Δεν ισχυρίζομαι ότι δε θα πρέπει οι ασφαλιστικές εταιρείες να προσφέρουν επενδυτικά ή αποταμιευτικά προγράμματα, αλλά αυτό θα έπρεπε να είναι η δευτερεύουσα δραστηριότητα αφού πρώτα εξασφαλίζουμε στον πελάτη μας τις ανάγκες καλύψεων για τους κινδύνους που απειλούν το εισόδημά του και τις συνέπειες θανάτου, της ανικανότητας και όλων των υπόλοιπων κινδύνων που μπορούμε να καλύψουμε.
Τα παραπάνω τονίζει στο αφιέρωμα του περιοδικού "Ασφαλιστικό ΝΑΙ" για τις ασφάλειες ζωής και προστασίας ο κ. Γιάννης Βιολάρης της Solutions 4U Insurance Agents & Consultants Ltd.

Μπαίνοντας στην ασφαλιστική βιομηχανία, έμαθα πως η ασφάλεια ζωής είναι το εργαλείο το οποίο θα προστατεύσει την οικογένεια στην περίπτωση που φύγει από τη ζωή αυτός ο οποίος κερδίζει το εισόδημα. Ακόμη σοβαρότερο πρόβλημα μπορεί να δημιουργηθεί στην περίπτωση μόνιμης ολικής ανικανότητας για εργασία, αφού, πέραν της απώλειας του εισοδήματος της οικογένειας, δημιουργούνται ανάγκες και έξοδα για να παραμείνει στη ζωή το άτομο με τη μόνιμη ολική ανικανότητα. Υπήρχαν, βέβαια, και κάποια άλλα ωφελήματα τα οποία θα μπορούσαν να προστεθούν στο συμβόλαιο, όπως νοσοκομειακά, ατυχήματα, αντικατάσταση εισοδήματος κ.ά.

Τα πιο πάνω αποτελούσαν την πρώτη και βασική προτεραιότητα για ασφαλιστική κάλυψη. Εάν το διαθέσιμο εισόδημα το επέτρεπε, τότε και μόνο θα μπορούσαμε να προσθέσουμε το πλεονάζον ποσό ως αποταμίευση, με στόχο να καλυφθούν ανάγκες δημιουργίας κεφαλαίου, όπως σπουδές, συμπληρωματική σύνταξη και άλλα.

Σιγά σιγά, μέσα από τα χρόνια, το σκηνικό άλλαξε. Σήμερα οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι διαμεσολαβητές εξετάζουν το επενδυτικό προφίλ του υποψήφιου πελάτη, προτείνουν επενδύσεις και φοροαπαλλαγές. Σε κάποιες περιπτώσεις μειώνουν τις καλύψεις ζωής στο ελάχιστο αποδεκτό, ούτως ώστε τυχόν αποδόσεις των επενδύσεων να καταλήξουν σε υψηλότερο ποσό κατά την εξαγορά του συμβολαίου ή στη λήξη του.

Μπήκα πριν από λίγες μέρες στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Ασφαλιστικών Εταιρειών Κύπρου για να δω κατά πόσον έχει αυξηθεί ή όχι η ασφαλιστική συνείδηση των Κυπρίων. Αυτό θα μπορούσαμε να το συμπεράνουμε αφαιρώντας από τις ασφαλιστικές καλύψεις τις καλύψεις οι οποίες έχουν προσφερθεί από τις τράπεζες -συνήθως για κάλυψη δανειακών υποχρεώσεων- και στη συνέχεια διαιρώντας τις καθαρές καλύψεις με τον πληθυσμό και συγκρίνοντας με τα αποτελέσματα προηγούμενων ετών.
Με έκπληξη διαπίστωσα ότι το ύψος των καλύψεων δεν θεωρήθηκε σημαντικό για να συμπεριλαμβάνεται στα αποτελέσματα των ασφαλιστικών εταιρειών. Υπήρχαν στοιχεία για τις αποδόσεις των επενδυτικών ταμείων, ο αριθμός των νέων συμβάσεων, τα εισπραχθέντα ασφάλιστρα κ.λπ. Όχι, όμως, στοιχεία για τις καλύψεις ζωής.

Όταν η βιομηχανία αναφέρεται σε αύξηση εργασιών, αναφέρεται στην αύξηση των εισπραχθέντων ασφαλίστρων. Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο αξιολογούνται και οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές. Η αύξηση της ασφαλιστικής συνείδησης φαίνεται πως δεν είναι στόχος κανενός.
Διαχρονικά οι θάνατοι στην Κύπρο του ενός εκατομμυρίου κατοίκων ανέρχονται στις 5.000 έως 6.000 ετησίως. Ο αριθμός των περιπτώσεων αποζημίωσης από ασφαλίσεις ζωής, περιλαμβανομένων των τραπεζικών εργασιών, ανέρχεται περίπου στις 600, με μέσο ποσό κάλυψης γύρω στις €60.000 ανά περίπτωση. Αυτή είναι η ασφαλιστική συνείδηση που αποτυπώνεται. Το ότι ξεπεράσαμε σε ασφάλιστρα ζωής το1,9% του ΑΕΠ δεν μου λέει τίποτε άλλο παρά μόνο πόσα ασφάλιστρα εισέπραξαν οι ασφαλιστικές εταιρείες.

