Γράφει ο Στυλιανός Δ. Βαφείδης, I.C.F.A, MDRT Member, LIMRA Life Member*

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, το επάγγελμα του ασφαλιστικού συμβούλου ήταν ένα επάγγελμα πολλά υποσχόμενο το οποίο μέσα στην τελευταία οικονομική κρίση, κατάφερε πολλά πράγματα.

Πρώτα από όλα άρχισε να εξασφαλίζει το μέλλον του μέσου Έλληνα μέσω των προγραμμάτων αποταμίευσης και σύνταξης.

Δεύτερον διαφύλαξε την αξιοπρέπεια του Έλληνα, φροντίζοντας την υγεία του μεριμνώντας για την νοσηλεία του σε ιδιωτικά ιδρύματα με εξαιρετικές συνθήκες νοσηλείας.

Τρίτον σε αντίθεση με όλα τα επαγγέλματα που απομάκρυναν εργαζομένους, προσέφερε θέσεις εργασίας στους Έλληνες, ανεξαρτήτου ηλικίας, με αξιοπρεπείς αμοιβές.

Αναβάθμισε την θέση του στην ελληνική κοινωνία, με εξετάσεις απόκτησης άδειας ασφαλιστικού διαμεσολαβητή για τους νέους ασφαλιστές, αλλά εδραίωσε τους παλαιοτέρους με επαναπιστοποιήσεις των γνώσεων τους.

Τα όπλα του Έλληνα ασφαλιστικού διαμεσολαβητή ενισχύθηκαν επιπλέον από τις εκπαιδεύσεις τους, οι οποίες ξεκινούν από την πρώτη μέρα που θα ενταχθεί σε υποκατάστημα ασφαλιστικής εταιρίας.

Με όλα τα παραπάνω και με το μεράκι της κοινωνικής προσφοράς, καταφέραμε όλοι να επιβιώσουμε της οικονομικής κρίσης, που τόσο βίαια άλλαξε τα standards της ελληνικής κοινωνίας. Επιπρόσθετα η ασφαλιστική βιομηχανία «έγραφε» κάθε χρόνο κέρδη, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων.

Σίγουρα δεν ήταν μια ρόδινη περίοδος, όμως τα μαγαζιά και οι επιχειρήσεις λειτουργούσαν με μικρότερους ρυθμούς ίσως, με χαμηλότερα κέρδη σίγουρα, αλλά με συγκεκριμένες ανάγκες, που έπρεπε να καλυφθούν από εμάς, τους ασφαλιστές.

Προσαρμοστήκαμε με επιτυχία και γρήγορα και καταφέραμε να σταθούμε και να αντισταθούμε στην οικονομική δυσλειτουργία της χώρας μας.

Και ξαφνικά και ενώ όλα έχουν βρει κάποιο ρυθμό, παραγωγής και εισπράξεων εμφανίζεται τον Δεκέμβριο του 2019, ο αόρατος εχθρός ο Covid-19.

Το πρώτο πράγμα που μας στέρησε η πανδημία είναι η παύση λειτουργίας της αγοράς. Τα καταστήματα είναι κλειστά, οι άνθρωποι δεν κυκλοφορούν στους δρόμους, η μετακίνηση γίνεται υπό προϋποθέσεις και πάνω από όλα ο φόβος για το αύριο είναι δίπλα μας.

Όταν συναντάς στον δρόμο συμπολίτες από απόσταση, διακρίνεις πίσω από τις χειρουργικές μάσκες που φορούν οι περισσότεροι, τον φόβο.

Και φυσική απόρροια των παραπάνω, η παύση της επαγγελματικής προσωπικής επαφής. Έτσι σίγουρα η νέα παραγωγή μειώνεται ή και εκμηδενίζεται, η εύρεση νέων υποψηφίων πελατών φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας, οι εκπαιδεύσεις που έχουμε κάνει μέχρι τώρα είναι ανήμπορες να αποτελέσουν αντίμετρα στην νέα κατάσταση, αφού κανείς μας μέχρι και σήμερα δεν έχει αντιμετωπίσει αντίστοιχη περίπτωση στο παρελθόν.

Και πίσω από όλα τα παραπάνω παραμονεύει ο χειρότερος εχθρός του ασφαλιστικού συμβούλου, η απογοήτευση.

Τι κάνουμε σήμερα για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αύριο;

Με ποιόν τρόπο μπορούμε να αντιδράσουμε; 

Έχουμε όπλα να αντιμετωπίσουμε τον «αόρατο εχθρό»;

Πάντα σε κάθε αρνητική περίοδο υπάρχουν και διάφορα θετικά στοιχεία, τα οποία κάποια είναι γενικώς αποδεκτά και κάποια είναι τελείως υποκειμενικά.

Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να παραμείνουμε υγιής και να πειθαρχήσουμε απόλυτα στις οδηγίες που ακούμε καθημερινά.

Σε δεύτερο βήμα είναι να δούμε πόσο καλά γνωρίζουμε τα προϊόντα που προσφέρουμε, διότι σίγουρα θα γίνουμε αποδέκτες τηλεφωνημάτων και γενικότερης επικοινωνίας από το πελατολόγιο μας, που θα μας ρωτούν λεπτομέρειες για τις καλύψεις των συμβολαίων τους. Εδώ θα δώσουμε και τις πρώτες εξετάσεις μας σχετικά με το πόση «ασφάλεια» μπορούμε να τους μεταδώσουμε με τις απαντήσεις μας.

Τρίτο είναι να βρούμε χρόνο για τους εαυτούς μας και να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Η αυτοκριτική αποτελεί ένα σημαντικό φάρο ανασυγκρότησης των δυνάμεων μας. Ας δούμε τις αδυναμίες μας και ας προσπαθήσουμε εκμεταλλευόμενοι τον χρόνο που μας επιβλήθηκε να ισχυροποιηθούμε γνωστικά.

Τέταρτον είναι να «βρεθούμε» δίπλα στους ασφαλισμένους μας. Ας αισθανθούν την υποστήριξη μας, για να μπορέσουμε να έχουμε όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες και κατ’ επέκταση να στηρίξουμε το εισόδημά μας.

Πέμπτον είναι να εξαντλήσουμε όλους τους σύγχρονους επικοινωνιακούς τρόπους, προκειμένου να αντικαταστήσουμε την φυσική μας παρουσία με την εικόνα, την βιντεοκλίση και το mail.

Ο δρόμος που χαράζει η πανδημία είναι μακρύς και σίγουρα όχι εύκολος. Μπορούμε να αντιδράσουμε και μέρα με την μέρα θα βρίσκουμε και άλλους τρόπους για να ξεπερνάμε τα εμπόδια που μας «στήνει» ο νέος μας αντίπαλος. 

Αν κάποιοι μέχρι σήμερα χαρακτήριζαν την δουλειά μας εμφαντικά ως λειτούργημα, τώρα θα πω πως είναι ουσιαστικά λειτούργημα.

Ας φροντίσουμε πρωτίστως να είμαστε όλοι υγιείς και σύντομα όλα αυτά που βιώνουμε αυτή την χρονιά θα είναι μια δυσάρεστη ανάμνηση, η οποία όμως θα μας έχει δώσει μαθήματα και θα μας έχει υπενθυμίσει την ανθρώπινη φύση μας, η οποία όσο ισχυρή κι αν είναι, παράλληλα είναι και απίστευτα εύθραστη!

Καλή δύναμη σε όλους!

^{Πολλές φορές οι άνθρωποι γονατίζουν όταν η μοίρα τους πατάει σκληρά!}

*Ποιος είναι ο Στέλιος Βαφείδης;

Ο διακεκριμένος ασφαλιστικός πράκτορας Στέλιος Βαφείδης, ξεκίνησε την πορεία του στον ασφαλιστικό κλάδο πριν από 20 και πλέον χρόνια, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα Θεολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Τα χρόνια αυτά παρακολούθησε και συμμετείχε σε πλήθος συνεδρίων και σεμιναρίων της ασφαλιστικής αγοράς, ενώ πολλές φορές έχει διακριθεί για την υψηλή παραγωγικότητά του.

Συγκεκριμένα είναι ισόβιο μέλος της  LIBRA, έχει συμμετάσχει σε όλα συνέδρια  λόγω υψηλής παραγωγικότητας, έχει λάβει τη διάκριση του Top Cross Seller στην International Life, όπου είναι και η μοναδική που έχει αποδοθεί στα 60 χρόνια λειτουργίας του ομίλου και πλέον είναι  Διακεκριμένος Ασφαλιστικός Πράκτορας της Εθνικής Ασφαλιστικής.

Στη σταδιοδρομία του έχει υπηρετήσει την ασφαλιστική αγορά από διάφορες θέσεις. Στην International Life κατείχε αυτές του Διευθυντή  Υποκαταστήματος Καλαμάτας, του Unit Manager – Trainer , του Business Development Manager και του υπεύθυνου πωλήσεων μεγάλων εταιρικών πελατών ενώ πλέον είναι Διακεκριμένος Ασφαλιστικός Πράκτορας της Εθνικής Ασφαλιστικής.