Αναδημοσίευση από το περιοδικό Health Next Generation (Τεύχος 27)

Της Λάουρας Σταυρίδου

Η αλήθεια είναι ότι έχουμε συνδυάσει τις ασφαλιστικές αποζημιώσεις σε περίπτωση τροχαίου αποκλειστικά με τον κλάδο Αυτοκινήτου, όμως τεράστια ποσά αποζημιώνουν οι ασφαλιστικές εταιρείες και μέσω των κλάδων Ζωής και Υγείας.

Πραγματικά είναι τεράστια τα ποσά που δίνονται από τον κλάδο Αυτοκινήτου κάθε χρόνο, ωστόσο αποτελούν την κορυφή στο παγόβουνο.

Οι σωματικές βλάβες που προκαλούνται σε ένα τροχαίο αποζημιώνονται από την αστική ευθύνη του υπαίτιου οχήματος, ωστόσο σχεδόν πάντα γίνεται χρήση των πολλών καλύψεων που προσφέρουν τα συμβόλαια υγείας.

Ας δούμε μέσα από πόσα κανάλια καλύψεων δίνονται τεράστια ποσά από τις ασφαλιστικές εταιρείες για αυτό το θέμα.

Κατ’ αρχάς, στα περισσότερα ολοκληρωμένα πακέτα ασφάλισης οχημάτων υπάρχει μια πρόβλεψη που ονομάζεται «Προσωπικό Ατύχημα» και καλύπτει μέχρι ενός ποσού τα έξοδα για σωματικές βλάβες που θα προκληθούν στον οδηγό ή και στα εξαρτώμενα μέλη από το τροχαίο ατύχημα.

Το προσδοκώμενο αποτέλεσμα όμως το φέρνουν τα συμβόλαια υγείας. Με υψηλά ποσά και σφαιρικό τρόπο κάλυψης, τα προγράμματα υγείας καλύπτουν τα έξοδα στο νοσοκομείο, από τις εξετάσεις μέχρι τα χειρουργεία.

Αρκετά εξ αυτών καλύπτουν και τα έξοδα αποκατάστασης σε ειδικά κέντρα. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα έξοδα αποκατάστασης υπερβαίνουν ακόμη και τα κόστη της νοσηλείας.

Από τις συνεδρίες φυσικοθεραπείας μέχρι και τα εξειδικευμένα φάρμακα, η κάλυψη του ασφαλισμένου γίνεται μέσα από το συμβόλαιο υγείας του.

Αν και πολλοί ασφαλισμένοι δεν το γνωρίζουν, υπάρχουν πολλά συμβόλαια υγείας στην αγορά που καλύπτουν και τα κόστη αγοράς και τοποθέτησης τεχνητών μελών.

Σε κάποια συναντάμε και κάλυψη του κόστους των βοηθημάτων για τη μετακίνηση του ασθενούς, από πατερίτσες και νάρθηκες ως και αναπηρικό αμαξίδιο.

Ωστόσο, η αποτελεσματικότερη προστασία δίνεται από τα προσαρτήματα που μπορεί ένα συμβόλαιο υγείας να έχει και που καλύπτουν τη Μερική ή και την Ολική Ανικανότητα προς εργασία.

Μέσα από αυτές τις καλύψεις ο ασφαλισμένος έχει τη δυνατότητα να πάρει ένα συγκεντρωμένο κεφάλαιο, το οποίο θα τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τα πρώτα έξοδα, αλλά ακόμα και τις δαπάνες που θα δημιουργηθούν για τις απαραίτητες μετατροπές στο σπίτι, που θα χρειαστούν για τη διευκόλυνση της καθημερινότητας.

Με το ίδιο σκεπτικό συναντάμε καλύψεις για Πρόσκαιρη ή Διαρκή Ανικανότητα. Σε αυτές τις καλύψεις ο ασφαλισμένος βασίζεται για την αναπλήρωση μέρους ή και όλου του εισοδήματός του στην περίπτωση που δεν μπορεί να εργαστεί για μικρότερο ή και μεγαλύτερο διάστημα. Τα προγράμματα αυτά ονομάζονται «Ασφάλιση Εισοδήματος».  Η καταβολή της αποζημίωσης μπορεί να ξεκινάει και από την πρώτη μέρα και συνήθως διαρκεί μέχρι και δύο έτη.

Ίσως ο ασφαλισμένος να μην το συνειδητοποιεί όταν αγοράζει ένα τέτοιου είδους πρόγραμμα, αλλά ακόμα και μια μηνιαία αποζημίωση των 500€, όταν δίνεται για δύο χρόνια, φτάνει το ποσό των 12.000€, ποσό που θα το έχανε αν δεν υπήρχε η πρόβλεψη για την αναπλήρωση του εισοδήματός του.

Μάλιστα υπάρχουν ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες έχουν την πρόβλεψη της «Σύνταξης Αναπηρίας». Αυτή η κάλυψη ξεκινάει να καλύπτει την απώλεια εισοδήματος του ασφαλισμένου μετά από τα δύο χρόνια, στα οποία εν τω μεταξύ καταβάλλεται η Ασφάλεια Εισοδήματος, και φτάνει μέχρι την ηλικία που κανονικά θα συνταξιοδοτούταν ο ασφαλισμένος εάν εργαζόταν.