Μήπως έχουμε αποπροσανατολιστεί; Το πλεονέκτημα της βιομηχανίας είναι πρωτίστως οι καλύψεις τις οποίες μπορεί να προσφέρει και αυτό δεν μπορεί να το κάνει κανείς άλλος παρά η ασφαλιστική βιομηχανία. Στο χώρο των επενδύσεων υπάρχουν καλύτεροι από εμάς και δεν είναι άλλοι από αυτούς στους οποίους απευθύνονται και οι ασφαλιστικές εταιρείες για τις επενδύσεις των ασφαλιστικών τους ταμείων.

Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν θα πρέπει οι ασφαλιστικές εταιρείες να προσφέρουν επενδυτικά ή αποταμιευτικά προγράμματα, αλλά αυτό θα έπρεπε να είναι η δευτερεύουσα δραστηριότητα και ενδιαφέρον, αφού πρώτα εξασφαλίζουμε στον πελάτη μας τις ανάγκες καλύψεων για τους κινδύνους που απειλούν το εισόδημά του και τις συνέπειες του θανάτου, της ανικανότητας και όλων των υπόλοιπων κινδύνων που μπορούμε να καλύψουμε. Αν αυξάνεται ή όχι η ασφαλιστική συνείδηση, είναι το αποτέλεσμα της στρατηγικής και των ενεργειών της ασφαλιστικής βιομηχανίας, η οποία έχει την αποκλειστική ευθύνη γι’ αυτό.
Να προσεγγίζουμε τον πελάτη για να μας δίνει €1.000 ετησίως και σε 30 χρόνια, υπό προϋποθέσεις, να του επιστρέψουμε €40.000, λαμβάνοντας υπόψη και τις φοροαπαλλαγές, αυτό ίσως είναι καλό. Δεν ξέρω εάν αυτό είναι καλή επένδυση, αλλά οπωσδήποτε δεν είναι ασφάλεια ζωής ούτε προστασία της οικογένειας.

Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι €60,00, που αποτελεί τη μέση αποζημίωση στην Κύπρο, είναι ικανοποιητικό ποσό. Εάν, όμως, κάποιος οικογενειάρχης κερδίζει €25.000 ετησίως και είναι σήμερα 35 ετών -άρα του υπολείπονται άλλα 30 χρόνια να εργαστεί-, πόσο ικανοποιητικό φαίνεται αυτό το ποσό; Χωρίς να λάβουμε υπόψη αυξήσεις στο μισθό ή τον πληθωρισμό, αυτός ο οικογενειάρχης θα κέρδιζε στη διάρκεια της ζωής του περίπου €750.000. Με βάση τα εισοδήματα αυτά, έχει κάνει τα όνειρά του και το σχεδιασμό για το μέλλον της οικογένειάς του. Πόση ασφαλιστική κάλυψη νομίζετε πως θα έπρεπε να έχει, έτσι που σε περίπτωση απρόοπτου θανάτου η οικογένειά του να μην επηρεαστεί και οικονομικά, πέραν της απώλειας του συζύγου ή πατέρα; Νοείται πως ό,τι ισχύει για τον σύζυγο και πατέρα ισχύει και για τη σύζυγο και μητέρα.
Βρισκόμαστε, πιστεύω, σε μια κρίσιμη στιγμή όπου θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο μας. Έναν ρόλο ουσιαστικό, στον οποίο κανείς άλλος δεν μπορεί να μας αντικαταστήσει και ο οποίος έχει τόσα πολλά να προσφέρει στην κοινωνία και τους επαγγελματίες του κλάδου.

Για μεγέθυνση πατήστε εδώ

Ποιος είναι ο Γιάννης Βιολάρης
Είναι στην ασφαλιστική βιομηχανία από το 1980. Πρώην πρόεδρος των εταιρειών LIMRA για Κύπρο και Ελλάδα και μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Αφυπηρέτησε πρόωρα από τη Eurolife Ltd ως αναπληρωτής γενικός διευθυντής και διευθυντής Πωλήσεων και Marketing. Το βιβλίο του για το Bankassurance είχε επιλεγεί από τη Munich-re, εκδόθηκε και κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο. Το 2013 ίδρυσε την εταιρεία ασφαλιστικής πρακτόρευσης Solutions 4U Insurance Agents & Consultants Ltd, η οποία αριθμεί σήμερα πολλούς συνεργάτες τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, προσφέροντας ασφαλιστικές λύσεις για κάθε ανάγκη. Εξειδικεύεται, επίσης, στις ανάγκες των διοργανωτών ταξιδίων και στα ταξίδια. Προωθεί κατ’ αποκλειστικότητα την ταξιδιωτική ασφάλιση VoygeShield, την οποία προγραμματίζει να αναπτύξει σε όλη την Ευρώπη.