυτο και άμεσο διαβατήριο προς την εξώπορτα.

Αρχές του 1980 άρχισαν οι εκπαιδεύσεις των ασφαλιστών που εμπλούτισαν τις γνώσεις τους και με επικοινωνιακές δεξιότητες. Ευτυχώς είχα την τύχη ο πατέρας μο, να είναι ένας από τους πρώτους εκπαιδευτές ασφαλιστικών συμβούλων και έτσι μπορώ να πω ότι έχω από πρώτο χέρ, άποψη για την εξέλιξη της ασφαλιστικής αγοράς και στον οποίο οφείλω την επαγγελματική μου πορεία.

Εμείς, οι επαγγελματίες του 2023, οφείλουμε ένα τεράστιο ευχαριστώ σε αυτή τη γενιά, διότι δεν δίστασε να γνωρίσει στην ασφαλιστικά αναλφάβητη ελληνική κοινωνία την αξία της ασφάλισης. Ουσιαστικά «παίδευσε» την ελληνική κοινωνία και αγορά και προλείανε το έδαφος, φτάνοντας στο σημείο ο ασφαλιστικός χώρος στις μέρες μας να αποτελεί επιλογή των μαθητών της Γ’ Λυκείου και να διδάσκεται στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Νομίζω ότι τα όλα παραπάνω δείχνουν την αξία της παιδείας και κάποια από τα επίπεδά της. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που έχει η παιδεία είναι ότι έχει αρχή, αλλά δεν έχει τέλος, είναι ατέρμονη και μαγική. Όσο τη γνωρίζεις τόσο σε τραβάει και όσο εξελίσσεται ο κόσμος τόσο εξελίσσεται κι αυτή και άλλο τόσο πρέπει να εξελισσόμαστε και εμείς.

Η παιδεία, η εκπαίδευση δεν αφορά μόνο σε εμάς. Αφορά και στους ασφαλισμένους. Γι’ αυτό και πλέον στις επαφές μας πρέπει να είμαστε ακόμα καλύτερα «διαβασμένοι» και καθόλου εφησυχασμένοι, για να μπορέσουμε να υπερασπιστούμε την ασφαλιστική μας πορεία και την επαγγελματική μας φήμη, αφού το αγοραστικό κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε είναι αρκετά ενημερωμένο πάνω στο αντικείμενό μας.

Τέλος, θα αναφέρω επιγραμματικά (γιατί είναι τεράστιο θέμα) ότι η παιδεία έχει και την πτυχή της «συναδελφικής παιδείας» και αυτή και ορίζεται, αλλά και περιορίζεται στον επαγγελματικό σεβασμό μεταξύ των επαγγελματιών του χώρου μας.

Η παιδεία είναι ένα θέμα τόσο ευρύ, που μέσα σε μερικές γραμμές είναι αδύνατον να αναπτύξει κάποιος τις απόψεις του για κάθε μία κατηγορία της.

Για αυτό θα κλείσω την τοποθέτησή μου με μια πρόταση που πιστεύω ότι αγκαλιάζει όλες τις πτυχές της:

Όλα είναι θέμα παιδείας

ΥΓ.: Ευχαριστώ πολύ τον επί σειράς δεκαετιών αδελφικό μου φίλο Ε. Στυλιανίδη.

Εύχομαι σε όλες και όλους καλή και ανοδική πορεία.

Σ. Δ ΒΑΦΕΙΔΗΣ*

Ο Στέλιος Βαφείδης είναι διακεκριμένος ασφαλιστικός Σύμβουλος της Εθνικής Ασφαλιστικής, με +20ετή εμπειρία στον ασφαλιστικό χώρο. Έχει πλούσια εμπειρία σε εκπαιδεύσεις νέων ομάδων, είναι εισηγητής σε σεμινάρια και παράλληλα κάτοχος βραβείων τίτλων και διακρίσεων. Η συνεχής εκπαίδευση, ενημέρωση και η συμμετοχή σε Διεθνή Συνέδρια, τον διακρίνει. Είναι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, έχει παρακολουθήσει πλήθος σεμιναρίων, μιλά Αγγλικά και Γαλλικά και έχει ως ενδιαφέροντα το μπάσκετ, τα ταξίδια και τον κινηματογράφο.

ΠΗΓΗ: ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΑΙ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

Για μεγέθυνση πατήστε ΕΔΩ