Τα χρηματοοικονομικά μεγέθη στη χρήση 2019 των ασφαλιστικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην εγχώρια αγορά και εποπτεύονται από την Τράπεζα της Ελλάδος σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία “Φερεγγυότητα ΙΙ” επηρεάστηκαν από το περιβάλλον των χαμηλών επιτοκίων.

Όπως τονίζεται στην έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το έτος 2019 (δείτε εδώ), η καμπύλη επιτοκίων μηδενικού κινδύνου της οποίας ένα μεγάλο μέρος παρέμεινε σε αρνητικά επίπεδα οδήγησε σε σημαντικές αυξήσεις των τεχνικών προβλέψεων, ιδίως αυτών που σχετίζονται με μακροχρόνιες υποχρεώσεις. Αντίθετα, θετικά επέδρασε ο περιορισμός των πιστωτικών περιθωρίων καθώς επέφερε αύξηση της αξίας των  ομολογιών που διακρατούν οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις στα χαρτοφυλάκιά τους. Αναφορικά με τις ασφαλίσεις κατά ζημιών, παρατηρήθηκε, για πρώτη φορά μετά από αρκετά έτη, αύξηση της συχνότητας ζημιών στον κλάδο αστικής ευθύνης οχημάτων, η οποία οδήγησε σε αντίστοιχη αύξηση του ύψους των επισυμβασών ζημιών.

Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις υπερκαλύπτουν την κεφαλαιακή απαίτηση φερεγγυότητας (SCR), η οποία, σύμφωνα με το πλαίσιο, σχηματίζεται με στόχο την κάλυψη ακραίων γεγονότων και κινδύνων. Τα επιλέξιμα κεφάλαια της εγχώριας ασφαλιστικής αγοράς σε ποσοστό 96% ταξινομούνται στην υψηλότερη κατηγορία ποιότητας (Κατηγορία 1).

Με στόχο τη μείωση των συνολικών τους κεφαλαιακών απαιτήσεων και την προσαρμογή στο περιβάλλον αρνητικών επιτοκίων, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις ενέτειναν περαιτέρω την προσπάθεια περιορισμού των εγγυήσεων που παρέχουν στα ασφαλιστικά προϊόντα ζωής, ενίσχυσαν τις πρακτικές συντονισμού των επενδύσεών τους με τις υποχρεώσεις τους, ενώ παράλληλα συνέχισαν τις προσπάθειες διαμόρφωσης νέων ευέλικτων νοσοκομειακών προϊόντων ασφάλισης με δυνατότητα ετήσιου επαναπροσδιορισμού των ασφαλίστρων. Τέλος, με σκοπό τον περιορισμό του κόστους, την επίσπευση των αποφάσεων   ασφάλισης και την καλύτερη αξιολόγηση των κινδύνων που αναλαμβάνουν, προχώρησαν σε αυτοματοποίηση της επικοινωνίας με τους πελάτες τους.

Σύμφωνα με την Έκθεση, σημαντικές εξελίξεις πραγματοποιήθηκαν όσον αφορά το εποπτικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα, το Νοέμβριο του 2019 δημοσιεύθηκε ο νέος κανονισμός ΕΕ 2019/2088 σχετικά με τις υποχρεώσεις γνωστοποίησης αειφορίας στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Στο πεδίο εφαρμογής του περιλαμβάνονται οι ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις που διαθέτουν επενδυτικά προϊόντα βασιζόμενα στην ασφάλιση ή πανευρωπαϊκά  συνταξιοδοτικά προϊόντα, καθώς και οι διαμεσολαβητές που παρέχουν συμβουλές για επενδυτικά προϊόντα βασιζόμενα στην ασφάλιση.

Τα κριτήρια καθορισμού μιας επένδυσης ως αειφόρου προσδιορίζονται με βάση την αρχή της μη σοβαρής βλάβης στην επίτευξη ενός περιβαλλοντικού ή κοινωνικού στόχου.

Με τις διατάξεις της νέας Οδηγίας (ΕΕ) 2019/2177 για την τροποποίηση της Οδηγίας 2009/138/ΕΚ (Φερεγγυότητα ΙΙ) σχετικά με την ανάληψη και άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης, εισάγεται ο θεσμός της “πλατφόρμας συνεργασίας” για την ενίσχυση των εργαλείων τα οποία διαθέτουν οι εποπτικές αρχές για την αποτελεσματικότερη εποπτεία των διασυνοριακών εργασιών.

Η Έκθεση αναφέρει επίσης, ότι η ελληνική ασφαλιστική αγορά χαρακτηρίζεται από σημαντική συγκέντρωση, ιδιαίτερα στις επιχειρήσεις που ασκούν εργασίες ασφαλίσεων ζωής και στις επιχειρήσεις που ασκούν ταυτοχρόνως ασφαλίσεις ζωής και κατά ζημιών.  Αντιμετωπίζει δε σημαντικές προκλήσεις ως αποτέλεσμα της χρήσης της ψηφιακής τεχνολογίας αλλά και των νέων συνθηκών όπως διαμορφώνονται από την κλιματική αλλαγή. Ειδικότερα, η ψηφιακή τεχνολογία σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες απαιτήσεις των πελατών για εξατομικευμένη εξυπηρέτηση, δημιουργούν πρόσφορες συνθήκες για την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στην ανάπτυξη καινοτόμων λύσεων στην παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών.

Τελος, στο πλαίσιο του μετριασμού των οικονομικών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις αναμένεται να συμβάλουν τόσο ως θεσμικοί επενδυτές όσο και ως πάροχοι ασφαλιστικών καλύψεων έναντι καταστροφών από φυσικά γεγονότα που επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή. Ταυτόχρονα όμως υφίστανται και οι ίδιες τις επιπτώσεις από αυτήν, αφού τόσο οι κίνδυνοι από τις φυσικές καταστροφές όσο και οι κίνδυνοι από τη μετάβαση της οικονομίας σε οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα επηρεάζουν όλα τα στοιχεία του επιχειρηματικού τους μοντέλου, όπως τα ασφάλιστρα που λαμβάνουν, τις τεχνικές προβλέψεις για μελλοντικές πληρωμές αποζημιώσεων, τις επενδύσεις τους, την αξία των περιουσιακών τους στοιχείων και τα αναγκαία κεφάλαιά τους.