Είναι  γνωστό πως ο ασφαλιστικός κλάδος στην Ελλάδα παρουσιάζει, διαχρονικά, σημαντική υστέρηση έναντι των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (0,3% συμμετοχή στο σύνολο παραγωγής Insurance Europe των 3.500 περίπου ασφαλιστικών επιχειρήσεων, 350 ευρώ κατά κεφαλήν ασφάλιστρα έναντι 2.000 ευρώ του μέσου όρου στην ΕΕ, περίπου 2% ποσοστό ασφαλίστρων επί του ΑΕΠ της χώρας έναντι του περίπου 8% κατά μέσο όρο στις χώρες της ΕΕ). Με βάση τα στοιχεία αυτά, είναι προφανές πως η εγχώρια  ασφαλιστική αγορά έχει τεράστιες προοπτικές ανάπτυξης.

Είναι επίσης γνωστό πως η νέα κοινωνικο-οικονομική κατάσταση που διαμορφώνεται μετά τη 10ετή οικονομική κρίση, δημιουργεί νέες θετικές προκλήσεις για την ασφαλιστική αγορά. Απαιτούν όμως μια διαφορετική, σύγχρονη και πιο τεχνοκρατική προσέγγιση του θεσμού της Ιδιωτικής Ασφάλισης.

Για την αναβάθμιση - ανάπτυξη αυτής της ανώριμης αγοράς, πρέπει να αντιληφθούμε πως το βασικό μήνυμα των εξελίξεων, είναι εκσυγχρονισμός και ουσιαστική μεταρρύθμιση. Είναι ανάγκη να υπάρξει εξορθολογισμός στο πνεύμα της ευρωπαϊκής πρακτικής εμπειρίας.

Οι διάφορες συζητήσεις για τη συμμετοχή της Ιδιωτικής Ασφάλισης σε συνεργασία με τη Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση, σε θέματα συντάξεων, υγείας και αντιμετώπισης των οικονομικών συνεπειών από φυσικές καταστροφές, δημιουργούν βάσιμες ελπίδες αναβάθμισης της αγοράς. Ωστόσο, αυτή η αναβάθμιση δεν μπορεί απλά και μόνο να επέλθει με συντεχνιακές πρωτοβουλίες της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος ή με παρεμβάσεις του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου ή με τυπική γραφειοκρατική συμμόρφωση στο νομοθετικό πλαίσιο ή με επιμόρφωση Ασφαλιστών επί κλασικών ασφαλιστικών προϊόντων. Ειδικότερα, χρειάζονται:

• Τεχνοκράτες με ευρύτερη εμπειρία και εξειδικευμένη τεχνογνωσία, που να λειτουργήσουν ως ανεξάρτητοι αντικειμενικοί Σύμβουλοι της Πολιτείας στους διάφορους κλάδους ασφαλίσεων. 
• Ευέλικτο θεσμικό και ευνοϊκό φορολογικό πλαίσιο που, χωρίς πολιτικές ιδεοληψίες, να βοηθά στην ανάπτυξη της Ιδιωτικής Ασφάλισης.
• Βελτίωση της ποιότητας αλλά και του κόστους της ασφάλισης υπέρ του Καταναλωτή. Προς τούτο, πέρα από την υιοθέτηση σύγχρονων τεχνολογικών εφαρμογών, θα μπορούσε να γίνει και μείωση του 15% φόρου ασφαλίστρων, τη στιγμή που σε παρόμοιες αγορές της ΕΕ το ποσοστό αυτό είναι πολύ χαμηλότερο (Ρουμανία, Λιθουανία, Κύπρος 0%, Βουλγαρία 2%, Ισπανία 6%, Πορτογαλία 9%).
• Ευρύτερη ενημέρωση όχι μόνο των Καταναλωτών για τα κλασικά ασφαλιστικά προϊόντα (υγείας, σύνταξης, κατοικίας κλπ) αλλά και των Επιχειρήσεων για την ασφαλιστική κάλυψη σύγχρονων αναγκών τους όπως Αστική Ευθύνη, κίνδυνοι διαδικτύου. 
• Δημιουργία νέων παραγωγικών σχημάτων ασφαλιστικής διαμεσολάβησης (ιδιαίτερα στους Μεσίτες Ασφαλίσεων) μέσω συνεργειών και συγχωνεύσεων, με ανοιχτούς “ορίζοντες” στα θέματα αξιοποίησης της τεχνολογίας, επικοινωνίας και ανάπτυξης. Προς την κατεύθυνση αυτή, ίσως θα μπορούσαμε να φανταστούμε και την ενεργοποίηση ευρωπαϊκών φορέων ασφαλιστικής διαμεσολάβησης (χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη είσοδος της διεθνούς εταιρείας Howden μέσω της Matrix Brokers).   

Στο πλαίσιο της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς η οποία προσφέρει ώριμες λύσεις στον τομέα της Ασφάλισης και στην εποχή της σύγχρονης τεχνολογίας δεν δικαιολογούνται ολιγωρίες ή εμμονές σε εγχώριες πρακτικές ανάπτυξης με μειωμένη εμβέλεια στο μέλλον.

Ο Γιώργος Κουτίνας είναι Εμπειρογνώμων Ασφαλίσεων και Διευθύνων Σύμβουλος της "ΚΟΥΤΙΝΑΣ ΑΕ - Insurance Brokers, Ανταποκριτές Lloyd's" ([email protected]).