Για την ολοκληρωμένη υποστήριξη του ασφαλισμένου, υπάρχει μια πρόβλεψη στα περισσότερα συμβόλαια υγείας, αλλά και συνταξιοδοτήσεως που λέγεται ΑΠΑ.

Τα παλαιότερα χρόνια δεν έφευγε συμβόλαιο από την ασφαλιστική εταιρεία χωρίς αυτή τη κάλυψη. Η Απαλλαγή Πληρωμής Ασφαλίστρων εξασφαλίζει στον ασφαλισμένο, ο οποίος από ατύχημα (ή και ασθένεια) δεν μπορεί να εργαστεί και άρα να πληρώνει το συμβόλαιό του, ότι η κάλυψή του θα συνεχίζεται κανονικά μέχρι την προκαθορισμένη λήξη.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί ο ίδιος να καταβάλλει ασφάλιστρα, διότι η ασφαλιστική εταιρεία αναλαμβάνει πλήρως το κόστος της διατήρησης του συμβολαίου.

Φανταστείτε λοιπόν ένα συνταξιοδοτικό συμβόλαιο ή μια ισόβια κάλυψη κεφαλαίων για την οποία υπολείπονται ακόμα 30 χρόνια πληρωμών με ετήσιο ασφάλιστρο 1.500€.

Ο ασφαλισμένος με αυτό το μικρό προσάρτημα δεν θα χρειαστεί ούτε να χάσει το συμβόλαιό του, αλλά ούτε και να πληρώσει τις 45.000€ που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του συμβολαίου του.

Αυτό το προσάρτημα στα συμβόλαια υγείας «παλαιάς κοπής» δεν έλειπε ποτέ. Ακόμα όμως και σήμερα το συναντάμε με μια διαφοροποιημένη μορφή σε ορισμένα ετησίως ανανεούμενα συμβόλαια.

Μεγάλες αποζημιώσεις δίνονται από τον κλάδο Ζωής. Αυτός ο κλάδος προβλέπει κεφάλαια τα οποία θα καλύψουν τα οικονομικά βάρη της οικογένειας, αν ο ασφαλισμένος αποβιώσει, γι’ αυτό τον λόγο συνήθως ονομάζονται Κεφάλαια Ζωής (και όχι θανάτου) διότι στοχεύουν στη συνέχιση της ζωής της οικογένειας.

Καλύπτουν τον θάνατο τόσο από ασθένεια όσο και από ατύχημα. Τεράστια ποσά φεύγουν για αποζημιώσεις απώλειας ζωής συνεπεία τροχαίων ατυχημάτων. Είτε από ασφαλιστικές κλάδου Αυτοκινήτου είτε από ασφαλιστικές Ζωής, όταν ο παθών έχει ασφαλιστήριο ζωής.

Αξιοσημείωτο είναι πως πολλές εταιρείες έχουν ακόμα κρατήσει έναν παλαιό όρο, σύμφωνα με τον οποίο το κεφάλαιο θανάτου σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος διπλασιάζεται.

Μάλιστα στα ομαδικά ασφαλιστήρια υγείας, ακόμα υπάρχει η πρόβλεψη του διπλασιασμού της αποζημίωσης ζωής (κεφάλαια θανάτου) σε περίπτωση ατυχήματος γενικά, και, φυσικά, και τροχαίου.

Συναντάμε μέχρι και σήμερα στην αγορά που αποζημιώνουν την απώλεια ζωής με μισθούς, συνήθως 14, που γίνονται 28 σε περίπτωση ατυχήματος.

Ας δούμε και μερικά στατιστικά για να έχουμε μια τάξη μεγέθους. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΑΕΕ το 2024, οι αποζημιώσεις ατομικών ασφαλιστηρίων Ζωής (Επιβίωσης, Θανάτου, Μικτές) λόγω επέλευσης του ασφαλιζόμενου κινδύνου ήταν 16.383.913,03 σε 25.213 δικαιούχους.

Βέβαια, αυτοί οι θάνατοι δεν αφορούν μόνο το ατύχημα, αλλά και τις ασθένειες.

Τα ποσά όμως που δόθηκαν από τα ατομικά ασφαλιστήρια για την ασφάλιση Υγείας που περιλαμβάνει και τα ατυχήματα ήταν για το 2024: 632.579.954,02€.

Από τα ομαδικά ασφαλιστήρια για τις αντίστοιχες καλύψεις δόθηκαν 281.275.981,78€.

Πέρα από τα προγράμματα υγείας, που καλύπτουν ατύχημα και ασθένεια, σχεδόν όλες οι εταιρείες δίνουν κάλυψη με έμφαση στην αποκατάσταση ατυχήματος με μικρά και αποτελεσματικά πακέτα.

Αυτά τα συμβόλαια έχουν μικρά ετήσια όρια και ονομάζονται προγράμματα Προσωπικού Ατυχήματος. Αν και τα όρια κάλυψης δεν είναι μεγάλα, η εξειδίκευση τα βοηθάει να είναι πολύ αποτελεσματικά.

Καλύπτουν ακόμα και ιατροφαρμακευτικά έξοδα, καθώς και αποκατάσταση μετά τη νοσηλεία.

Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται το ποσό που έχει στη διάθεσή του ο ασφαλισμένος για την αντιμετώπιση των εξόδων.

Έτσι, για παράδειγμα, η Interamerican σε περίπτωση ατυχήματος καλύπτει τη νοσηλεία στο πλήρες δίκτυο νοσοκομείων, ως 20.000€ σε δίκλινο δωμάτιο, χωρίς να χρειαστεί καμία συμμετοχή εκ μέρους του ασφαλισμένου. Παρέχει άμεση ιατρική βοήθεια, ενώ καλύπτει και τα έξοδα επειγόντων περιστατικών.

Το πρόγραμμα προβλέπει την παρακολούθηση για την αποκατάσταση της υγείας, καλύπτοντας έξοδα για επισκέψεις σε γιατρούς, επίδομα για αποθεραπεία σε κέντρο αποκατάστασης στην Ελλάδα και έξοδα για νοσηλευτικές υπηρεσίες στο σπίτι.

Αντίστοιχα, η Allianz προστατεύει σε περίπτωση ατυχήματος (και ασθένειας) σε συμβεβλημένα νοσοκομεία και ως 20.000€ ετησίως με απαλλαγή 300€, σε δίκλινο δωμάτιο, δίνει και χειρουργικό επίδομα 1.500€.

Η Eurolife παρέχει μια σειρά καλύψεων που περιλαμβάνουν ιατροφαρμακευτικά έξοδα αλλά και οικονομική προστασία από ανικανότητα ή αναπηρία λόγω του ατυχήματος, προστασία από απώλεια εισοδήματος και κεφάλαιο θανάτου που δίνεται στην οικογένεια.

Η Ergo δίνει επιλογή μεταξύ δύο πακέτων, τα οποία καλύπτουν από τα έξοδα μεταφοράς, τα ιατροφαρμακευτικά έξοδα, τη μηνιαία απώλεια εισοδήματος μέχρι τη μόνιμη και μερική ανικανότητα και τον θάνατο.

Η Generali, με προσανατολισμό στην Αστική Ευθύνη του Ασφαλισμένου, με το πρόγραμμα της «Ασφάλιση Προσωπικού Ατυχήματος» καλύπτει τις σωματικές βλάβες που προκλήθηκαν σε τρίτο εξαιτίας πράξης ή παράλειψης του ασφαλισμένου. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει απώλεια ζωής από ατύχημα, μόνιμη ολική και μερική ανικανότητα προς εργασία. Ο ασφαλισμένος μπορεί να προσθέσει επιπλέον καλύψεις, όπως τις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες για τον ίδιο και για τα εξαρτώμενα μέλη, που θα προκύψουν από το ατύχημα, παροχή ημερήσιας αποζημίωσης από την πρώτη ημέρα του ατυχήματος, καθώς και ημερήσιο νοσοκομειακό επίδομα.

Η Ατλαντική Ένωση καλύπτει το προσωπικό ατύχημα με μια βεντάλια καλύψεων που περιλαμβάνουν τον θάνατο από ατύχημα, τη μόνιμη ολική ή μερική ανικανότητα προς εργασία, την απώλεια εισοδήματος και τα ιατροφαρμακευτικά έξοδα, καθώς και ένα νοσοκομειακό επίδομα.

Με παρόμοιο τρόπο σχεδόν όλες οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις καλύπτουν το ατύχημα γενικά και το τροχαίο ατύχημα πιο ειδικά, μέσα από εξειδικευμένα ασφαλιστήρια προσωπικού ατυχήματος.

Αυτό λοιπόν που γίνεται εμφανές είναι πως στην αποζημίωση τροχαίου ατυχήματος δεν δίνονται χρήματα μόνο σε ζημιές ή και σε σωματικές βλάβες από έναν κλάδο, αλλά πολλά χρήματα από πολλούς κλάδους για απώλεια ζωής, μόνιμες αναπηρίες, μερικές αναπηρίες, προσωρινές απουσίες από την εργασία και αποζημιώσεις αποκατάστασης.

Διασταυρούμενες καλύψεις παρέχουν για την αποκατάσταση της υγείας πάρα πολλά χρήματα ετησίως και αν αντιληφθούμε πως ως χώρα έχουμε τεράστιο πρόβλημα με τα τροχαία ατυχήματα και ασφαλιστούμε σωστότερα, τα χρήματα αυτά θα αποτρέψουν οικογένειες να χάσουν ένα καλύτερο μέλλον λόγω μιας εξαιρετικά κακής στιγμής.

Διαβάστε παρακάτω το άρθρο από το περιοδικό Health Next Generation (Τεύχος 27) και σε ηλεκτρονική μορφή (πατήστε κάτω δεξιά για μεγέθυνση)